Οι αποκληροι και ξεχασμενοι

Της Μαρίας Φράγκου

Νέο ναυάγιο με πρόσφυγες. Από τα πλέον πολύνεκρα, λένε οι ειδήσεις. Τουλάχιστον 57 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, έχασαν τη ζωή τους σε ναυάγιο ανοιχτά της Μαυριτανίας, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης. Κι άλλοι 83 διασώθηκαν, πολλοί εξ αυτών χρειάζονται πρώτες βοήθειες και ιατρική περίθαλψη.
Μία γυναίκα 27 χρόνων έχασε τη ζωή της στον δημοτικό καταυλισμό προσφύγων του Καρρά Τεπέ στη Μυτιλήνη, από φωτιά που ξέσπασε στο κοντέινερ που διαβιούσε με τον σύζυγο και τα τρία τους παιδιά. Ο δημοτικός καταυλισμός προσφύγων του Καρρά Τεπέ στη Μυτιλήνη φιλοξενεί 1.400 πρόσφυγες, οι οποίοι ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, κυρίως οικογένειες με μικρά παιδιά.

Ιταλική στροφή στο μεταναστευτικό, λέει άλλη είδηση. Η ιταλική κυβέρνηση μπορεί να μην τροποποίησε, ακόμη, τη νομοθεσία που είχε επιβληθεί από τον Ματέο Σαλβίνι για το μεταναστευτικό, αλλά έχει προχωρήσει σε ουσιαστική αλλαγή της στάσης της. Το Υπουργείο Εσωτερικών έθεσε στη διάθεση των πλοίων Ocean Viking και Alan Kourdi τα λιμάνια της Μεσίνας και του Ποτσάλο, στην Κάτω Ιταλία. Και σε ειδική ανακοίνωσή του το υπουργείο, του οποίου στο παρελθόν προΐστατο ο Σαλβίνι, έκανε γνωστό ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενεργοποίησε τη διαδικασία για την ανακατανομή των συνολικά 121 μεταναστών που βρίσκονται στα δύο πλοία». Συνεχίζεται, δηλαδή, η εφαρμογή των όσων είχαν συμφωνηθεί στη Μάλτα, με στόχο την κατανομή των βαρών στις πλάτες όλων (ή τουλάχιστον αρκετών) των χωρών-μελών της Ένωσης.

Τρεις ειδήσεις της χθεσινής ημέρας. Τρεις ειδήσεις από τις πολλές που φέρνουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία και αφορούν ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη μοίρα και λίγο φως στα σκοτάδια που δένουν τις ζωές τους.
Η είδηση από την Ιταλία σκόρπισε ικανοποίηση για δύο λόγους. Πρώτον για τη μεταστροφή της Ρώμης στο προσφυγικό/μεταναστευτικό μετά την απάνθρωπη, ρατσιστική και ξενοφοβική στάση του Ματέο Σαλβίνι που όντας ισχυρός στην κυβέρνηση έλυνε και έδενε. Και δεύτερον, για την ουσία της απόφασης. Γιατί μια αχτίδα φωτός άρχισε να αχνοφαίνεται που έχει να κάνει με την ουσία του προβλήματος.

Οι άλλες δύο τραγικές ειδήσεις της χθεσινής ημέρας προστίθενται στις πολλές που προηγήθηκαν και αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς. Γιατί όσο διαιωνίζεται το πρόβλημα, όσο θα υπάρχουν συνάνθρωποί μας που θα εναποθέτουν την ελπίδα επιβίωσής τους σε σαπιοκάραβα με τις πιθανότητες επιβίωσής τους να είναι λίγες, η θάλασσα θα καταπίνει σώματα, όνειρα και ελπίδες. Παιδιά δεν θα προλάβουν να μεγαλώσουν, γονείς δεν θα καταφέρουν ποτέ να κάνουν πραγματικότητα το όνειρο της καλύτερης ζωής για αυτούς και τις οικογένειές τους.

Ο χειμώνας είναι ακόμα μπροστά μας. Και η αγριεμένη θάλασσα καθίσταται το ίδιο απειλητική και παραμένει θανάσιμος εχθρός, όσο τα στοιχεία της φύσης σε στεριά, των ανθρώπων περιλαμβανομένων. Εκείνων των ανθρώπων που δεν διστάζουν να «πιουν το αίμα» των ταλαίπωρων, των απόκληρων και των ξεχασμένων.