Ούτε μια σπιθα

Της Νίκης Κουλέρμου

 

 

Ο τρομακτικές εκρήξεις στον γειτονικό Λίβανο και οι καπνοί σε σχήμα μανιταριού ξύπνησαν θύμησες Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Ουδόλως τυχαίος ο χαρακτηρισμός από τον κυβερνήτη της Βηρυτού αμέσως μετά το τραγικό συμβάν. Το ότι στην Κύπρο αισθανθήκαμε το μέγεθος της έκρηξης μέσα από το ωστικό κύμα που προκλήθηκε από την έκρηξη ίσως να ήταν μια αφύπνιση! Μπας και συνειδητοποιήσουμε ότι γεωγραφικά είμαστε ενωμένοι με μια πλειάδα χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο και πως ό,τι συμβεί στη μια έχει συνέπειες και στην άλλη. Μπας και συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που χρειάζονται οι λαοί είναι η ειρήνη, η ασφάλεια και η προοπτική στο μέλλον. Να καταλάβουμε ότι εχθρός του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος που θέλει να επιβάλει τον έλεγχό του σε άλλους διά πυρός και σιδήρου. Ότι οι εξοπλισμοί, συμβατικοί και μη, δεν ωφελούν κανένα παρά μόνο τις βιομηχανίες όπλων.

Το ατύχημα στη Βηρυτό ήταν μια υπόμνηση του αυτονόητου: Ότι οι λαοί δεν χρειάζονται ούτε πολέμους, ούτε συμβατικά, ούτε πυρηνικά όπλα. Ούτε καν πυρηνικούς σταθμούς για παραγωγή ενέργειας… Ένα ατύχημα από την αποθήκευση και μόνο της νιτρικής αμμωνίας και της λανθασμένης διαχείρισής της πρόσθεσε μεγάλη δυστυχία σε αυτήν που ήδη ζει ο γειτονικός μας λαός λόγω της οικονομικής κρίσης. Πόσω μάλλον αν το υλικό ήταν ραδιενεργό… Γιατί να θέλουν κάποιοι να πολλαπλασιάσουν τη δυστυχία με έναν πυρηνικό όλεθρο όπως ήταν αυτός της Χιροσίμα και αργότερα αυτός των ατυχημάτων από την καταστροφή του Τσέρνομπιλ ή της Φουκουσίμα ή αύριο του Άκκιουγιου;

Η μαύρη επέτειος των 75 χρόνων από τον πυρηνικό όλεθρο που εξαφάνισε από προσώπου γης εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και άφησε πίσω της άλλες τόσες χιλιάδες υποψήφιους μελλοθάνατους, με την ισοπέδωση δύο ιαπωνικών πόλεων και τις ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, μόνο τους ηλίθιους, τους εμπόρους του θανάτου και τους φασίστες μπορεί να μη συγκινεί.

Οι εικόνες βιβλικής καταστροφής, οι χιλιάδες άστεγοι και ίσως πρόσφυγες που προστίθενται σήμερα στις προσφυγικές και στις πιθανές μεταναστευτικές ροές θα πρέπει να χτυπούν ξανά το καμπανάκι και να ξυπνούν από το λήθαργο της εγωιστικής ευμάρειας τους κυρίαρχους κύκλους των πέντε ηπείρων.

Δεν τους ξύπνησε το κακό με την τρομοκρατική επίθεση στους δίδυμους πύργους το 2011 και ακολούθησαν άλλες εστίες ανάφλεξης στη γειτονιά μας, στις αραβικές χώρες, στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Υεμένη. Πόσοι θάνατοι θα πρέπει να καταγραφούν στην Ιστορία για να πούμε φτάνει πια στους εξοπλισμούς και στα πυρηνικά; Πόση φτώχεια και πόση πείνα θα πρέπει να καταδικάσει τους λαούς της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής σε θάνατο για να χορτάσει η πολεμική μηχανή των πολυεθνικών και των ιμπεριαλιστών;

Ούτε μια σπίθα δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στο εξής να ανάψει και να γίνει φωτιά, λάμψη, κρότος, έκρηξη, βόμβα που θα κάψει το σπίτι ή τη γειτονιά μας. Ούτε από αμέλεια ούτε από αδιαφορία. Θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας σε όσους θέλουν να μετατρέψουν την Ανατολική Μεσόγειο σε πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ της λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ. Αρκετό αίμα έχει ήδη χυθεί. Η Μεσοποταμία βάφτηκε ήδη κόκκινη… Φτάνει!