Οι δήμοι να εμπλέξουν τους δημότες στα της γειτονιάς τους



Είναι γενικά παραδεκτό ότι στο Δήμο Ύψωνα, ο οποίος αποτελεί και τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της μείζονος Λεμεσού, αφότου ανέλαβε τα ηνία το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, υπό τον Παντελή Γεωργίου, η περιοχή έχει αλλάξει ριζικά όψη, κυρίως σε ό,τι αφορά την προστασία και την επέκταση των χώρων πρασίνου, που αποτελεί και ένα από τα βασικότερα αιτήματα όλων των πολιτών.

Η προτεραιότητα που έχει δοθεί σε αυτόν τον πολύ σημαντικό τομέα, οι καινοτόμες πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η Τοπική Αρχή και οι τρόποι με τους οποίους προωθούνται τα θέματα περιβάλλοντος, θα έλεγε κανείς ότι αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση. Σίγουρα και σε άλλους δήμους υπάρχει και εφαρμόζεται περιβαλλοντική πολιτική, σίγουρα δημιουργούνται πάρκα, όμως αυτό που γίνεται στον Ύψωνα έχει το κάτι παραπάνω και πιο ουσιαστικό.

Πέραν από την πρωτοβουλία να ζητηθεί η συνδρομή των επιχειρηματιών και των βιομηχάνων με την υιοθέτηση χώρων πρασίνου, η επιδίωξη της εμπλοκής των ίδιων των πολιτών στην προώθηση της λειτουργίας των πάρκων κουζίνας αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική πρωτοβουλία η οποία θα έχει αποτέλεσμα. Ας μην ξεχνούμε ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερος κόσμος στρέφει το ενδιαφέρον του στις βιολογικές καλλιέργειες με επίκεντρο τα αρωματικά φυτά και στο μέτρο του δυνατού εφαρμόζεται στην πράξη αυτό το ενδιαφέρον τουλάχιστον από εκείνα τα νοικοκυριά που διαθέτουν έστω και μικρούς κήπους. Πολύ περισσότεροι όμως είναι οι πολίτες που είναι αναγκασμένοι να διαμένουν σε πολυκατοικίες, οπότε, όσο και αν το επιθυμούν, δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Και είναι εδώ που ο Δήμος Ύψωνα έρχεται να καλύψει αυτό τα κενό, προσφέροντας την ευκαιρία σε όλους τους δημότες του, κάτι που θα μπορούσε να προωθηθεί και στους υπόλοιπους δήμους. Για παράδειγμα, στους χώρους πρασίνου που κατά καιρούς δημιουργούνται στις διάφορες συνοικίες, οι οποίοι μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις καλύπτουν μεγάλη έκταση, αντί των μεγάλων τσιμεντένιων κατασκευών και των εξωτικών φυτών και λουλουδιών που επιλέγονται για να συνθέσουν το πάρκο, θα μπορούσαν οι Τοπικές Αρχές να προωθήσουν την ανάπτυξη κυπριακών χρηστικών και φυτών εμπλέκοντας στην όλη διαδικασία συντήρησής τους τούς δημότες και μάλιστα τα παιδιά, όπως ακριβώς γίνεται στο Δήμο Ύψωνα.

Αν μη τι άλλο, μια τέτοια τακτική θα έδινε την ευχέρεια στους δήμους να απασχολούν τους εργάτες τους σε άλλους τομείς όπου παρατηρούνται ελλείψεις.

Χρήστος Χαραλάμπους