Πιο «πάτος» δεν γίνεται

107

Της Κάλιας Ανδρέου

 

Η δήλωση του νέου κυβερνητικού εκπροσώπου ότι η μία υπουργός, εννοώντας τη Ζέτα Αιμιλιανίδου, είναι «αρκετά δυναμική» για να εκπροσωπεί τις γυναίκες στο 11μελές Υπουργικό Συμβούλιο, αντιπροσωπεύει τη γενικότερη άποψη που επικρατεί στο κυβερνητικό σώμα. Είναι –το λιγότερο– υποτιμητική, προσβλητική και σεξιστική.

Και η δήλωση αυτή λέχθηκε από αυτόν που επιλέχθηκε να μιλά για λογαριασμό της κυβέρνησης. Και όχι, δεν είναι η πατάτα του… πρωτάρη. Ήταν μια συνειδητή δήλωση, μια αποτυχημένη προσπάθεια να κάνει «χιούμορ» για τις εξόφθαλμες φυλετικές διακρίσεις, αποτέλεσμα των πατριαρχικών αντιλήψεων της κυβέρνησης. Και τι θα πει δυναμική; Δεν πήρε ποτέ το αυτί μου να χαρακτηρίζουν άνδρα πολιτικό ως «δυναμικό». Ίσως επειδή θεωρείται ο δυναμισμός του αυτονόητος επειδή απλά είναι άνδρας.

Είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι, μέχρι και σήμερα, η αντίληψη περί ισότητας φύλων απουσιάζει αισθητά από ανθρώπους που έχουν αξιώματα. Το ότι υπάρχει μόνο μια γυναίκα υπουργός δεν είναι αστείο. Είναι ντροπιαστικό. Η δήλωση του νέου κυβερνητικού εκπροσώπου χλευάζει, όχι τις γυναίκες, αλλά την επιλογή της κυβέρνησης που εκπροσωπεί να κλείσει τις πόρτες στο γυναικείο φύλο. Γελοιοποιεί ακόμα και τον εαυτό του τον ίδιο, που έχει αυτές τις αντιλήψεις, υποκειμενοποιώντας τη γυναίκα, κατηγοριοποιώντας την και απομονώνοντάς την από το σύνολο των πολιτών. Γελοίο και όχι αστείο, είναι το γεγονός ότι, εν έτη 2019, αναγκαζόμαστε να συζητάμε θέματα όπως αυτά.

Η μια γυναίκα δεν αντιπροσωπεύει όλες τις γυναίκες, όσο «δυναμική» και αν είναι. Και ποιος είπε ότι οι γυναίκες θέλουν να αντιπροσωπεύονται μόνο από γυναίκες; Οι γυναίκες, όπως και οι άντρες, οι ομοφυλόφιλοι, οι τρανς, οι αμφιφυλόφιλοι κτλ., πρέπει να αντιπροσωπεύονται από ανθρώπους που τους αντιμετωπίζουν ισότιμα. Χωρίς διακρίσεις, χωρίς προσβολές και «αστειάκια» όπως αυτά του κυβερνητικού εκπροσώπου. Οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να καθορίζονται με βάση το φύλο τους. Αλλά με βάση τις ανάγκες τους, με σκοπό την ισότιμη αντιμετώπισή τους. Και γι’ αυτές τις ανάγκες είναι που πρέπει να πολεμάμε όλοι. Ανεξαρτήτως φύλου. Αυτή είναι η ουσία. Η κοινωνία δεν αποτελείται μόνο από άνδρες και γυναίκες. Και η «κατηγορία» γυναίκες δεν είναι μία.

Οι γυναίκες δεν αντιπροσωπεύονται από μία γυναίκα. Για πολλούς λόγους. Καταρχάς το ότι είναι γυναίκα δεν την καθιστά αυτόματα εκπρόσωπο όλων των γυναικών. Οι γυναίκες, λοιπόν, θα αντιπροσωπεύονται ουσιαστικά, από μια κυβέρνηση που δεν κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο και που δεν προωθεί πατριαρχικές αντιλήψεις και στερεότυπα. Θα αντιπροσωπεύονται πραγματικά όταν στο κυβερνητικό σώμα, αξιώματα θα κατέχουν και γυναίκες, όχι επειδή είναι γυναίκες, αλλά επειδή αναγνωρίζονται ως άνθρωποι με ικανότητες. Και αν κάποιος πιστεύει πραγματικά, ότι όσοι πήραν υπουργεία είναι άνθρωποι με ικανότητες, παραβλέποντας την απουσία γυναικών, κάηκαν από μόνοι τους. Για ευνόητους λόγους. Όπως ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος και κάθε εκπρόσωπος.