Το «εξιχνιάσαμε» από τον καναπέ



Της Πέρσας Πολυβίου

Παρακολούθησαν όλοι τις εξελίξεις. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης πήραν φωτιά και κάθε ώρα, μέσο όρο, αναρτούσαν τις εξελίξεις για το πρωτοφανές φονικό του Στροβόλου. Με τίτλους που δελέαζαν τον κάθε ένα από εμάς να διαβάσει το παραπλανητικό κείμενο που δήθεν παρείχε έγκυρες πληροφορίες!

Και από κάτω να δίνουν και να παίρνουν σχόλια του κάθε ανίδεου που με πάσα ευκολία πλέον κρίνει, κατακρίνει, βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα που προσβάλλουν και πονούν. Συμπεράσματα τα οποία, πολύ πιθανόν, να έβγαλε από όσα διάβασε…

Μέσα σε όλη αυτή την παραφιλολογία επενέβησαν θεσμοί του κράτους για να επιβάλουν μια τάξη, για να θυμίσουν κάποια από τα ανθρώπινα δικαιώματα του κάθε ατόμου, του κάθε παιδιού, και για να προτρέψουν τα Μέσα να σεβαστούν το σοβαρό της υπόθεσης…

Έτσι λοιπόν, αφού πλέον δεν μπορούσαν με την ίδια ευκολία να συνεχίσουν το «έργο» τους, όλως παραδόξως θυμήθηκαν να γράψουν για το θέμα της υιοθεσίας, για το χρόνο που πρέπει να ενημερώνεται το κάθε παιδί που είναι υιοθετημένο και ποια επίπτωση μπορεί να έχει η αποκάλυψη ενός τέτοιου γεγονότος στην ψυχολογία του, καθοδηγώντας έτσι τη σκέψη όλων και πάλι όπου εκείνα ήθελαν!

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με κάθε τρόπο τέλος πάντων, το «πικάντικο» θα ήταν να ίσχυε αυτό που εμμέσως πλην σαφώς άφηναν να νοηθεί! Θα δικαιώνονταν έτσι και όλοι αυτοί που άβουλα διάβαζαν ολημερίς για το συμβάν.

Το έγκλημα τελικά εξιχνιάστηκε, ο δολοφόνος ομολόγησε και οι εξελίξεις συνεχίζουν να μεταφέρονται στο κοινό, χωρίς όμως να έχουν πλέον το ίδιο ενδιαφέρον!

Κάπως έτσι λοιπόν καθοδηγείται ο νους, καθοδηγούνται οι άνθρωποι, χειραγωγείται η κοινή γνώμη… Κάπως έτσι λειτουργεί η κοινωνία μας και μέσα από τέτοια περιστατικά καταλαβαίνουμε τη δύναμη που έχουν σήμερα τα Μέσα στη ζωή μας.

Το πρόβλημα είναι να το συνειδητοποιήσουμε και να μπούμε στη διαδικασία να εξιχνιάσουμε ένας – ένας και αυτό το έγκλημα. Όπως όλοι από τον καναπέ «εξιχνιάσαμε» το έγκλημα στο Στρόβολο και μπήκαμε στη διαδικασία να προβληματιστούμε για το τι πιθανόν να βρισκόταν πίσω από αυτό, με τον ίδιο τρόπο πρέπει να προσπαθήσουμε να εξιχνιάσουμε και να προβληματιστούμε για το έγκλημα που συντελείται εις βάρος του μυαλού μας καθημερινά! Να σκεφτούμε ύπουλα και γι’ αυτούς που για ένα κλικ υποσκάπτουν άτομα και υπολήψεις!

Ας ανοίξουμε τα μάτια μας, ας ακονίσουμε λίγο την κρίση μας, ας μπούμε στη διαδικασία να φιλτράρουμε όλα όσα διαβάζουμε καθημερινά κι ας πάρουμε ένα μάθημα από όλο αυτό!

Γιατί στην περίπτωση αυτή ο δολοφόνος δεν πρόκειται ποτέ να το ομολογήσει! Θα συνεχίσει ακάθεκτος να εγκληματεί. Στο χέρι μας είναι να τον καταδικάσουμε και να σταματήσουμε ένα έγκλημα πιο οργανωμένο, πιο… μαζικό, που δυστυχώς δεν γίνεται μόνο την Κύπρο αλλά σε όλο τον κόσμο.