Οι αναίσθητοι που έγιναν «ευαίσθητοι»…

Του Τάσου Περδίου

 

 

Όπως όλοι γνωρίζουν, την περασμένη Τετάρτη 20 Ιανουαρίου, το Υπουργικό Συμβούλιο ανακοίνωσε δύο αποφάσεις που αφορούν τα προβληματικά δάνεια και τις εκποιήσεις. Η κυβέρνηση αποφάσισε, λέει, να θεσμοθετήσει δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας για ταχεία εκδίκαση υποθέσεων πριν την εκποίηση ακινήτου. Με λίγα λόγια, ο δανειολήπτης θα μπορεί, εάν όντως γίνουν πραγματικότητα οι εξαγγελίες, να προσφεύγει σε αυτό το δικαστήριο και να ζητά να εξεταστεί εάν η τράπεζα προέβη σε υπερχρεώσεις με χρήση καταχρηστικών ρητρών προτού προχωρήσει ο πλειστηριασμός του υποθηκευμένου ακινήτου.

Η δεύτερη απόφαση αφορά, όπως ανακοινώθηκε, σχέδιο στήριξης μη βιώσιμων δανειοληπτών που απορρίπτονται από το σχέδιο Εστία. Είναι, κοντολογίς, το περιλάλητο Εστία Β’, το οποίο υπόσχονταν εδώ και δεν ξέρω πόσο καιρό, αλλά έμεναν μέχρι τις προφορικές δεσμεύσεις.

Ανακοινώνοντας τις αποφάσεις, ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε για το Ειδικό Δικαστήριο ότι εάν ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί με τροποποίηση του Νομοσχεδίου, όπως αυτό κατατέθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων, θα ετοιμαστεί το ταχύτερο δυνατό νέο Νομοσχέδιο για να υποβληθεί προς έγκριση. Για το Εστία Β’ είπε ότι το Υπουργικό Συμβούλιο έχει εξουσιοδοτήσει τον Υπουργό Οικονομικών, όπως το αμέσως επόμενο διάστημα ετοιμάσει συγκεκριμένο πλαίσιο πολιτικής για την υλοποίηση σχεδίου που θα καλύπτει τις κατηγορίες αυτές των δανειοληπτών. «Για αυτές τις κατηγορίες δανειοληπτών το κράτος θα σταθεί αρωγός, παρέχοντάς τους στήριξη, μέσω εναλλακτικών λύσεων», είπε ο κ. Σεντώνας.

Πλάι σε αυτές τις εξαγγελίες, εάν έχει απομείνει τσίπα σε αυτή την κυβέρνηση, θα πρέπει να παραθέσει ένα προς ένα τα επιχειρήματα όταν προσπαθούσαν να πείσουν για την αναγκαιότητα του υφιστάμενου νόμου περί εκποιήσεων.

Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον να ανατρέξει κάποιος στις δηλώσεις των κυβερνητικών αξιωματούχων και του κυβερνώντος κόμματος όταν επιχειρούσαν να περάσουν αυτό το τερατούργημα το οποίο πέρασαν τελικά από τη Βουλή το καλοκαίρι του 2018. Αν τους άκουγες, θαρρούσες ότι αν δεν ψηφιζόταν ο συγκεκριμένος νόμος, θα γίνονταν η έκρηξη στο Κρακατόα και το τσουνάμι της Ινδονησίας ταυτόχρονα.

Τώρα, αφού άφησαν τον τόπο χωρίς προϋπολογισμό για πρώτη φορά στα χρονικά της Δημοκρατίας, καμώνονται ότι βρίσκουν λύσεις και μάλιστα ταχύτατες για τις εκποιήσεις προκειμένου να πείσουν κάποια κόμματα να υπερψηφίσουν τον προϋπολογισμό. Που σημαίνει πολύ απλά ότι αφού υπάρχουν σήμερα λύσεις, υπήρχαν και τότε. Που σημαίνει πάρα πολύ απλά ότι τότε κινδυνολογούσαν και έλεγαν ψέματα για να εξυπηρετήσουν τους τραπεζίτες, παρουσιάζοντας τις εκποιήσεις εξπρές χωρίς ουσιαστικό δικαίωμα αμφισβήτησης των χρεώσεων της τράπεζας, ως ένα στενότατο μονόδρομο χωρίς τη διάβαση του οποίου επερχόταν σφοδρότατα η καταστροφή.

Σημαίνει επίσης ότι εάν όντως εφαρμόσουν αυτά που υποσχέθηκαν, όσοι έχασαν περιουσίες από το καλοκαίρι του 2018 μέχρι σήμερα, δυνάμει εκείνου του νόμου, θα μπορούσαν να προστατευτούν εάν στο Προεδρικό δεν κατοικοέδρευαν αυτοί οι ανάλγητοι υποτελείς των τραπεζών και των μετόχων τους.

Η κυβέρνηση συνεπώς, καλείται ν’ απαντήσει μια απλούστατη ερώτηση:  Αφού σήμερα σπεύδει να υιοθετήσει ειδικά δικαστήρια, εναλλακτικά σχέδια στήριξης για μη βιώσιμους δανειολήπτες και κομπάζει για αποφάσεις στήριξης των ευάλωτων, γιατί δεν το έπραξε από την αρχή και άφησε τον κόσμο έρμαιο στις ορέξεις των τραπεζών;