Οι εκπαιδευτικοί μάς δείχνουν το δρόμο της διεκδίκησης

36

Του
Χρήστου Χαραλάμπους

 

Η χθεσινή κινητοποίηση εκπαιδευτικών και άλλων πολιτών έξω από την Αρχιεπισκοπή ήταν ένα δείγμα της αγανάκτησης και της οργής που προκαλεί στον κόσμο η κατ’ εξακολούθηση εμπλοκή του Χρυσόστομου εκεί που δεν τον σπέρνουν… σε ζητήματα που σαν ιερωμένος θα έπρεπε να τηρεί τουλάχιστον ουδέτερη στάση, αφού εκ του χαρακτήρα του δεν μπορεί να βρίσκεται στην πλευρά εκείνων που πραγματικά θα έπρεπε (σαν πνευματικός ταγός που θέλει να εμφανίζεται) να στηρίζει και να συνδράμει οικονομικά, ηθικά και άλλων πώς…

Το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος, κάθε άλλο παρά συμπεριφέρεται σαν ιεράρχης ταγμένος να υπηρετεί και να προωθεί την αγάπη και τη δικαιοσύνη, το έχουμε εμπεδώσει εδώ και χρόνια, πριν ακόμα γαντζωθεί στο θρόνο και το βιώνουμε καθημερινά όλο και πιο έντονα μέσα από την εμπλοκή του σε σκάνδαλα ολκής, αλλά και με την επιμονή του να έχει και τον πρώτο λόγο στα της διακυβέρνησης του κράτους. Βέβαια, αν δεν έβρισκε έδαφος, αν δεν ήταν κολλητός με τους κυβερνώντες, οι οποίοι κι αυτοί στηρίζονται στον Αρχιεπίσκοπο για να κρατιούνται στη δική τους εξουσία (ούνα φάτσα ούνα ράτσα, που λένε), τότε σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Δεν θα υπήρχε λόγος να βγαίνουν κάποιοι στο δρόμο και να διαδηλώνουν κατά του Χρυσόστομου και μάλιστα ανήμερα των ονομαστηρίων του τα οποία, παρεμπιπτόντως, γιόρτασε σε τσιμπούσι με τον Πρόεδρο.

Η εκδήλωση, λοιπόν, η χθεσινή με τους διαμαρτυρόμενους να γιουχαΐζουν τον Αρχιεπίσκοπο και τους αυλικούς του, προτάσσοντας τις εικόνες των χρυσών μιζαδόρικων διαβατηρίων και τις περιβόητες βίτσες που ο ίδιος ο Χρυσόστομος με τόση προκλητικότητα επικαλέστηκε σαν μέσο συμμόρφωσης των «οκνηρών» καθηγητών, θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Είναι η δεύτερη φορά που ο εκπαιδευτικός κόσμος του τόπου μας δείχνει το δρόμο που προ πολλού θα έπρεπε να βαδίσουμε. Αν το είχαμε κάνει από την αρχή, ενδεχομένως να μην έφτανε ο τόπος και ο κόσμος εδώ που τον οδήγησαν.

Τα περιθώρια όμως δεν έχουν εξαντληθεί, καθώς το κακό με τους κυβερνώντες και τους ιεράρχες συνεχώς διαιωνίζεται. Επιτέλους να αφήσουμε τον καναπέ και τη διαμαρτυρία μέσω του facebook (εκεί πάμε πολύ καλά) και να αντιληφθούμε ότι είναι καιρός να αντιδράσουμε δυναμικά και με αποφασιστικότητα, κατεβαίνοντας και στην Αρχιεπισκοπή και στο Προεδρικό και όπου αλλού βγαίνουν αποφάσεις και εφαρμόζονται πολιτικές που καταρρακώνουν την αξιοπρέπειά μας και στραγγαλίζουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά μας.