Σωσίβιο ζητά ο Αναστασιάδης!



Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προτείνει κυβέρνηση ευρείας αποδοχής, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Πρόκειται για επικοινωνιακού χαρακτήρα εισήγηση και προσπάθεια να βγει η κυβέρνηση Αναστασιάδη από την πολιτική της μοναξιά και από τις δικές της αδιέξοδες και αναποτελεσματικές πολιτικές.

Δεν μπορούν να συνυπάρξουν και μάλιστα να αποτελέσουν κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα δύο διαμετρικά αντίθετες πολιτικο-ιδεολογικές σχολές και προσεγγίσεις, όπως αυτές εκφράζονται από την αριστερά και κεντροαριστερά και από τη δεξιά και ακροδεξιά.

Για παράδειγμα, το ΑΚΕΛ, όπως και άλλες δυνάμεις του χώρου της αριστεράς και του προοδευτικού κέντρου είναι υπέρ της διαφύλαξης του δημοσίου πλούτου, υπέρ του κοινωνικού και αλληλέγγυου κράτους, ενώ ο ΔΗΣΥ και η δεξιά είναι υπέρ των νεοφιλελεύθερων πολιτικών των αποκρατικοποιήσεων, της θεοποίησης του ιδιωτικού κέρδους και υπερκέρδους σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων.

Τι είδους κοινό πρόγραμμα μπορεί να υπάρξει μεταξύ της κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένει να ακολουθεί τον αδιέξοδο δρόμο του μνημονίου,  ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν διεκδίκηση και επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου;

Τι σόι διαβούλευση εισηγείται ο Πρόεδρος όταν ο ίδιος απέδειξε στην πράξη ότι δεν σέβεται τις πλειοψηφικές αποφάσεις της Βουλής και έχει αναπέμψει σημαντικά νομοσχέδια;

Οι αποφάσεις που θα λαμβάνονται στα πλαίσια της κυβέρνησης ευρείας αποδοχής, όπως γραπτώς εισηγείται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, «θα δεσμεύουν όλους». Αυτό και αν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα της κυβέρνησης ΔΗΣΥ. Αυτό και αν είναι πολιτική και ιδεολογική ισοπέδωση. Δεν μιλάμε για μια αταξική κοινωνία, αλλά κοινωνία με έντονα συγκρουόμενα ταξικά συμφέροντα. Ο Πρόεδρος και η ηγεσία του ΔΗΣΥ εξυπηρετούν και εκφράζουν τα συμφέροντα της μεγάλης αστικής τάξης, του ντόπιου και ξένου ιδιωτικού κεφαλαίου, ενώ το ΑΚΕΛ και η αριστερά νοιάζονται και υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργατών, των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων του λαού μας.

Αν πραγματικά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης νιώθει ότι απέτυχε και δεν μπορεί να κυβερνήσει από μόνος του, το πρώτο που οφείλει να πράξει είναι να εγκαταλείψει την αλαζονεία και τον ετσιθελισμό. Να επιδιώξει τον κοινωνικό διάλογο και να λαμβάνει υπόψιν τις θέσεις και απόψεις της αντιπολίτευσης. Οταν το ελάχιστο αυτό δεν το κάνει, τότε πώς να τον πιστέψουμε όταν μιλά για κυβέρνηση ευρείας αποδοχής;

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό είναι γεγονός ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει εγκλωβιστεί στους δικούς του αδιέξοδους χειρισμούς και πολιτικές. Συμφωνούμε ότι υπάρχει ανάγκη συλλογικών προσπαθειών και αποτελεσματικών πρωτοβουλιών, αλλά αυτό μπορεί και επιβάλλεται να γίνει στα πλαίσια του Εθνικού Συμβουλίου.

Επιτέλους, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ας αποδείξει στην πράξη και όχι με διακηρύξεις και «δεσμεύσεις» ότι είναι ωφέλιμος και όχι αρεστός για τον κυπριακό λαό, επιδεικνύοντας αλληλοσεβασμό προς την αντιπολίτευση και διασφαλίζοντας τη στοιχειώδη συνεννόηση για τα μεγάλα θέματα της οικονομίας και του Κυπριακού.