Ολίγον τι αλληλέγγυοι και με τους… κακορίζικους

57

Της Νίκης Κουλέρμου

Δεν ξέρουμε αν ο κύβος ερρίφθη με την απόφαση του ΠΙΣ να καλέσει τα μέλη του να μη συμμετέχουν στο ΓεΣΥ ή αν υπάρχουν ακόμα περιθώρια συνεννόησης με τον ΟΑΥ και την κυβέρνηση, αλλά όλα αυτά που ακούμε τους τελευταίους 1-2 μήνες δακτυλοδείχνουν εκείνες τις δυνάμεις που δεν ήθελαν και δεν θέλουν το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ, αλλά κάτι άλλο.

Αυτό το «κάτι άλλο» που είχε πολύ πιθανόν στο νου της η ίδια η κυβέρνηση ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη, αλλά και άλλες δυνάμεις που δεν τολμούν να το πουν δημόσια, αλλά σαφέστατα θέλουν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα οποιωνδήποτε άλλων πλην των ασθενών. Ότι η κυβέρνηση ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη σύρθηκε στο μονοασφαλιστικό είναι γνωστό. Όπως και το ότι η εφαρμογή του ΓεΣΥ ήταν η μόνη από τις «οδηγίες» της Τρόικας, από το 2013, που δεν εφάρμοσε.

Η κυβέρνηση ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη σύρθηκε, χρόνια μετά, λόγω της επιμονής όλων των άλλων κομμάτων και της κοινωνικής συμμαχίας στην υποχρέωση να εφαρμόσει μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ. Άρα υπήρχαν και υπάρχουν δυνάμεις που θα χάσουν πολλά λεφτά από την εφαρμογή του ΓεΣΥ και αυτές οι δυνάμεις αντιδρούν στην εφαρμογή του ή και υποσκάπτουν την προοπτική να εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο το οποίο έχει αποστολή να εξυπηρετήσει πρωτίστως τους ασθενείς, ανεξάρτητα εισοδηματικής κατάστασης.

Το ΓεΣΥ είναι ένα σύστημα κοινωνικής αλληλεγγύης που έχει εφαρμοστεί σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες για να διασφαλίσει ότι ο ασθενής θα έχει πρόσβαση στην Υγεία ως δημόσιο αγαθό και όχι ως εμπόρευμα. Δηλαδή θα τύχει ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και φροντίδας, ανεξάρτητα αν είναι πλούσιος ή φτωχός.

Ο πλούσιος μπορεί να διασφαλίσει την πρόσβασή του στην υψηλών προδιαγραφών ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μπορεί να μη γνοιάζεται καν για τον συνάνθρωπό του που δεν έχει την ίδια τύχη. Αυτές τις μέρες ακούσαμε από τις ραδιοτηλεοπτικές συζητήσεις κάποιες περιπτώσεις πολιτών που είναι διασφαλισμένοι από διάφορα Ταμεία Υγείας και δεν θέλουν να ενταχθούν στο ΓεΣΥ «για να πληρώνουν για άλλους». Πέραν του ότι οι παρεμβάσεις αυτές ήταν άκρως ρατσιστικές, ήταν και προκλητικές από την άποψη ότι δεν αντιλαμβάνονται αυτοί οι πολίτες ότι και το Ταμείο Υγείας που έχουν κάποιοι οργανισμοί του δημοσίου ή ημιδημόσιου τομέα είναι αποτέλεσμα κοινωνικής κατάκτησης και αγώνων, όχι του ενός αλλά των πολλών. Ήταν αποτέλεσμα κοινωνικής αλληλεγγύης. Δεν έχουν λοιπόν όλοι το ίδιο ανάστημα για να επιδείξουν την κοινωνική αλληλεγγύη που επιβάλλεται για την περίπτωση εφαρμογής του ΓεΣΥ. Από την ηγεσία του ΠΙΣ βέβαια δεν αναμέναμε την ίδια συμπεριφορά.

Η απόφασή του συνιστά πλήγμα στους ίδιους τους γιατρούς, την αξιοσύνη και την εμπειρογνωμοσύνη τους για να μην πούμε και στον ίδιο τον όρκο που δίνουν για την άσκηση της Ιατρικής. Η απόφασή τους, μαζί με κάποια άλλα γεγονότα που συμβαίνουν, δίνει υπόσταση στις φήμες που κυκλοφορούν ότι «υπάρχει σχέδιο να μην εφαρμοστεί το μονοασφαλιστικό ΓεΣΥ ή να εφαρμοστεί και να καταρρεύσει». Ο ΠΙΣ άφησε αυτό το παράθυρο ανοικτό: Διαφωνεί με το προτεινόμενο ΓεΣΥ, αλλά θα συζητούσε κάτι άλλο που θα τους επέτρεπε να είναι και οι γιατροί ολίγον τι αλληλέγγυοι και με τους… κακορίζικους. Κρίμα.