Περί πολιτικού πολιτισμού

Του Κώστα Α. Κωνσταντίνου

 

Τον Δεκέμβριο του 2019, η κυβέρνηση αποκτούσε έναν νέο κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ερχόμενος στη θέση του Πρόδρομου Προδρόμου, ο Κυριάκος Κούσιος είχε θέσει ως στόχο του, όπως υποστήριξε, «να βάλει ένα μικρό λιθαράκι για να μπορέσουμε να αυξήσουμε το επίπεδο αυτού που λέγεται πολιτικός πολιτισμός». Περί πολιτικού πολιτισμού ο λόγος. Κάτι σαν «εξωτικό φρούτο», το οποίο κάποιοι φρόντισαν να πετάξουν στον κάλαθο. Αρχής γενομένης από την ίδια την κυβέρνηση της οποίας εκπρόσωπος είναι ο κ. Κούσιος. Ειλικρινά μπουχτίσαμε από τις γνωστές «καταδρομικές επιχειρήσεις» των υπουργών σε λεωφορεία, αεροδρόμια και λιμάνια. Προφανώς το πολιτικό σαβουάρ βιβρ δεν επιτάσσει ούτε την ταλαιπωρία των ταξιδιωτών ούτε τη διεξαγωγή συσκέψεων κατόπιν εορτής για λήψη μέτρων που έπρεπε να ήταν ήδη σε εφαρμογή. Ούτε προφανώς η πολιτική απώθησης προσφύγων. Περί πολιτικού πολιτισμού, λοιπόν, ο λόγος. Ενός «εξωτικού φρούτου» το οποίο φαίνεται να ευδοκιμεί κυρίως στη Χλώρακα και προσφάτως στη Λεμεσό. Βλέπετε, τόσο ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ όσο και η ηγέτης της Αλληλεγγύης φρόντισαν να αποδείξουν στα πλαίσια του πολιτικού σαβουάρ βιβρ το πώς εργαλειοποιείται πρακτικά ο αντιμεταναστευτικός μπαμπούλας υπό το φως της έξαρσης του κορονοϊού. Ο μεν ηγέτης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης δήλωνε ότι με βάση τα αποτελέσματα των τεστ για τον κορονοϊό θέλει προσοχή «να μη μετατραπούν οι παράτυποι μετανάστες σε κίνδυνο στη δημόσια υγεία». Η δε Αλληλεγγύη φρόντισε να διαδώσει αόριστες, ασυνάρτητες πληροφορίες ότι «μεγάλη μάζα λαθρομεταναστών και πρακτόρων του Ερντογάν πέρασαν χωρίς κανένα έλεγχο από τις τρύπες της γραμμής καταπαύσεως του πυρός και συνέρρευσαν στη Λεμεσό και αυτοί είναι η αιτία της έξαρσης της επιδημίας στην πόλη». Κάτι το οποίο προφανώς σε ένα παράλληλο σύμπαν θα είχε αποτραπεί εάν στα πλαίσια των κανόνων πολιτικής ευγένειας αποδέχονταν την πρόταση του Μαρίνου Σιζόπουλου για «έλευση στην Κύπρο ενισχυμένου σώματος του ελληνικού στρατού με αποτρεπτική προοπτική απέναντι σε μια ενδεχόμενη τουρκική επέλαση». Μέσα σε όλα αυτά τρέξαμε Αύγουστο μήνα να διοργανώσουμε δημοτικές εκλογές. Στις οποίες οι γνωστοί πολιτικοί κύκλοι έσπευσαν να διαρρεύσουν περί ύπαρξης προσφύγων πυρομανών, τοξικομανών και λοιπών άλλων χαρακτηριστικών. Μέσα σε λίγες μέρες, κάποιοι φρόντισαν να κουβαλήσουν τα νερά της Χλώρακας στη Λεμεσό και την Αγλαντζιά. Ευτυχώς που μέσα σε όλα αυτά κάποιοι φρόντισαν να δηλώσουν ότι είναι ΔΗΚΟϊκοί από τα πόδια ώς την κουρία. Δυστυχώς έχουμε ήδη ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα αξιοποίησης πολιτικού εκτοπίσματος. Και όπως φαίνεται, κύριε Κούσιο, «με εθκιαβάσαν σε, με εσκαμπάσαν σε, με εσαητίσαν σε». Δυστυχώς σπανίζουν οι φωνές της μετριοπάθειας και του προοδευτικού λόγου. Έκαστος κρίνεται από το λαό.