Σαρδέλες και τσίπουρα

54

Του ∆ηµήτρη Παλµύρη

Φαντάζοµαι όλοι θα ακούσατε για αυτό το «Κίνηµα της Σαρδέλας» στην Ιταλία. Αν όχι, είναι ένα «κίνηµα» το οποίο κατεβαίνει σε κινητοποιήσεις σε όποια πόλη πάει ο ακροδεξιός ηγέτης της Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι. Και αυτό είναι καλό πράγµα! Στέκεται έναντι στην ακροδεξιά, το ρατσισµό, το µίσος κ.τ.λ. Είναι λοιπόν πράγµα αυτό να το κατηγορήσεις; Όχι! Αλλά… επειδή κάποιος πρέπει να χαλάσει το πάρτι, οι κοµµουνιστές κατήγγειλαν ένα περιστατικό που έγινε το Σάββατο στη Φλωρεντία, όπου το «Κίνηµα της Σαρδέλας» έκανε ακόµη µία κινητοποίηση.

Κάποιος λοιπόν είχε την ιδέα να πάρει µία σηµαία µε ένα σφυροδρέπανο… να! Τόσο! Και εκεί οι διοργανωτές άρχισαν τις φωνές, όχι σηµαίες, όχι σύµβολα κ.τ.λ. Και όλοι µαζί αναφώνησαν να φύγει το σύµβολο. ∆ικό τους πάρτι, όπως θέλουν το στολίζουν. Βέβαια τα µεγάλα σύµβολα, όπως οι ιταλικές σηµαίες, δεν έφυγαν. Έµειναν εκεί. Κυµατιστά περήφανα! Αµ τι; Να χαρίσουν το έθνος στον Σαλβίνι; Το έθνος; Να χέσουν το µέγα σύµβολο;

Τέλος πάντων, εγώ προσωπικά δεν καίγοµαι για σύµβολα. Τι κι αν τους αρέσουν, τι κι αν δεν τους αρέσουν τα σφυροδρέπανα. Μήπως δεν είδατε και αυτό πόσοι το σήκωσαν, αλλά έµειναν στα λόγια ή µε άλλους σκοπούς; Οπότε να µην κλάψουµε κιόλας που το έφτυσαν οι απολιτίκ της πλατείας. Καλύτερα αυτοί παρά οι «δικοί µας». Εκεί όµως που αξίζουν και οι Σαρδέλες και όλα τα «κινήµατα» ενάντια στο µίσος λίγο φτύσιµο, είναι πως ακόµη και τα «µη σύµβολά» τους… συµβολίζουν το πολιτικό τους πρόγραµµα. Την κενότητα δηλαδή αυτού. Και για να µη θιχτούν «οι αγωνιστές της αγάπης» ενάντια στις δυνάµεις «του σκοταδιού», δεν λέω πως δεν κάνουν τίποτα. Λέω απλά πως αυτά δεν αρκούν.

Ας συµφωνήσουµε π.χ. πως τους Σαλβίνιδες του κόσµου αυτού τους γέννησε η βλακεία στα µυαλά των ανθρώπων. Αλλά αυτή τη βλακεία ποιος την εγέννησε καλέ; Ιός ήταν και χτύπησε έτσι ξαφνικά γύρω στα µέσα του 2000; Πως δηλαδή το µίσος αντικαθίσταται από την αγάπη; Κίνηµα είναι αυτό ή µάθηµα γιόγκα; Θα µας έρθει µε θεία φώτιση ή µε κατήχηση από τους αποστόλους των πλατειών και των µέσων δικτύωσης; Χριστιανούς θέλετε να µας κάνετε; Τέτοιοι δεν είναι και οι οπαδοί του Σαλβίνι;

Ναι, λέµε κακίες για ανθρώπους µε καλές προθέσεις. Όµως φτάνει! Είναι κουραστικό. Εντάξει, ας µην κρεµάµε πλέον σφυροδρέπανα, αφού χαλούν το φενγκ σούι. Αλλά ας θυµηθούµε πως καλούν σε πρακτική αµφισβήτηση ενός κόσµου που παράγει βλακεία. Είναι κουραστικοί όσοι φωνάζουν για αγάπες και για µίσος, αλλά δεν κάνουν βήµα να οργανώσουν την ανατροπή όλων των εξουσιών που τα αναπαράγουν.

Φαίνονται παπαρολόγοι αυτοί που δεν οργανώνουν την Πράξη της σύγκρουσης στις σχέσεις παραγωγής, αλλά φλυαρούν στο επίπεδο µιας ιδεαλιστικής διαπάλης. Τρέφω µίσος για όσους θέλουν να γίνουν εκλογικοί διαµεσολαβητές «των δικαιωµάτων µου». Ωστόσο δεν είναι σωστό να στέκοµαι απέναντι στις λογιών-λογιών «σαρδέλες». Είπαµε ανάµεσα στις καριέρες υπάρχουν και καλές προθέσεις. Αλλά -χωρίς παρεξήγηση- µε τέτοιους αγώνες, προτιµώ να πάω για τσίπουρα.