Το κλειδί είναι στην αλλαγή νοοτροπίας

ΠτΔ - Υπουργικό Συμβούλιο Προεδρικό Μέγαρο, Λευκωσία, Κύπρος Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης προεδρεύει συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου. // PoR - Council of Ministers Presidential Palace, Lefkosia, Cyprus The President of the Republic, Mr Nicos Anastasiades, presides over a meeting of the Council of Ministers.

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

Η ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής είναι η μια (και η πιο εύκολη) πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά (και η πιο δύσκολη) είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Γιατί όσο και αν ενισχυθεί το νομοθετικό πλαίσιο, χωρίς αλλαγή νοοτροπίας πάλι θα καταλήξουμε στα ίδια αποτελέσματα. Για παράδειγμα απαιτείται ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου για να εφαρμοστεί η αρχή της διαφάνειας; Απαιτείται ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου για να σταματήσει το φαινόμενο της εμπλοκής μελών του Υπουργικού Συμβουλίου σε πρακτικές, οι οποίες οδήγησαν στο να σύρει η Κομισιόν την Κύπρο σε διαδικασίες επί παραβάσει; Σε ποια άλλη χώρα είναι θεμιτό να εξετάζονται και να εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο αιτήσεις «χρυσών» διαβατηρίων, οι οποίες προέρχονται από γραφεία τα οποία συνδέονται άμεσα με τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου; Σε ποια άλλη χώρα είναι θεμιτό το γραφείο της οικογένειας του Προέδρου να συμμετέχει σε πρακτικές, οι οποίες οδήγησαν στο να σύρει η Κομισιόν την Κύπρο σε διαδικασίες επί παραβάσει; Σε ποια άλλη χώρα είναι θεμιτό ο Πρόεδρος να δέχεται δώρα αξίας χιλιάδων ευρώ, από πρόσωπα τα οποία πήραν «χρυσά» διαβατήρια λίγους μήνες προηγουμένως; Σε ποια άλλη χώρα είναι θεμιτό ο Πρόεδρος να κάνει ταξίδια με ιδιωτικά τζετ στις Σεϊχέλλες και μετά να κρύβει στοιχεία από τη Βουλή; Σε ποια άλλη χώρα είναι θεμιτό ο Πρόεδρος να εμπλέκεται σε τόσο μεγάλο αριθμό υποθέσεων που μυρίζουν σκάνδαλα; Και μιλάμε για σκάνδαλα επί παντός επιστητού. Από τα βουνά (αρκάτζι στο Πέρα Πεδί) μέχρι τη θάλασσα (σκάφη της Λιμενικής) και μέχρι τον εναέριο χώρο (υπόθεση Ryanair). Από την Κύπρο μέχρι την Καμπόζη, μέχρι τη Μαλαισία και πάει λέγοντας.

Χθες ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι μέχρι το τέλος του έτους θα εξαγγελθούν μέτρα κατά της διαφθοράς. Και το εύλογο ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι το ακόλουθο: Με τα νέα μέτρα θα επιτρέπονται τα πιο πάνω; Γιατί εάν θα επιτρέπονται, πάλι θα γίνει μια τρύπα στο νερό.

Επίσης, τίθεται το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση δεν προώθησε μέτρα τα προηγούμενα χρόνια; Για παράδειγμα το σκάνδαλο των «χρυσών» διαβατηρίων χρονολογείται. Η Κομισιόν είχε χτυπήσει καμπάνα από το 2015. Αλλά η κυβέρνηση όχι μόνο δεν προώθησε μέτρα, αλλά κουνούσε και το δάχτυλο. Η πρώτη φορά που η κυβέρνηση αναφέρθηκε στην ανάγκη για ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου κατά της διαφθοράς ήταν μετά τον τερματισμό του προγράμματος των «χρυσών» διαβατηρίων. Αυτό περίμεναν; Να κάνουν μια τελευταία μπάζα όσοι εμπλέκονται στην αγορά των «χρυσών» διαβατηρίων και μετά να εξαγγείλουν μέτρα για πάταξη της διαφθοράς; Και αφού η κυβέρνηση ήθελε να ενισχυθεί το θεσμικό πλαίσιο κατά της διαφθοράς, γιατί το κυβερνών ΔΗΣΥ ξήλωσε τα πιο αυστηρά κριτήρια, τα οποία προώθησε η Επιτροπή Εσωτερικών της Βουλής για τα «χρυσά» διαβατήρια; Γιατί διαφώνησε με σειρά πρωτοβουλιών που ανέλαβε η Βουλή και κυρίως το ΑΚΕΛ για ζητήματα όπως το όριο των θητειών αξιωματούχων και η διεύρυνση του καταλόγου των ελεγχόμενων προσώπων στο «πόθεν έσχες»;

Κύριοι κυβερνώντες, σταματήστε να κρύβεστε πίσω από το θεσμικό πλαίσιο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η νοοτροπία σας. Η ντροπή δεν ξεπλένεται με την αλλαγή μερικών νομοθεσιών.