Τι θα ήθελα να άκουγα από τον Πρόεδρο

26
O Ðñüåäñïò ôçò Äçìïêñáôßáò ê. Íßêïò ÁíáóôáóéÜäçò ðáñá÷ùñåß óõíÝíôåõîç Ôýðïõ ãéá ôçí ðñüôáóç ôïõ ðåñß áðïêÝíôñùóçò, Ëåõêùóßá 6 Íïåìâñßïõ 2018.ÊÕÐÅ/ÊÁÔÉÁ ×ÑÉÓÔÏÄÏÕËÏÕ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ενημέρωνε, χθες βράδυ, το ευρύτερο κοινό σχετικά με τον προβληματισμό και την ιδέα για μια αποκέντρωση στην ομοσπονδία, ώστε μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού να είναι λειτουργική και βιώσιμη.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, λοιπόν, θα ενημέρωνε το λαό για κάτι που σκέφτηκε ο ίδιος, αποφάσισε ο ίδιος και φαίνεται προωθεί ο ίδιος. Χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με κανένα πολιτικό κόμμα -τουλάχιστον αυτό ξέρουμε- χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το Εθνικό Συμβούλιο, τις ομόφωνες αποφάσεις του οποίου -τελευταίες του 2009- όλοι επικαλούνται, προεξάρχοντος του ιδίου. Τις επικαλούνται, βέβαια, προσαρμόζοντάς τις στα δικά τους μέτρα οι πλείστοι, κόβοντας και ράβοντας ανάλογα του αφηγήματος και της ρητορικής του.

Τι θα ήθελα να άκουγα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χθες, σε σχέση με το Κυπριακό, λοιπόν; Θα ήθελα, πρώτα και κύρια να τον ακούσω να λέει πως αρνείται να δεχτεί «όπως λέγεται, πως η βάση λύσης οδηγεί σε ένα ρατσιστικό καθεστώς, πως οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, πως νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της κατοχής, πως τάχα υποβαθμίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία και αναβαθμίζεται ένα παράνομο καθεστώς που δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο από την Τουρκία, πως δήθεν είναι μία συνομοσπονδιακή λύση που δεν θα συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν θα προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και αρνούμαι να αποδεχτώ ανάλογους ισχυρισμούς που δεν αποτελούν παρά ύβρη εναντίον του συνόλου των προκατόχων μου, των κομμάτων που τους στήριξαν και γενικότερα του λαού που τους εξέλεξε, που τους έδωσε την εντολή». Αν τα πει αυτά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημαίνει πως δεν αναιρεί αυτά που έλεγε τον Μάιο του 2015, όταν συναντούσε για πρώτη φορά τον Μουσταφά Ακιντζί. Και σημαίνει πως αναιρεί αυτά που λέει από τον Ιούλιο του 2017 και μετά γιατί θέλει να είναι αρεστός στους πολέμιους της λύσης. Και ναρκοθετεί ο ίδιος την προοπτική της λύσης και της επανένωσης. Αν τα πει αυτά σημαίνει πως απευθύνεται στους οπαδούς «της όποιας λύσης» λέγοντάς τους πως δεν είναι για την όποια λύση που αγωνίζονται, αλλά για τη λύση που θα ενώνει πατρίδα και λαό.

Θα ήθελα να άκουγα, χθες, από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη πως δεν θα παρεκκλίνει από τα συμφωνηθέντα και πως τούτη είναι η ώρα να λύσουμε το Κυπριακό και να επανενώσουμε την Κύπρο, γιατί απέναντί μας είναι ένας γνήσιος πατριώτης, ένας ηγέτης που δεν φοβάται να συγκρουστεί με την Άγκυρα και επιμένει στη συμφωνημένη μορφή λύσης και όχι σε λύση που θα είναι αρεστή στην Τουρκία. Θα ήθελα να άκουγα τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να καλεί τον Αντόνιο Γκουτέρες, σήμερα κιόλας, να συγκαλέσει νέο γύρο διαπραγματεύσεων και σε συνέχεια όλων όσων συμφωνήθηκαν στο Μοντ Πελεράν να προχωρήσουμε σε συμφωνία που θα φέρει τη λύση.

Θα ήθελα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κλείσει στόματα και να απορρίψει κινδυνολογίες αυτών που ο ίδιος ονόμαζε «γκρινιάρηδες» και «χορωδία της άρνησης και της απόρριψης». Θα ήθελα να αποφύγει τα δραματικά και τις δηλώσεις του τύπου δεν θα χαρίσει την Κύπρο στον κατακτητή. Γιατί την Κύπρο την χάρισαν -και ξέρει πολύ καλά ποιοι- στον Τούρκο κατακτητή το 1974 και τώρα πρέπει να την πάρουμε πίσω για το λαό μας. Ε/κ και Τ/κ.