Ποντιοπιλατισμός αντί της ανάληψης ευθυνών



Του Χρήστου Χαραλάμπους

Το πόρισμα της Επιτρόπου των Δικαιωμάτων του Παιδιού που είδε πριν λίγες μέρες το φως της δημοσιότητας και αναφερόταν στην περίπτωση ενός κοριτσιού που βίωνε τα χίλια μύρια στους θετούς γονείς του, αποτελεί, εκτός των άλλων, ένα ακόμα ισχυρό ράπισμα στο σύστημα με το οποίο λειτουργούν οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, οι οποίες και αυτή τη φορά δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και ποντιοπιλατικά προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο και να βγουν κούπες άπανες. Μια τακτική που ακολουθείται κάθε φορά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας παρόμοιες περιπτώσεις για τις οποίες καθηκόντως το Γραφείο Ευημερίας όφειλε να «κρατά από πολύ κοντά». Σχεδόν καθημερινές είναι οι αναφορές από τα ΜΜΕ, σε συνανθρώπους μας οι οποίοι, λόγω οικονομικών ή άλλων σοβαρών προβλημάτων, θα έπρεπε να είχαν το ενδιαφέρον και να στηρίζονται από το Γραφείο Ευημερίας. Εκ των υστέρων, οι αρμόδιοι των Κοινωνικών Υπηρεσιών (ενοχλούμενοι από τα δημοσιεύματα που τους υποδεικνύουν τις ευθύνες τους) επιδεικνύουν ενδιαφέρον το οποίο όμως τις περισσότερες φορές σταματά στο τηλεφώνημα με το οποίο ζητούνται περαιτέρω πληροφορίες.

Σε ό,τι αφορά τώρα τη συγκεκριμένη περίπτωση που αναφέρει στο πόρισμά της η κα Κουρσουμπά, από πού να πιάσει και πού να τελειώσει κανείς με τις ευθύνες των Κοινωνικών Υπηρεσιών; Το κοριτσάκι, όπως αναφέρεται στο πόρισμα, υιοθετήθηκε σε ηλικία 8 ετών από θετούς γονείς με χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό υπόβαθρο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι φτωχοί δεν επιτρέπεται να υιοθετούν παιδιά. Το «κοινωνικό» όμως υπόβαθρο θα έπρεπε να είχε εξεταστεί σε βάθος από το Γραφείο Ευημερίας. Και το λέμε αυτό, γνωρίζοντας πολύ καλά τη… σχολαστικότητα και το «ξεσκόνισμα» που γίνεται σε υποψήφιους θετούς γονείς.

Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, όπως επισημαίνει η Επίτροπος των Δικαιωμάτων του Παιδιού, για οκτώ και πλέον χρόνια, από τη στιγμή της ολοκλήρωσης της υιοθεσίας μέχρι που υποχρεώθηκαν να συνεργαστούν με την οικογένεια ως αποτέλεσμα της καταγγελίας του σχολείου, ουδέποτε επανήλθαν προκειμένου να αξιολογήσουν κατά πόσον η τοποθέτηση του παιδιού υπήρξε επαρκής ή/και η οικογένεια χρειαζόταν στήριξη. Και στο πόρισμα αναφέρονται και πολλές άλλες εξωφρενικές λεπτομέρειες… Σε όλα αυτά, το Γραφείο Ευημερίας, αντί να σιωπήσει και έστω και αργά να πράξει όσα δεν έπραξε όλα αυτά τα χρόνια, βγήκε κι από πάνω… κάνοντας λόγο για παραβίαση προνοιών του νόμου για προσωπικά δεδομένα και ζητώντας τερματισμό περαιτέρω δημοσιότητας.