Σε Rothchild της Κύπρου, αναφέρεται ο Ν. Κληρίδης

327

Στην οικογενειοκρατία της οικονομικής ελίτ αποδίδει την οικονομική κρίση

Ονόματα και διευθύνσεις καταγράφονται στην απαντητική επιστολή του κ. Νίκου Κληρίδη προς τον Δικηγορικό Σύλλογο αναφορικά με τις καταγγελίες στις οποίες προέβη για διαπλοκή στο δικαστικό σώμα. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι “το εάν οδηγηθήκαμε στην οικονομική κρίση στα πλαίσια εξυπηρέτησης συμφερόντων μιας οικονομικής ελίτ που εξελίχθηκε με τη μορφή της οικογενειοκρατίας, δημιουργώντας τους Rothchild της Κύπρου, εναπόκειται στην αντικειμενική κρίση του καθενός”. Με τη φράση αυτή ο κ. Νίκος Κληρίδης συμπυκνώνει τους ισχυρισμούς του για “συγγενική και εργασιακή σχέση δικαστών με το Δικηγορικό Γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου, δικηγόρων της Τράπεζας Κύπρου”. Αυτές οι σχέσεις, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Νίκου Κληρίδη, αφορούν δέκα περίπου δικαστές, κάποιοι εκ των οποίων ασχολήθηκαν ή/και ασχολούνται με υποθέσεις όπου συγκεκριμένη τράπεζα βρίσκεται υπό κατηγορία. Ταυτόχρονα, καταγράφεται και η συμμετοχή δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε πρόσφατες ποινικές εφέσεις που σχετίζονται με την Τράπεζα Κύπρου και στελέχη της ως κατηγορούμενοι, όπως και σε μια αίτηση certiorari.

“Η δικαιοσύνη δεν πρέπει μόνο να απονέμεται, αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται”

Στην επιστολή ο κ. Κληρίδης υποστηρίζει ότι σύμφωνα με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων (ΕΔΑΔ) Δικαιωμάτων (υπόθεση Nicholas v. Cyprus) οι δικαστές οφείλουν να εξαιρούνται υπό περιστάσεις, είτε τους ζητηθεί είτε όχι, διότι όπως χαρακτηριστικά αναφέρει “η δικαιοσύνη δεν πρέπει μόνο να απονέμεται, αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται”. Θεωρεί ότι αυτή η Αρχή, όπως τη χαρακτηρίζει, είναι ένας βασικός πυλώνας ενός Κράτους Δικαίου και θα πρέπει να τυγχάνει σεβασμού και να εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις. Σημειώνεται ότι στην επιστολή προστίθεται ότι σε “συγκεκριμένες περιπτώσεις, τα παιδιά των δικαστών δεν εργοδοτούνται απλά από το συγκεκριμένο Γραφείο, αλλά χειρίζονται και καθημερινά υποθέσεις της τράπεζας”. Επισημαίνεται στην επιστολή του κ. Κληρίδη ότι στην προαναφερθείσα υπόθεση στο ΕΔΑΔ η Κύπρος καταδικάστηκε για παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη όταν μετά την απόρριψη έφεσης, ο αιτητής της υπόθεσης ανακάλυψε ότι ο γιος ενός εκ των δικαστών του Ανωτάτου που αποφάνθηκαν επί της υπόθεσής του ήταν παντρεμένος με την κόρη ενός εκ των συνεταίρων του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπούσε την εμπλεκόμενη εταιρεία και ότι το ζευγάρι αυτό εργαζόταν από κοινού στο ίδιο δικηγορικό γραφείο.

Ο κ. Κληρίδης καταλήγοντας προκαλεί τη διεξαγωγή στατιστικής έρευνας που θα καταδείξει, όπως υποστηρίζει, ότι “σε συντριπτικά ποσοστά που ίσως να φτάνουν και το 98% τα Δικαστήρια εκδίδουν αποφάσεις αποκλειστικά υπέρ” της συγκεκριμένης τράπεζας. Επίσης, διευκρινίζει ότι παρά το ότι οι δηλώσεις του δεν απετέλεσαν αντικείμενο πειθαρχικής καταγγελίας σε βάρος του, συμφωνεί ότι δεοντολογικά οφείλει να δώσει εξηγήσεις και τονίζει ότι οι δηλώσεις του αποτελούν αυστηρά προσωπικές θέσεις τις οποίες εξέφρασε καλόπιστα και ανεπηρέαστα έχοντας αποκτήσει γνώση και αντίληψη στα πλαίσια άσκησης της δικηγορίας στην Κύπρο, τα τελευταία 40 χρόνια.

Άννα Μισιαούλη