Στον αγώνα της ζωής όλοι σύμμαχοι και όχι εχθροί



Της

Χριστίνας Γεωργίου

Την προσπάθειά τους για συνέχιση του Σχολείου της Κυριακής στο Κέντρο Υποδοχής και Φιλοξενίας Αιτητών Ασύλου στην Κοφίνου, κάνουν εκπαιδευτικοί και εθελοντές. Αύριο θα πραγματοποιηθεί η 5η δράση με στόχο την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε πρόσφυγες.

Την ιδέα για τη λειτουργία του Σχολείου της Κυριακής είχε η ομάδα «Περί ανθρωπιάς και αλληλεγγύης το ανάγνωσμα». Πρόκειται για εκπαιδευτικούς και για εθελοντές ανεξαρτήτως ειδικότητας, οι οποίοι με εθελοντισμό και αγάπη προς τον συνάνθρωπο ήταν πρόθυμοι να λειτουργήσουν και να στηρίξουν το Σχολείο της Κυριακής. Αρχικός στόχος της ομάδας ήταν η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας μόνο σε παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, με την επιθυμία ενηλίκων που βρίσκονται στο κέντρο να μάθουν Ελληνικά ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν πιο εύκολα στην κυπριακή κοινωνία, γίνονται προσπάθειες για διδασκαλία Ελληνικών και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Για τη διδασκαλία, από νηπιαγωγούς, δασκάλους και άλλους εθελοντές, το σχολείο λειτουργεί από τις 10 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι. Από τις 3 μέχρι τις 6 το απόγευμα τα παιδιά διασκεδάζουν με δημιουργικές δραστηριότητες όπως οι χειροτεχνίες και ο χορός. Να σημειωθεί ότι στο κέντρο φιλοξενούνται 80 περίπου προσφυγόπουλα, ηλικίας 2 μέχρι 12 ετών και όσα επιθυμούν παρευρίσκονται στο σχολείο της Κυριακής.

Στην παρουσία μου εκεί ως εθελόντρια, διαπίστωσα ότι τα παιδιά αυτό που κυρίως θέλουν είναι να δείξουν στην κυπριακή κοινωνία ότι και αυτά, όπως και κάθε παιδί στον κόσμο, θέλουν να μαθαίνουν συνεχώς, να παίζουν, να γελάνε και να γίνονται αποδεκτά χωρίς στερεότυπα και διακρίσεις. Η κάθε Σκάλα, ο κάθε Μοχάντ, η κάθε Έλια, ο κάθε Μόνταχντ θέλουν φίλους, σύμμαχους και όχι εχθρούς. Γιατί όπως δήλωσε ένας εθελοντής, «οι κολασμένοι της γης, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι αδέρφια μας και είναι καθήκον μας να τα βοηθούμε». Πολλοί εθελοντές ανέφεραν ότι οι Κύπριοι ξέρουν πολύ καλά τι πάει να πει ξεριζωμός, πόλεμος και προσφυγιά γι’ αυτό θα έπρεπε η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη και η αποδοχή στις μαύρες μέρες αυτών των ανθρώπων, να’ ναι ένας από τους κύριους στόχους τους. Όλοι οι εθελοντές μιλούσαν για αποδοχή, στήριξη, ένταξη και μάθηση, ώστε το κάθε παιδί το οποίο μπαίνει με την οικογένειά του σε μια βάρκα με προορισμό το άγνωστο, να μάθει Ελληνικά για ένα δικό του (καλύτερο) μέλλον.

Αγαπητέ Κύπριε, είναι και αυτά παιδιά. Κάποια ξέρουν ελάχιστα Ελληνικά. Κάποια δεν ξέρουν καθόλου, ενώ έχουν την επιθυμία να μάθουν. Δεν κάνουν κακό, «δεν δαγκώνουν». Δεν είναι «διαφορετικά». Είναι και αυτά όντα σαν και σένα. Δεν είναι παράξενα. Είναι απλά παιδιά τα οποία στο καθετί που τα ρωτάς παρατηρούν με αφοσίωση τα χείλη σου αναμένοντας να συλλαβίσεις μία ελληνική λέξη για να την μάθουν. Θέλουν να ζήσουν όπως και εσύ. *Μπορείς να τα «αγκαλιάσεις», όπως κάποτε «αγκαλιάστηκες» και εσύ;

*Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μέσω της σελίδας της ομάδας στο facebook, «Περί ανθρωπιάς και αλληλεγγύης το ανάγνωσμα».