Πέρασε µισός αιώνας… ο χρόνος εδραιώνει τα τετελεσµένα

79

Του Νεόφυτου Νεοφύτου

Είναι πολλά τα χρόνια. Σήµερα, 14 Αυγούστου 2019, συµπληρώνονται 45 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο τουρκικός στρατός προχώρησε στη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, ολοκληρώνοντας το έγκληµά του σε βάρος της Κύπρου, κατακτώντας τη Μια Μηλιά, την Αµµόχωστο, την Καρπασία, τη Μόρφου.

Από το δίδυµο έγκληµα σε βάρος της πατρίδας µας, πλησιάζουµε στην πέµπτη δεκαετία. Μιλάµε για µισό αιώνα αγώνων και προσπαθειών για επανένωση χωρίς να το καταφέρουµε. Τα διάφορα σχέδια και χάρτες που κατά καιρούς συζητούνταν στις συνοµιλίες προέβλεπαν επιστροφή της Μιας Μηλιάς, της Μόρφου και της Αµµοχώστου και άλλων χωριών και περιοχών υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, αλλά και ειδικό καθεστώς για την Καρπασία. Σήµερα, οι κατοχικές αρχές προσπαθούν να εποικίσουν και την κλειστή πόλη της Αµµοχώστου και να την ανοίξουν υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Όσο περνούν τα χρόνια, τα τετελεσµένα εδραιώνονται και γίνονται όλο και πιο δύσκολες οι συζητήσεις για την πτυχή του Εδαφικού και του Περιουσιακού. Γίνεται ακόµη πιο δύσκολη η προσπάθεια για συνολική λύση του Κυπριακού.

Υπό την προεδρία του ∆. Χριστόφια, το 2008 – 2013 ξεκίνησε µια σοβαρή και ουσιαστική προσπάθεια για λύση του Κυπριακού. Είχε αποτέλεσµα και οδήγησε σε ουσιαστικές συγκλίσεις και συµφωνίες µε τον Μ. Ταλάτ και τον Ντ. Έρογλου, σε βασικά κεφάλαια των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού. Η ανάληψη της προεδρίας από τον Ν. Αναστασιάδη το 2013 οδήγησε σε πολλές παλινδροµήσεις. Τελικά φθάσαµε στο Κραν Μοντανά, όπου τέθηκε στο τραπέζι και η εξωτερική πτυχή του Κυπριακού και εκεί υπήρξε µια ευκαιρία για λύση, η οποία δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε. Μετά από δύο χρόνια περισυλλογής, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ καλεί ξανά τους δύο ηγέτες να αξιοποιήσουν το συσσωρευµένο κεκτηµένο στο Κυπριακό και να προχωρήσουν µε τη διαδικασία του επείγοντος, σε ουσιαστικές διαπραγµατεύσεις και σε νέα διεθνή διάσκεψη. Οι επόµενοι δύο µήνες είναι καθοριστικοί για το µέλλον όχι µόνο του Κυπριακού, αλλά της Κύπρου και του λαού της. Είτε θα οδηγηθούµε σε λύση, όχι βέβαια την όποια λύση, είτε στην οριστική διχοτόµηση που θα είναι η απαρχή νέων δεινών για το λαό µας. Είναι ιστορικές οι ευθύνες όχι µόνο των δύο ηγετών Ν. Αναστασιάδη και Μ. Ακιντζί, αλλά και όλων των πολιτικών δυνάµεων της Κύπρου που συµπεριφέρονται πατριωτικά, ε/κ και τ/κ κοµµάτων.