Τορπίλη

32

Της Νίκης Κουλέρμου

Πριν τη μετάβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη η κυβέρνηση είχε φροντίσει να διαρρεύσει το εξής: Προκειμένου να υπάρξει επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων η ε/κή πλευρά θα καταθέσει «εναλλακτική πρόταση» την οποία δεν θα μπορεί να απορρίψει η άλλη πλευρά.

Η πολιτική ηγεσία κρατήθηκε στο σκοτάδι όχι μόνο γι’ αυτή την εναλλακτική πρόταση, αλλά γενικά για το τι θα έλεγε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στον ΓΓ του ΟΗΕ, κ. Γκουτέρες. Τελικά ο Πρόεδρος πήγε και έθεσε νέους όρους όπως ήταν η υποβολή γραπτώς των θέσεων της Τουρκίας για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια, όπως και η επανακατάθεση του χάρτη για το εδαφικό. Δύο ζητήματα που ήταν πέρα για πέρα ξεκαθαρισμένα με το πλαίσιο Γκουτέρες και κάλυπταν την πλευρά μας αφού: Ο ίδιος ο ΓΓ του ΟΗΕ μιλούσε (και εξακολουθεί να μιλά στο Πλαίσιο με τα έξι σημεία) για κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρηση του τουρκικού στρατού από την πρώτη μέρα και στο εδαφικό ήταν ακόμα πιο προχωρημένος αφού είχε περιλάβει τη Μόρφου.

Προφανώς και ο Πρόεδρος έθεσε τους όρους που έθεσε στον ΓΓ του ΟΗΕ (στις 28 Σεπτεμβρίου) για να καλύψει τα νώτα του… Να δικαιολογήσει τη στάση του στο Κραν Μοντανά…

Σήμερα, τρεις βδομάδες μετά τη Νέα Υόρκη ο κ. Αναστασιάδης θυμήθηκε την «αποκέντρωση» εξουσιών παίρνοντας τη διαπραγμάτευση, αν τελικά αυτή είναι η «εναλλακτική» για την επανεκκίνησή τους, 15 χρόνια πίσω… Αν τελικά γίνει κάτι τέτοιο, πραγματικά ανοίγει ο ασκός των απαιτήσεων ένθεν κακείθεν σε ό,τι αφορά τις αρμοδιότητες της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, χωρίς να ξέρει κανείς πού θα σταματήσει και πόσο χρόνο θα (ξανα)πάρει για να κλείσει το κεφάλαιο του διαμοιρασμού εξουσιών. Άστε που θεωρείται επικίνδυνο γιατί τότε ποιος εμποδίζει την τ/κ πλευρά να θέλει αρμοδιότητες και εξουσίες όπως αυτές που «έκλεισαν» και αφορούσαν, για παράδειγμα, τον φυσικό πλούτο και το διαμοιρασμό του;

Σε τέτοια περίπτωση τι θα γίνει με το πλαίσιο Γκουτέρες και τα έξι κεφάλαια; Θα πεταχθούν στον κάλαθο των αχρήστων; Πού πάει εκείνο το κεκτημένο των συνομιλιών για τη διαφύλαξη του οποίου μιλούσαν μέχρι πρότινος και η κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ; Και σε περίπτωση τορπιλισμού του πλαισίου Γκουτέρες θα πάμε πάλι από την αρχή να συζητούμε άλλα 44 χρόνια; Τι «κερδίζει» από όσα διεκδικούσε η ε/κ πλευρά μέσα από αυτή την τακτική; Θα βγει από τη γωνιά επειδή κατηγορείται ότι έχει ευθύνη για τη στασιμότητα στην οποία περιήλθε το Κυπριακό εδώ και 15 μήνες; Μήπως όμως τελικά θα χάσει και τα αβγά και τα καλάθια; Και τη διαπραγμάτευση από κει που είχε μείνει στο Κραν Μοντανά και το κεκτημένο των διαπραγματεύσεων;

Η δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, εκτός του ότι θύμισε ότι τα περί αποκεντρωμένης ή χαλαρής ομοσπονδίας ήταν θέση του ΔΗΣΥ, έχει αποκαλύψει και κάτι άλλο: Ότι ο ίδιος, ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ, όταν είχε προκληθεί να πει ποιες αρμοδιότητες μπορούν να εκχωρηθούν στα συνιστώντα κρατίδια, δεν ανταποκρίθηκε… Τώρα, που και ο ίδιος πρόσθεσε άλλες τόσες από εκείνες που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ Χριστόφια-Ταλάτ, ξέρει; Μα είμαστε σοβαροί;