«Σκότωσαν» μια 12χρονη αθώα ψυχή κλείνοντάς την σε μοναστήρι

457

Του Νεόφυτου Νεοφύτου

Η συγκλονιστική περίπτωση της 12χρονης, η οποία οδηγήθηκε σε μοναστήρι, δείχνει ότι πέραν από τα φαινόμενα προσηλυτισμού στη χώρα μας, τα οποία λαμβάνουν μεγάλες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια -υπάρχει ακόμη και δίκη προσηλυτισμού ενώπιον του δικαστηρίου- υπάρχει και σοβαρό θέμα που αφορά τις Αρχές τους κράτους σε σχέση με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δη την προστασία και διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορούν ανήλικα παιδιά.

Κάτω από συνθήκες που χρήζουν διερεύνησης, οι γονείς της 12χρονης «παραχώρησαν» την κηδεμονία του παιδιού τους σε μοναχή. Πράξη παράνομη, αφού δεν ακολουθήθηκαν οι ενδεδειγμένες και νόμιμες διαδικασίες. Η εν λόγω μοναχή αντί να συμπεριφερθεί ως γονέας και να δώσει όλα όσα χρειάζεται ένα 12χρονο κορίτσι για να αναπτύξει την προσωπικότητά της στην κοινωνία, την οδήγησε σε μοναστήρι στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια σε μοναστήρι στη Γερμανία για να μην εντοπιστεί. Εάν αυτό δεν είναι προσηλυτισμός, τότε τι είναι;

Οι ευθύνες του κράτους και των αρμόδιων υπηρεσιών είναι τεράστιες. Τι έκαναν η Διεύθυνση του σχολείου και οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες όταν το παιδί δεν εμφανιζόταν στο σχολείο; Ποιες οι ευθύνες των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, οι οποίες είχαν υπό την επίβλεψή τους την οικογένεια με τα παιδιά;

Υπάρχει κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού, το οποίο συνεχίζει να απουσιάζει και να μην έχει καμία επαφή με την οικογένειά του. Υπάρχει ποινικό αδίκημα, αφού η αφαίρεση της γονικής μέριμνας δεν δίνεται, αλλά γίνεται μέσω δικαστηρίου και κάτω από όρους και προϋποθέσεις.

Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας έχουν νομική και ηθική υποχρέωση να προστατέψουν το παιδί, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες, την ηλικία και την ωριμότητά του, ώστε να διασφαλιστεί το συμφέρον του. Δυστυχώς, υπήρξε πλήρης αδράνεια και αδιαφορία. Πρόκειται για πάρα πολύ σοβαρή και συγκλονιστική υπόθεση που χρήζει άμεσης διερεύνησης και παρέμβασης, ώστε να διασφαλιστούν τα δικαιώματα της 12χρονης και να σωθεί η ψυχή της όχι μένοντας κλεισμένη σε μοναστήρι, αλλά επιστρέφοντας στο σχολείο, στην τοπική κοινωνία και ζώντας την παιδική και τρυφερή της ηλικία με τους συμμαθητές και φίλους της, μαζί με την οικογένειά της.

Μας έχεις Like στο Facebook ;