Τα άνθη του κακού

199

Της
Ανθής Ερμογένους

 

Σουμάρω το 2019.
-Γράφω για κάποια που φυγάδεψε κατάδικους όταν είδε να δέρνονται από την αστυνομία. Τηλεφώνησαν να την κατηγορήσουν γιατί είδε κατάδικους να δέρνουν αστυνομικούς και τους φυγάδεψε. Απάντησε «δεν ήξερα ότι το ξύλο είναι παράνομο γιατί 20 χρόνια τις έτρωγα από τον άντρα και η αστυνομία έλεγε δεν ασχολείται με τέτοια». Τηλεφωνεί φίλος να με συνετίσει, γιατί η κυρία είναι τοξικομανής. Το άρτιο πρόσχημα να αποσυνδέσει το γεγονός της βίας της, γιατί δεν ήταν καμία «του χαϊρκού». Έμαθα χονδρικά, ότι δεν δικαιούσαι προστασία αν είσαι κοινωνικό μπας-κλας.

-Με ίδια συλλογιστική, τροπολογήσαμε τον ρατσιστικό οχετό που δέχτηκε η Ρωσίδα, όταν ξεχάσαμε τη βρομιά του βίντεο και αναλύαμε το γονικό βίο της. Έμαθα πως με το, είναι και αυτή καλό κουμάσι, στάζουν πιο πολύ τα σάλια, παρά να πούμε για ρατσισμό.

 

-Μετά από φωτογραφία στα πόδια φίλου δημοσιογράφου, κάνοντας πλάκα, ότι έτσι κλείνεις δουλειές στον Άλφα, είπε κάποιος ότι δεν μπορώ να πάρω τη δουλειά γιατί δεν χωρούσα κάτω από το γραφείο. Και έμαθα πως με κιλά και στα δύο πόδια, γυναίκα στα ΜΜΕ δεν.

-Αιτήθηκα στο κρατικό κανάλι όπου η εισαγωγή που μου έγινε στο interview, ήταν αν ξέρω πως θα δουλεύω βάρδιες. Κανένας άντρας που μιλήσαμε, δεν δέχτηκε ίδια διευκρίνιση. Έμαθα δηλαδή, πως στο κρατικό κανάλι ακόμα σολάρουν στον οίστρο των στερεότυπων ρόλων.

-Άκουσα ότι για να έχω στήλη, δεν ήμουν η πιο έξυπνη, ήμουν αυτή με τις καλύτερες «δημόσιες σχέσεις». Απάντησα ξεχειλώνοντας την αμηχανία, πως εγώ τουλάχιστον κοιμήθηκα στα σωστά κρεβάτια. Βάρεσε πεντάλεπτο να καταλάβω πως και σε μένα βγαίνει ροδάνι ο σεξιστικός λόγος. Έμαθα πως όλοι έχουμε πολλά να απαλλαγούμε.

 

-Κάποια έγραψε να επιστήσει προσοχή σε καθηγήτρια (σπουδών φύλου), να προσέχει πώς αναφέρεται στο φύλο, γιατί κάνει επικίνδυνη χρήση. Έμαθα πως πάντα θα υπάρχουν παντογνώστες κλώνοι του υδραυλικού σε εκείνο το σίριαλ, που μοίραζε διαγνώσεις στο νοσοκομείο με το «κάτι ξέρουμε και εμείς από ιατρική».

-Έμαθα πως όταν λες ισότητα και προστασία, υποτιμάσαι από γυναίκες. Ονοματίζεσαι «τούτες των pussy rights». Και πως, όποιος πει για κοινωνικές παροχές εκτός τάμπλετ, προθερμαίνει πολιτικές καρέκλες. Έμαθα ακόμα, πως τέτοια εκφράζονται κυρίως, από εκείνους που κάνουν κρα να πάρουν πολιτική σημασία.

 

-Σε πόρισμα αυτοκτονίας ανήλικου που αφορά τέσσερα υπουργεία (Υγείας, Παιδείας, Εργασίας, Δικαιοσύνης), πριν διαβάσουμε καλούμε μόνο έναν Υπουργό και έτσι μάθετε και εσείς πώς αποπροσανατολίζεις την κοινωνική γνώμη. Μάθαμε μπαλίτσα πολιτικού μάρκετινγκ.

 

-Μου λέει φίλη πως τσακώθηκε με τον δικό της και κτύπησε το χέρι της με νεύρα στο τζάμι και οι γείτονες ειδοποίησαν αστυνομία. Οπόταν έσκασαν μύτη αστυνομικοί ρωτώντας αν είναι καλά. Αφού διαβεβαίωσε πως είναι εντάξει και πως της φαίνεται παράξενο που επέδειξαν τόσο ζήλο να την προστατεύσουν ενώ στο παρελθόν ειδοποιούσε χωρίς ανταπόκριση, η απάντηση ήταν πως μετά το πρόσφατο Δίκτυο Ενάντια στη Βία Κατά των Γυναικών, έγινε τόσος κοινωνικοπολιτικός σαματάς, που έχουν εντολές να ανταποκρίνονται.

Και το σπουδαιότερο που έμαθα το 2019, είναι πως, συχνά θα νιώσεις πως μάταια     παλεύεις. Ώσπου έρχεται μια ώρα τέτοια.