Σχολεία αντίστασης αντί οδός αφεντικών

Της Νίκης Κουλέρμου

Οδός Εργοδοτών, Βιομηχάνων και Εφοπλιστών… Ουπς! Δεν έχουμε εφοπλιστές -οργανωμένους τουλάχιστον στην Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων.

Μπορεί και να έχουμε δηλαδή, αλλά με άλλο όνομα. Να είναι… κρυπτοεργοδότες. Κατά το «κρυπτοκομμουνιστές», ένα πράμα. Δεν είναι αυτό το θέμα μας, όμως. Το θέμα μας είναι τα αφεντικά και οι βαθιές υποκλίσεις από δύο Δημοτικά Συμβούλια. Μήνυμα ότι θα τους διατηρούν και θα τους επιβάλλουν αιώνια στις μνήμες μας αν δηλαδή μας άφηναν ποτέ να τους ξεχάσουμε. Τιμής ένεκεν… Γιατί αυτοί έφτιαξαν τους δρόμους. Με τα δικά μας χέρια και τον δικό μας ιδρώτα. Του εργάτη και του εργαζόμενου τη σκληρή δουλειά. Αυτοί έβαλαν τα κεφάλαιά τους, εμείς τα χέρια και το νου, και τους δώσαμε υπεραξία. Κάναμε τα χωράφια οικόπεδα και τα πλινθόκτιστα σπιτάκια έγιναν βίλες και πύργοι. Για τον κάθε καταζητούμενο Μαλαισιανό ή Θαϋλανδέζο. Προς Θεού οι κατακαημένοι πρόσφυγες από τη Συρία τη Λιβύη, την Αιθιοπία, τη Σομαλία και τώρα από το Λίβανο, σίγουρα έχουν ψώρα… Ούτε να το σκεφτείτε. Τα αφεντικά τούς θέλουν αυτούς τους «βρομισμένους» μόνο για δούλους. Τίποτε παραπάνω. Το πολύ να ξεσκατίζουν και τη μάνα και τον πατέρα τους. Αν τους αρέσει να τους ξυλοκοπούν και από πάνω, γούστο και καπέλο τους. Βίτσιο τους.

Λοιπόν, υποκλιθείτε βαθιά, ρε, στα αφεντικά. Για την κοινωνία των αγγέλων που σας έφτιαξαν, ρε. Υποκλιθείτε.

Και μια ονοματοδοσία δρόμου λίγη τους είναι. Άλλωστε τους έχουμε βάλει στο Προεδικό εδώ και χρόνια και δεν το κουνάνε από κει. Από την αρχή της Δημοκρατίας αυτοί κυβερνούν τον τόπο. Ναι, πρώτη φορά αποκαλύφθηκαν φέτος με κείνες τις περίφημες επιστολές του προέδρου της ΟΕΒ με τις οποίες ευχαριστούσαν και ευγνωμονούσαν τον κ. Αναστασιάδη για την άψογη συνεργασία τους στο άνοιγμα των σχολείων και την επιστροφή των δούλων στην εργασία τους. Στην ποδιά τους σφάζονται οι πολιτικοί κρετίνοι που στηρίζουν τα συμφέροντά τους σε τέτοιους συνεργάτες και φίλους. Όπου νάναι πλησιάζει η έναρξη της σχολικής χρονιάς και θα δοκιμαστούν ξανά οι δυνάμεις ενός εκάστου. Μπρα ντε φερ για το άνοιγμα των σχολείων ή το κλείσιμο της οικονομίας αν υπάρξει έξαρση της επιδημίας του κορονοϊού.

Για τον εργάτη και τον εργαζόμενο καμιά κουβέντα. Αυτοί που κρατούν στους ώμους τους μια κοινωνία, αυτοί που έφτιαξαν την Ιστορία, αυτοί που έδωσαν το αίμα τους για να ζούμε λαός και αφεντικά ελεύθεροι, δεν αξίζουν μιας ελάχιστης τιμής, καμιάς ονοματοδοσίας…

Ο Υπουργός Παιδείας, αυτός που έσκυψε στα αφεντικά και συμμορφώθηκε στας υποδείξεις τους, ε ναι αυτός-αυτός, είπε όχι στην ονοματοδοσία σχολείου Αντίστασης και Δημοκρατίας. Ποια ήταν εκείνα τα φτωχόπαιδα του Αϊ-Γιάννη για να τα τιμούν οι νέοι και να μαθαίνουν από τα ονόματά τους την ιστορία και γιατί σήμερα ακόμα υπάρχει η Δημοκρατία; Ποιοι ήταν εκείνοι που έτρεξαν πρώτοι να υπερασπιστούν την ανεξαρτησία και την ελευθερία της πατρίδας για να τους μαθαίνουμε από το όνομα έστω ενός σχολείου στην ηρωομάνα Λάρνακα;