Ο,τι κι αν φοβούνται θα το πάθουν



Η φιλοσοφία και η πράξη του ΔΗΣΥ ήταν πάντα αντεργατική

Κάθε τρεις και λίγο, κάθε φορά που θα συνευρεθούν οι ομογάλακτοι προστάτες του μεγάλου κεφαλαίου και της εργοδοτικής δύναμης, θυμούνται την απαγόρευση των απεργιών σε ουσιώδεις υπηρεσίες.

Την πρώτη φορά που το σκέφτηκαν ήταν επί διακυβέρνησης ΔΗΣΥ… Σήμερα οι κυβερνώντες επαναφέρουν τον μύχιο πόθο τους επιβεβαιώνοντας πως οι συνθήκες κρίσης απλά αποκάλυψαν τη γύμνια της πολιτικής που διαχέεται από νεοφιλελευθερισμό.

Βρέξει χιονίσει, νυν και αεί, η φιλοσοφία του ΔΗΣΥ ήταν πάντα αντεργατική.

Οταν λοιπόν για πρώτη φορά έβαλαν στο τραπέζι της δημόσιας συζήτησης την ιδέα για απαγόρευση των απεργιών ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος είχε διατελέσει και Υπουργός Εργασίας, την είχε χαρακτηρίσει ως «ανοησία»!

Προφανώς οι κυβερνώντες επιμένουν στην ίδια ανοησία και μάλιστα εν ονόματι του εκσυγχρονισμού του κράτους! Θέλουν να απορρυθμίσουν εκτός από την οικονομία, την κοινωνία και τους θεσμούς και τις εργασιακές σχέσεις.

Να καταργήσουν τον Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων που διατήρησε την εργατική ειρήνη σε επίπεδα ζηλευτά για πολλές χώρες της ΕΕ και να εισάγουν καινά δαιμόνια, όπως είναι η αφαίρεση του πιο ιερού δικαιώματος των εργαζομένων.

Είδε πουθενά ο κ. Αβ. Νεοφύτου ή ο κ. Πηλείδης τα τελευταία χρόνια να κατέρχονται σε απεργίες οι «50-60 προνομιούχοι εργαζόμενοι του ευρύτερου δημοσίου τομέα»; Οσες φορές το σκέφτηκαν οι εργαζόμενοι και οι συντεχνίες τους, έβαλαν μπροστά την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Είτε αυτοί ήταν εργαζόμενοι της ΑΗΚ είτε ήταν επαγγελματίες Υγείας. Ξέρουν πολύ καλά πως αν δεν δικαιολογείται η απεργία τους, η ταλαιπωρία των πολιτών θα είναι μπούμερανγκ για τους ίδιους.

Αρα, τι είναι εκείνο που φοβούνται οι κυβερνώντες και επαναφέρουν αυτό το θέμα; Φοβούνται ότι δεν θα συγκρατήσουν την οργή των εργαζομένων στους Οργανισμούς που ετοιμάζουν να βγάλουν στο σφυρί;

 

Φοβούνται ότι οι εργαζόμενοι θα τους τρίψουν στα μούτρα τις «δεσμεύσεις» που μοίραζαν γραπτώς στους εργαζομένους των τριών κερδοφόρων Ημικρατικών Οργανισμών, ότι δεν θα προχωρήσουν στις ιδιωτικοποιήσεις;

Ο,τι κι αν φοβούνται να ξέρουν ότι θα το πάθουν… Οι εργαζόμενοι δεν ανέχονται άλλο πια την κοροϊδία τους.

Ολοι -πλην όσων χαριεντίζονται με τη συμβολή που είχαν στη διαμόρφωση των κυβερνητικών νομοσχεδίων- έχουν αντιληφθεί ότι η τύχη που τους επιφυλάσσουν δεν θα είναι καλύτερη από εκείνην των απολυμένων στις Κυπριακές Αερογραμμές.

Αν μη τι άλλο κάτι είπε για αντισυνταγματικότητα και ο Γενικός Ελεγκτής στην έκθεσή του. Οποιος ανοίξει τα μάτια του θα αναβλέψει.