Το εύρος της διαπλοκής και ηµετεροκρατίας

40

Tης Άννας Μισιαούλη

Τα όσα σχεδόν σε καθηµερινή βάση αναδεικνύονται ,µόνο ψήγµατα του εύρους της διαπλοκής και ηµετεροκρατίας καταδεικνύουν, ακριβώς επειδή εµφανίζονται. Επειδή αυτά είναι τα εµφανή. Είναι αυτά που δεν µπορούν να αποκρυφτούν.
Την περασµένη βδοµάδα ανάµεσα σε αυτά που κυριάρχησαν είναι οι συµπατριώτες από την Καµπότζη, οι ποινικές υποθέσεις στο δικαστήριο εναντίον συµβούλων του Προέδρου της ∆ηµοκρατίας και οι εξπρές προαγωγές του διοικητή της προεδρικής φρουράς.

Αυτά ήταν από τα αναπόφευκτα. Κάτι όπως το µυστικό που αν το ξέρουν περισσότεροι από ένα άτοµο παύει να είναι µυστικό, σύµφωνα µε τη λαϊκή σοφία.
Υπάρχουν όµως και τα άλλα. Εκείνα για τα οποία υπάρχει καπνός που θολώνει το τοπίο και εµποδίζει τη στοιχειοθέτηση. Ή εκείνα που κρύβονται πίσω από δήθεν διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και που επηρεάζουν δεκάδες ανθρώπους έστω και αν φαινοµενικά αφορούν ένα ή δύο.

Και γι’ αυτά η διαπλοκή και η ηµετεροκρατία δεν είναι µικρότερη. Έστω και αν δεν βλέπουν τα φώτα της δηµοσιότητας, τουλάχιστον όχι ακόµα, είναι εξίσου σηµαντικά. Όταν µια υπηρεσία του ευρύτερου κράτους αρνείται συµµόρφωση µε δικαστικές αποφάσεις ή απάντηση σε επηρεαζόµενο φέρνοντας προσκόµµατα ή δικαιολογίες, δεν συµβάλλει λιγότερο στο πλέγµα της διαπλοκής και στην εµβάθυνσή της.

Όταν αξιωµατούχος αυτής της υπηρεσίας παραδέχεται δηµοσίως ότι κινδυνεύει µε φυλάκιση, αποδίδοντας ευθύνες σε ανώτερους, χωρίς κάποιος να τον ρώτα «και εσείς τι κάνετε γι’ αυτό;» και αυτό µέρος της διαπλοκής είναι. Επειδή η θέση που εκφράζει αποδίδει και τη δική του ευθύνη, αλλά κυρίως τον αντίκτυπο που η δική του απραξία όχι µόνο για τον ίδιο που µπορεί να πάει φυλακή (αν και εφόσον κατηγορηθεί, δικαστεί και καταδικαστεί, άρα ζήσε Μάη µου να φας τριφύλλι), αλλά ολόκληρες οµάδες ανθρώπων σε οποιαδήποτε µορφή και αν συγκροτούνται, είτε αυτό λέγεται χώρα, πόλη, χωριό, γειτονιά κ.λπ.

Αυτή ακριβώς η θέση εκφράζει και ένα είδος ηµετεροκρατίας που δεν είναι τόσο εµφανές για να καταδεικνύεται δηµοσίως άµεσα. Είναι ένα άλλου τύπου «εσείς» και «εµείς» πιο στενό και πιο ευρύ ταυτόχρονα, αλλά περισσότερο ασαφές, ακριβώς για να διασφαλίζεται µε τους όρους που θέλουν οι «εµείς».

Για να µπορούν να ευνοούν όποιους θέλουν, όπως θέλουν και όποτε θέλουν ανεξάρτητα από τις συνέπειες σε οποιουσδήποτε άλλους, όποιος και να είναι ο αριθµός τους.
Αυτό που εύκολα ξεχνιέται είναι ότι ο πέλεκυς αιωρείται. Και πέφτει όταν κανείς το περιµένει λιγότερο. Όταν δεν βρίσκονται όλοι αυτοί σε εγρήγορση. Και ο πέλεκυς θα πέσει και πάλι και θα πάρει κεφάλια.