Τα άνθη του κακού

2174

Της Ανθής Ερμογένους

Είδα το βίντεο της κόρης της Ζέλειας που έδειχνε ύαινες να προσπαθούν να κατασπαράξουν το λιοντάρι, κι εκείνο αµυνόταν χωρίς να φυγοµαχεί, µέχρι που εµφανίστηκε µια λέαινα, κοίταξε τις ύαινες βλοσυρά κι αυτές κατάλαβαν πόσο λίγες και ηλίθιες είναι και άφησαν το λιοντάρι στον ρόλο του. Είναι καταπληκτικό πώς µια έφηβη απέδωσε το µικρό ύψος των Πανεπιστηµίων. Αυτού που ξεπροβοδίζει όποιον δίνει κοινωνικές µάχες χωρίς τυπική βιβλιογραφία σε σύστηµα Χάρβαρντ. Η Ζέλεια, που είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήµιο, µίλησε ανοιχτά για τη µεγάλη πατάτα ενός γιατρού να κάνει κοινωνιολογικό δικαστήριο, λέγοντας κοντολογίς πως αυτοί οι λαοί συνηθίζουν να βιάζουν παιδιά, πως υποψιάζεται ότι το βρέφος-κορίτσι έχει ρήξη παρθενικού υµένα. Του τα είπε µερακλίδικα, έτσι που ήθελα να τα ακούσω. Πως δεν µπορείς να µιλάς για παρθενικό υµένα παιδιού, πως η βία στα σώµατα δεν µετριέται µε το παρθενόµετρο, πως δεν είναι στα χωράφια του η απόδοση ρατσιστικών χαρακτηριστικών. Πως από πού ως πού κάνει δηλώσεις µοστράροντας prestigious ιατριλίκι, παραβιάζοντας ιατρικό απόρρητο, λες και πρέπει να µας ηδονίσει µε ανατριχιαστικές λεπτοµέρειες από αίµα και σεξ. Το παιδί τελικά δεν είχε βιαστεί. Η Ζέλεια έχει δυσανεξία στην ακαδηµαϊκή γλώσσα. ∆ιαβάζοντάς την πήρα την τζούρα που θυµίζει να βουτώ τη γλώσσα στον εγκέφαλο πριν µιλήσω, πριν κανιβαλίσω. Η Ζέλεια είχε πασάρει στην πανεπιστηµιακή κοινότητα τη µεγαλύτερη ευκαιρία να βγει πάνοπλη εναντίον του hate speech, να καλλιεργήσει αντιλήψεις. Με τις ατζέντες καθωσπρεπισµού η ελεύθερη διακίνηση ιδεών αχρηστεύεται. Το ύψος των Πανεπιστηµίων ελαττώνεται. Κτίζονται νεκροταφεία ιδεών. Αντί τα ίδια τα Πανεπιστήµια να εκφράζουν κοινωνικά και ακαδηµαϊκά σαράκια, στην περίπτωση της Ζέλειας άνοιξαν πειθαρχική διαδικασία. Για ανάρµοστη συµπεριφορά. Τι σηµαίνει αυθάδεια, τι σηµαίνει ανάρµοστη συµπεριφορά; ∆εν είναι µόνο θέµα λογοκρισίας. Είναι κάτι σηµαντικότερο. Πως από τα Πανεπιστήµια µένουν ανυπεράσπιστες οι µάχες κατά του ανθρώπινου κανιβαλισµού. Πως προσπαθούν να δαµάσουν τον µάχιµο, τον χρήσιµο, αυτόν µε το πραγµατικά καλό µυαλό, που χρησιµοποιεί λέξεις διεγερτικές και χρήσιµες για την καλλιέργεια των συνειδήσεών µας. Που τους κάνουν απολύµανση. ∆εν τη δέχοµαι την πειθαρχική διαδικασία της Ζέλειας και όφειλα να πάρω ανοιχτά θέση. Ακαδηµαϊκοί σαν τη Ζέλεια είναι σχολή σκέψης. Ο λόγος που µε κρατούν εντός Πανεπιστηµίων τόσα χρόνια. Που νιώθω λίγη για την κοινωνία και που αναζητώ καθηγητές τέτοιους να ανοίξω. Μια Ακαδηµία – µαυσωλείο σαβουαρβρικών διατυπώσεων, κλισέ, προβλέψιµων, ανέµπνευστων και άγονων δεν µου κάνει. Μου κάνουν Ζέλειες που εκφράζονται παράτολµα, ακόλαστα ή κολασµένα, που είναι Νοστράδαµοι καλών κοινωνιών και αποδοτικών Πανεπιστηµίων, που βγάζουν από τις αίθουσες ουσιαστικά καλλιεργηµένους. Στην πειθαρχική της Ζέλειας για ανάρµοστη συµπεριφορά, η ελευθερία του λόγου στην Ακαδηµία φεύγει πλήρης ηµερών. Και τελικά να που τα Πανεπιστήµια βγάζουν ειδικότητες, όχι προσωπικότητες. Γιατί τα Πανεπιστήµια, απ’ ό,τι βλέπετε, δεν διαπιστώσαµε να κάνουν ποτέ πειθαρχικές σε όποιον παράγει κανιβαλισµό ή ρατσιστικό λόγο, κάνουν πειθαρχικές σε όποιον τον ξηλώνει.

Μας έχεις Like στο Facebook ;