Ρεσιτάλ διαρκείας στο ψέμα

359

Του Τάσου Περδίου

Για να έχουμε καλό ερώτημα, όλος αυτός ο σάλος από το μυστικό δείπνο του Προέδρου με τον Οζερσάι ποια αφετηρία έχει; Επειδή εάν κάποιοι διατηρούσαν ακόμα ελπίδες ότι ο Νίκος Αναστασιάδης θα έκανε διάγγελμα για το τι κάνει πίσω από τις κλειστές πόρτες, καλά κάνουν να κλείσουν άμεσα ραντεβού με κάποιον ειδικό για τεστ επαφής με την πραγματικότητα.

Δυστυχώς, το μήνυμα μιας μεγάλης μερίδας του κυπριακού λαού προς τον Νίκο Αναστασιάδη τα τελευταία σχεδόν 6,5 χρόνια είναι ότι μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει χωρίς να λογαριάζει κανέναν και κυρίως χωρίς να φοβάται κανένα πολιτικό κόστος. Όταν μετά τα φριχτά ψέματα της πρώτης πενταετίας, κυριολεκτικά από τις πρώτες μέρες της θητείας μέχρι τις τελευταίες, η “τιμωρία” του ήταν η πανηγυρική επανεκλογή του, από ποιον και τι έχει να φοβάται όταν λειτουργεί εν κρυπτώ και παραβύστω ακόμα και για ζητήματα που άπτονται αυτής τούτης της ύπαρξης τούτου του λαού στον τόπο φλερτάροντας με το ιστορικών διαστάσεων έγκλημα της διχοτόμησης της Κύπρου;

Μετά το κούρεμα των καταθέσεων και τα ψέματα του Αναστασιάδη, τα ψέματα του Αβέρωφ, τα ψέματα του Σαρρή, τα ψέματα του Στυλιανίδη, η μερίδα του κυπριακού λαού που ευθύνεται για την ανάθεση της διακυβέρνησης του τόπου σε αυτούς, δεν έχει καμία διαφορά από τη νιόπαντρη η οποία παντρεύεται με τον αγαπητικό της και σχεδόν από την πρώτη νύχτα του γάμου αποδεικνύεται ότι δεν είναι φαν του συναινετικού σεξ αλλά άγριος βιαστής όμως εκείνη, αντί να τον πετάξει έξω, ανανεώνει πανηγυρικά τους όρκους αγάπης.

Από πού κι ως πού μπορεί να ελπίζει ότι στην πορεία ο σύζυγος θα της βγει τρυφερός και ρομαντικός σύντροφος; Από ποιον ευελπιστεί σε διαφάνεια και λογοδοσία ο κυπριακός λαός; Από τον Πρόεδρο ο οποίος έβαζε την υπογραφή του σε μια επιστολή με ψέματα προς τους εργαζομένους στους ημικρατικούς οργανισμούς; Από τον Πρόεδρο επί θητείας του οποίου δύο δικηγόροι του δικηγορικού γραφείου της οικογένειας του Προέδρου, εμφανίστηκαν σε μια συνάντηση για να πουλήσουν τις Κυπριακές Αερογραμμές με ψεύτικα επώνυμα για να μην καρφωθούν; Από ποιον;

Από τον πολιτικό ο οποίος διαφήμιζε δύο έτοιμα δάνεια από φίλες χώρες από τηλεοράσεως ή από τον επικεφαλής της κυβέρνησης η οποία έλεγε με πάσα σοβαρότητα ότι ο Συνεργατισμός θα επιστρεφόταν στους ιδιοκτήτες του μέχρι που ψάχναμε να βρούμε ερμηνείες για το τι ακριβώς εννοούσαν ιδιοκτήτες; Τι να πρωτοθυμηθούμε από αυτό το ρεσιτάλ διαρκείας στα ψέματα; Ότι προεκλογικά δεσμευόταν ότι δεν θα διόριζε κομματικά στελέχη στην κυβέρνηση και καταλήξαμε με τον Ιωνά Νικολάου και τον Σωκράτη Χάσικο υπουργούς;

Μήπως έδωσε ο Νίκος Αναστασιάδης δείγματα γραφής ότι τα ψέματα τα χρησιμοποιεί αποκλειστικά στην εσωτερική διακυβέρνηση και σοβαρεύεται όταν χειρίζεται το Κυπριακό; Ποιος; Αυτός ο οποίος έφυγε τρεχάτος από τις συνομιλίες βάζοντας μπροστά με ψέματα τον ηγέτη της αντιπολίτευσης; Ολόκληρη η θητεία του Προέδρου και της σημερινής κυβέρνησης μέχρι στιγμής στηρίζεται σ’ ένα πράγμα το οποίο σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου με στοιχειώδες κριτήριο ευθιξίας, θα είχε καταρρεύσει: στο ψέμα…