This is Cyprus;

Του Κωστή Πιτσιλλούδη

 

Εδώ και αρκετό καιρό ασκείται κριτική στο περιβόητο Πρόγραμμα Πολιτογραφήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και ιδιαίτερα από το κόμμα της Αριστεράς, το ΑΚΕΛ, που απαιτούσε να μάθει τι γίνεται πίσω από τις πλάτες του κυπριακού λαού. Το Πρόγραμμα ήταν πασιφανές ότι έμπαζε και τα παράθυρα κατάχρησής του ήταν ορθάνοιχτα.

Παρά τις επικρίσεις της αντιπολίτευσης και παρά τις αυστηρές επικρίσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωκοινοβουλίου και πολλών άλλων διεθνών οργανισμών και φορέων, τη γενική γελοιοποίηση στο εξωτερικό -να θυμίσουμε ότι μέχρι και σε σκηνές κινηματογράφου θιγόταν η αξιοπρέπεια της Κύπρου και του λαού της για το γεγονός ότι έχει καταστεί ένα μεγάλο πλυντήριο βρόμικου χρήματος- η κυβέρνηση Αναστασιάδη αρνιόταν πεισματικά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση κατέφευγε στη φτηνή απάντηση της λασπολογίας και ενίοτε των ύβρεων σε όσους απαιτούσαν διαφάνεια για τη λειτουργία του εν λόγω Προγράμματος.

Κάτω από το βάρος των ρεπορτάζ του Αλ Τζαζίρα, το οποίο ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, εμμέσως πλην σαφώς το χαρακτήρισε λίγες μέρες νωρίτερα «φιλοτουρκικό», σε μία προσπάθεια να ρίξει στάχτη στα μάτια, οι κυβερνώντες ανακοίνωσαν ότι σταματούν το Πρόγραμμα, αλλά του δίνουν μια ευκαιρία για ένα γερό ξεπούλημα της τελευταίας στιγμής. Σε κάθε άλλο ευνομούμενο κράτος, που τουλάχιστον εφαρμόζει τα βασικά νομικά πλαίσια, τέτοιες καταχρήσεις θα έδειχναν την πόρτα στην κυβέρνηση.

Εδώ όμως έχουμε το φαινόμενο ενός αρχηγού κράτους να συσχετίζεται με 350 περιπτώσεις πολιτογραφήσεων, καθώς το γραφείο του συνδέεται με αυτές με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, που παρεμπιπτόντως δεν έχει δώσει μισή απάντηση για το γεγονός αυτό. Τα ερωτήματα δε αυξάνονται, γιατί η κυβέρνηση αρνείται κάθε είδους έλεγχο, αφού ούτε καν στην ίδια την Ελεγκτική Υπηρεσία δεν επιτρέπει να διερευνήσει τις υποθέσεις των πολιτογραφήσεων.

Τα φαινόμενα εμπλοκής, διαφθοράς και κατάχρησης ευδοκιμούν σε «εδάφη» εμποτισμένα από τέτοιους σπόρους. Στο δικό μας τον τόπο τα τελευταία χρόνια ο σπόρος έγινε δέντρο ολόκληρο, το οποίο τροφοδοτεί εκατομμύρια ευρώ σε μία κλειστή ελίτ.

Η απαίτηση για κάθαρση και ευνομία είναι όσο ποτέ άλλοτε μεγάλη αναγκαιότητα. Όπου το κράτος δείχνει αυστηρότητα σε αυτούς τους τομείς δεν μπορεί να καρποφορήσουν τέτοιες νοοτροπίες και πράξεις. Από την άλλη, όπου το κράτος όχι μόνο αδυνατεί, αλλά και επιχειρεί να νομιμοποιήσει τα απαράδεκτα φαινόμενα της διαφθοράς και της κατάχρησης, έχουμε σοβαρά ελλείμματα δημοκρατίας και ευνομίας σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας του.

Επιτακτικά και άμεσα η κυβέρνηση οφείλει να ανοίξει τις πόρτες της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για να διαλευκάνει και να ερευνήσει όλες τις υποθέσεις των πολιτογραφήσεων που μας διέσυραν στον έξω κόσμο και κατάντησαν το όνομα της Κύπρου συνώνυμο της διαφθοράς και της διαπλοκής ανά το παγκόσμιο. Η κοινωνία φωνάζει «Δεν είναι αυτή η Κύπρος»!