τα άνθη του κακού



Της Ανθής Ερμογένους

Του το έχω ταμένο. Καθηγητής της πτυχιακής μου «Εθνικισμός στο ποδόσφαιρο», μου βγάζει την πίστη. Σωστή επιστήμονας και αφαιρώ προσωπικούς συναισθηματισμούς. Δεν διστάζω, κατακεραυνώνω την ομάδα που υποστήριζα (γράφω στη «Χαραυγή», υποστήριζα Απόλλωνα). Πατέρας ποδοσφαιριστής στην ομάδα, υποστηρίζουμε την ομάδα, χρησιμοποιώ όσα αξεσουάρ βγάζει η μπουτίκ. Καφές στο φλιτζάνι «white hools». Νομίζω εννοεί το λευκό της στολής. Βλέπω πανό του ΑΠΟΕΛ «εκ φύσεως ανώτεροι», νόμιζα εννοούν ποδοσφαιρικά, ότι το «εκ φύσεως» ήταν οπαδική έπαρση. Λίγο περισσότερο πολιτικοποιημένη να ήμουν από πιο μικρή, θα τα καταλάβαινα νωρίτερα. Κορίτσι στην κερκίδα, δεν βρίζω αλλά ξέρω τι είναι αράουτ και κατενάτσιο, τα αγόρια με βλέπουν με λιγότερη υποτίμηση. Με δέχονταν στο σύνδεσμο, μου σύστησαν τον γάτο τον Βianco (λευκό). Κερκίδα και βρίζουν για ακυρωμένο γκολ από οφσάιτ. Οφσάιτ ήταν λέω, ήρθε το πρώτο, πλύνε κανένα πιάτο. Αγγελία μετά αθλητική ιστοσελίδα για συντάκτη, θέλουν κείμενο και βιογραφικό. Στέλνω καταπληκτικό κείμενο, υπογράφω, ευχαριστούμε η θέση δόθηκε. Δεν πιστεύω, ξαναστέλνω, υπογράφω Πανίκος Ι. η θέση είναι δική σας. Πάω τους συναντώ, τακούνι, κολάν, χειραψία Πανίκος. Οκτώ χρόνια ευρωπαϊκές διοργανώσεις, πρώτη μου whiteness αναλαμπή με τη Λάτσιο. Αντιλαμβάνομαι πως η φυλετική συνείδηση σπείρεται και θερίζεται στο ποδόσφαιρο. Βρομά και αποσύρομαι, άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως η αμορφωσιά υποκαθίσταται με επίπλαστες ανωτερότητες. Μεταπτυχιακό, γράφω για ανά την Ευρώπη εθνοσωτήρες που ειδωλοποιούνται στα πανό, τον τρόπο που ο φυλετισμός, ή, η ιδέα της εθνικής ταυτότητας εισχωρεί στα μυαλά οπαδών και έπειτα στην κοινωνία. Επισυνάπτω ευρήματα. Προκηρύξεις, ανακοινώσεις όπως «εις τα δικά μας γήπεδα θα μπαίνουν μόνο εκείνοι που σκέπτονται σαν Έλληνες», αδελφοποιήσεις με άλλες φιλοναζιστικές ομάδες, κρεμασμένα κασκόλ σε φούρνους στρατοπέδων συγκέντρωσης, φωτογραφίσεις με Χρυσαυγίτες, τα «refugees go home», αναφέρω την ανυπαρξία ανακοινώσεων που να τα καταδικάζουν. Επέμενε πως δεν είναι ρατσιστικά ευρήματα και όντως υπάρχουν τεστ νοημοσύνης, που δείχνουν ότι οι λευκοί χαρακτηρίζονται από καλύτερα βιολογικά, κοινωνικά, πνευματικά χαρακτηριστικά. Επιμένω με έρευνες πως τα τεστ σχεδιάστηκαν με λευκή οπτική. Δεν δεχόταν τη διατριβή αν δεν αφαιρούσα τα στοιχεία. Δεν έπρεπε να κάθομαι να υπερασπίζομαι την ίση πνευματικότητα. Σε έναν καθαρό λόγο, θα έπρεπε να του πω πως απλά ομαλοποιεί το φόνο, το βασανισμό. Επενέβη άλλος της επιτροπής, υπερασπίστηκε τη διατριβή μου. Του πρώτου του είχα ταμένο πως θα τον αποκαλύψω στο μέλλον – και να μας. Το curb stomp, για όσους δεν ξέρετε, είναι αυτό που έκανε ο Αμερικάνος μπάτσος προχθές. Είναι η σκηνή που αηδιάσατε στην ταινία American History X. Να σπρώχνεις με το πόδι το κεφάλι ενός μαύρου στο πεζοδρόμιο μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος (του). Αντίστοιχος ο δαρβινιστικός θάνατος πεζοδρομίου του Ζακ ως ο «Άλλος». Το (αντι)κοινωνικότερο πρόβλημα ήταν ότι έκατσα «κλούβα» και περίμενα να εμφανιστεί κάποιος άλλος ως σωτήρας. Όπως οι γύρω του Ζακ, οι γύρω του Φλόιντ. Πιστοί στο θέαμα, την ανάγκη της κατάπληξης. Κοινωνία που mutαρε μικρόφωνα κι άνοιξε διαφράγματα φακών. Βέβαια με θυμίζω, πως μια κίνηση να έκανε ένας να τον σώσει, η Αστυνομία στο dreamland νομιμοποιείται να σου ρίξει στο ψαχνό. Και να τη βγάλει καθαρή στο όνομα της πατρώας εξουσίας, των καθαρόαιμων υιών και του λευκού πνεύματος, αμήν.