Οι επικίνδυνες εμμονές της κυβέρνησης

Του Κωστή Πιτσιλλούδη

 

Δεν μας έφθανε η διαχρονική άρνηση για συμβιβασμό στο Κυπριακό από την πλευρά της Τουρκίας, πλέον προστίθενται και οι εθνικές μας εμμονές που μας εκτροχιάζουν από το στόχο της επίλυσής του, οδηγώντας μας σε άγνωστα μονοπάτια.

Τα αποτελέσματα που επέφερε το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έλαβε χώρα την περασμένη Δευτέρα, ανέδειξαν αυτό που ήταν αναμενόμενο, ότι οι ισορροπίες δυνάμεων είναι καθοριστικός παράγοντας στη σκακιέρα της πολιτικής και ότι ένα κράτος του εκτοπίσματος και του «πολιτικού μεγέθους» ανάλογου του δικού μας θα πρέπει να κινείται άριστα στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, για να πετυχαίνει τους σκοπούς που θέτει.

Η κυβέρνηση, λανθασμένα, επενδύει στη μονοδιάστατη πολιτική των κυρώσεων. Η μηδενική ευρηματικότητα της κυβέρνησης απέναντι στις έκνομες ενέργειες της Τουρκίας όλο αυτό το διάστημα, θέτει σε κίνδυνο την Κύπρο να βρεθεί σε νέα τετελεσμένα γεγονότα, όπου αυτή τη φορά στην εξίσωση εντάσσεται και η περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου.

Συγκεκριμένα, στο ΣΕΥ αποφασίστηκε όπως παραπεμφθεί το ζήτημα των κυρώσεων κατά της Τουρκίας στην ερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στην οποία δεν αναμένεται να προκύψει κάτι θετικό για την Κύπρο. Επί της ουσίας, οι βαρύγδουπες δηλώσεις της κυβέρνησης Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ, για μία σίγουρη υποστήριξη από την ΕΕ στην Αν. Μεσόγειο, για μέτρα που «πονάνε» την Τουρκία και για θωράκιση της ΑΟΖ μας, πετάγονται στον κάλαθο των αχρήστων, καθώς οι υπόλοιποι 26 της ΕΕ μας γυρίζουν την πλάτη.

Προς τι αυτή η εμμονή των κυβερνώντων να πιστεύουν ότι όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι διατεθειμένα να προκαλέσουν ρήγμα στις σχέσεις τους με ένα κράτος όπως η Τουρκία, που γεωστρατηγικά, οικονομικά αλλά και πολιτικά έχει εξέχουσα θέση με τους πλείστους εταίρους μας;

Εσφαλμένη, επίσης, μπορεί να θεωρηθεί και η τακτική των αντι-Νavtex, καθώς οι κυβερνώντες πίστεψαν ότι μπορούν να τρίξουν τα δόντια στον Ερντογάν. Φυσικά, αυτή η τακτική της κυβέρνησης αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί» του Τούρκου Προέδρου, καθώς άλλο που δεν ήθελε να «ρυμουλκήσει» την Κυπριακή Δημοκρατία σε ένα τέτοιο σύστημα παιχνιδιού για να πετύχει τους στόχους του. Το κέρδος που αποκομίζει ο Ερντογάν είναι ο εσωτερικός αποπροσανατολισμός της τουρκικής κοινής γνώμης από τα σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν την οικονομία της Τουρκίας.

Καθώς είμαστε ένα κράτος με περιορισμένη δυναμική, τόσο οικονομική και πολιτική όσο και στρατιωτική, θα έπρεπε να ακολουθούμε την τακτική μίας πολυδιάστατης και στοχοπροσηλωμένης εξωτερικής πολιτικής και προπαντός ταξινομώντας τις προτεραιότητές μας. Βεβαίως, η κυβέρνηση εδώ και επτά χρόνια δεν μας έχει συνηθίσει σε αυτού του είδους την πολιτική, άλλωστε η εξωτερική πολιτική ενός κράτους έχει την τάση να κινείται μεταξύ της εσωτερικής πολιτικής του.

Όλες τις τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον Κόσμο και όλη την επικαιρότητα στο dialogos.com.cy