Στο παρά πέντε και ακόμη ψάχνουμε

23

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Στο παρά πέντε και ακόμη ψάχνουμε λύσεις για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της βίας και παραβατικότητας εντός των σχολείων.
Προγράμματα που εφαρμόζονται και όμως απουσιάζουν οι αξιολογήσεις για τα αποτελέσματα που φέρνουν.
Σίγουρα δεν μπορεί κανείς να περιμένει ότι τα σχολεία δεν θα είναι αντιμέτωπα με φαινόμενα τα οποία υπάρχουν στην κοινωνία σαν ζωντανοί οργανισμοί που είναι και αυτά.

Ούτε όμως μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι το κακό παράγινε.
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο μέχρι σήμερα το Υπουργείο Παιδείας τηρεί στοιχεία που καταδεικνύουν ότι έχουν καταγραφεί 25 περιστατικά με εμπλεκόμενους γονείς ή εκπαιδευτικούς.

Οι πρόσφατες περιπτώσεις όπου καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης στη μια περίπτωση και πατέρας μαθήτριας στην άλλη θεωρούνται ύποπτοι αναφορικά με δύο χωριστά περιστατικά βίας, που διαδραματίστηκαν σε Γυμνάσια της Λεμεσού, προβληματίζουν.
Δυστυχώς κάνουν τις σχολικές μονάδες να μοιάζουν σαν ξέφραγο αμπέλι. Η οποιαδήποτε μορφή βίας από οπουδήποτε κι αν προέρχεται είναι καταδικαστέα και θα πρέπει να τιμωρείται παραδειγματικά.

Άλλωστε οι χώροι του σχολείου είναι για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και θα πρέπει να αποτελούν παράδειγμα. Όχι να αμαυρώνονται με τέτοιες συμπεριφορές όπου ο καθένας, είτε γονιός είτε μαθητής είτε καθηγητής, παίρνει το νόμο στα χέρια του.

Το ζήτημα αυτό απασχόλησε πρόσφατα και την ΟΕΛΜΕΚ, η οποία έχει καταγράψει μια σειρά από εισηγήσεις τις οποίες απέστειλε στο Υπουργείο Παιδείας ώστε να συζητηθούν και να εφαρμοστούν.
Για το θέμα τοποθετήθηκε χθες και ο Υπουργός Παιδείας, Πρόδρομος Προδρόμου, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων πως θα πρέπει να εξετάσουν τους πόρους του Υπουργείου, «την Υπηρεσία των Εκπαιδευτικών Ψυχολόγων, την ομάδα άμεσης παρέμβασης, τις διευθυντικές ομάδες στα σχολεία, θα πρέπει να συνεργαστούμε και με άλλους φορείς της κοινωνίας.

Είναι θέμα που επεξεργαζόμαστε και πρέπει να ενισχύσουμε την προσπάθεια των εκπαιδευτικών που είναι η διδασκαλία και η καλλιέργεια των δυνατοτήτων, δεξιοτήτων και της προσωπικότητας των μαθητών και δεν είναι κατά ακρίβεια το να αντιμετωπίζουν ζητήματα παραβατικότητας».
Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά θα γίνουν κάποια ουσιαστικά βήματα και δεν θα μείνουμε μόνο στα ευχολόγια και στο τι θα έπρεπε να κάναμε. Γιατί η κατάσταση είναι όντως επικίνδυνη!