Οι κυβερνώντες πυροβολούν τον κόσμο της υπαίθρου

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Οι διαμαρτυρίες που έγιναν χθες αλλά και τις προηγούμενες μέρες από γονείς και μαθητές στον Αγρό και σε άλλα χωριά της ορεινής Λεμεσού (και θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξουν και άλλες στο επόμενο διάστημα), με αντικείμενο το υποβαθμισμένο ενδιαφέρον του Υπουργείου Παιδείας για τις ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό που υπάρχουν στα σχολεία υπαίθρου, δεν αποδεικνύει, για μια ακόμα φορά, μόνο το μπάχαλο, την προχειρότητα και την ανικανότητα που επικρατεί στη διαχείριση του καίριου τομέα της Παιδείας. Αντικατοπτρίζει και τη γενικότερη αδιαφορία της κυβέρνησης για τον κόσμο που με νύχια και με δόντια παλεύει να κρατηθεί στην ύπαιθρο και αποδεικνύει ότι στα εφτά χρόνια διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ η ύπαιθρος και κυρίως οι ορεινές περιοχές αποτελούν το μεγαλύτερο ίσως κομμάτι του πληθυσμού, το οποίο ασύστολα, συνειδητά και κατ’ εξακολούθηση εμπαίζουν οι κυβερνώντες, αφού ο πακτωλός εξαγγελιών, δεσμεύσεων και υποσχέσεων όλα αυτά τα χρόνια, από τον ίδιο τον Πρόεδρο και τους συν αυτώ στην κυβέρνηση, δεν αποτελούν παρά μόνο φούμαρα και λόγια του αέρα που προσθέτουν επιπλέον προβλήματα καθιστώντας τη ζωή των κατοίκων της υπαίθρου όλο και πιο ανυπόφορη.

«Η κυβέρνηση θα δώσει κίνητρα για ανακοπή της αστυφιλίας και παραμονή των νέων ζευγαριών στα χωριά τους…» είναι η προσφιλής ατάκα που ακούγεται κάθε φορά που επισκέπτονται τα χωριά για να μελετήσουν, δήθεν, τα προβλήματα που υπάρχουν οι διάφοροι υπουργοί ή βουλευτές που υπερασπίζονται και εργολαβικά έχουν αναλάβει την προώθηση της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Και τα κίνητρα και οι διευκολύνεις που υπόσχονται όλοι αυτοί, καλύπτουν όλους τους τομείς της καθημερινότητας των κατοίκων της υπαίθρου. Κίνητρα για την παιδεία και την υγεία, κίνητρα για την απασχόληση των ανθρώπων στον τόπο τους ώστε να ανακάμψουν τα χωριά και να αναπτυχθούν πληθυσμιακά, οικονομικά ή άλλως πώς. Η ανακολουθία στις εξαγγελίες και τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης για την ύπαιθρο αποδεικνύεται καθημερινά και χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, πέραν όλων των άλλων, αυτό που συμβαίνει στο Περιφερειακό Δημοτικό Σχολείο του Αγρού, όπου οι άνθρωποι δεν ζητούν τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο. Έναν ακόμα δάσκαλο για να μην είναι στοιβαγμένα σε μια αίθουσα τα παιδιά της πέμπτης και έκτης τάξης, τόσο για σκοπούς σωστής εκπαίδευσης όσο και λόγους υγείας, με βάση και τα πρωτόκολλα που η ίδια η κυβέρνηση θέτει για προστασία από την πανδημία. Για ποια κίνητρα, λοιπόν, για αναζωογόνηση της υπαίθρου έχουν το θράσος και συνεχίζουν να μιλούν οι κυβερνώντες, όταν στο μεγάλο κεφάλαιο της Παιδείας επιδεικνύουν τέτοια αδιαφορία και περιφρόνηση και πώς ζητούν και θέλουν (αν θέλουν), τα νέα ζευγάρια να επιλέξουν την παραμονή τους στα χωριά τους;

Οι ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy. Ακολουθήστε μας και στο Google News