Οι εργοδότες τα θέλουν όλα δικά τους



Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

Αυξάνονται οι απαιτήσεις των εργοδοτικών οργανώσεων, αφού, μετά τις μειώσεις τις οποίες επέβαλαν στους μισθούς και τα ωφελήματα των εργαζόμενων, απαιτούν πλέον κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο, ποινικοποίηση των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες, κατάργηση διά παντός της ΑΤΑ και κατάργηση κάθε είδους αυτοματισμού στην αύξηση του εργατικού κόστους. Με λίγα λόγια τα θέλουν όλα δικά τους.

Η στάση των εργοδοτικών οργανώσεων τροφοδοτείται κυρίως από τη συμπεριφορά της κυβέρνησης και μερίδας κομμάτων στην Βουλή. Ενδεικτική είναι η τελευταία ενέργεια των κομμάτων ΔΗΣΥ -ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-ΕΛΑΜ-Αλληλεγγύης, τα οποία καταψήφισαν το κονδύλι για τη σύσταση και λειτουργία της Ενιαίας Υπηρεσίας Επιθεώρησης, η οποία έχει την ευθύνη για πάταξη της αδήλωτης εργασίας και για προστασία των δικαιωμάτων των εργαζόμενων. Μια ενέργεια η οποία έγινε συνειδητά και με πλήρη επίγνωση των συνθηκών οι οποίες επικρατούν στην αγορά εργασίας. Άλλωστε τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο και μπορεί να τα αναλύσει οποιοσδήποτε, πόσω μάλλον όσοι έχουν εξουσία και ευθύνη έναντι της κοινωνίας. Ενδεικτικά στις λίστες των επαρχιακών γραφείων υπάρχουν 24.495 άνεργοι οι οποίοι αναζητούν εργασία, ενώ από την άλλη υπάρχουν μόνο 7.130 κενές θέσεις, κάτι το οποίο επιβεβαιώνει ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν υπό πίεση. Επίσης τα στοιχεία δείχνουν ότι την εποχή της ύφεσης οι μισθοί και τα ωφελήματα των εργαζόμενων μειώθηκαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια, που η οικονομία επέστρεψε σε ρυθμούς ανάπτυξης, οι μισθοί και τα ωφελήματα αυξάνονται με πολύ πιο αργό ρυθμό. Ενδεικτικά το 2015 ο ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 5,6%, αλλά οι μέσες μηνιαίες απολαβές μειώθηκαν κατά 0,4%. Επίσης το 2016 ο ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 7%, αλλά οι μέσες μηνιαίες απολαβές μειώθηκαν κατά 1,1%. Ακόμη, το 2017 ο ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 3,2%, αλλά οι μέσες μηνιαίες απολαβές αυξήθηκαν μόνο κατά 0,7%. Επιπρόσθετα, το 2018 ο ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 3,5%, αλλά οι μέσες μηνιαίες απολαβές αυξήθηκαν μόνο κατά 2,2%. Επίσης το 2019 το τρίτο τρίμηνο ο ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 3,4%, αλλά οι μέσες μηνιαίες απολαβές αυξήθηκαν κατά 3,1%.

Είναι προφανές λοιπόν ότι το 2020 θα είναι ένα ακόμη δύσκολο έτος για τους εργαζόμενους, κατά το οποίο θα απαιτηθούν νέοι ακόμη πιο δυναμικοί αγώνες. Τίποτα δεν θα έρθει από μόνο τους. Και φυσικά είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση θα αλλάξει ρότα μετά από εφτά χρόνια. Καλό νέο έτος και καλούς νέους αγώνες, λοιπόν, σε όλους τους εργαζόμενους.