Τραγικά

52
Ï Ðñüåäñïò ôçò Äçìïêñáôßáò êáé õðïøÞöéïò Íßêïò ÁíáóôáóéÜäçò êÜíåé äçëþóåéò ìåôÜ ôçí áíáêïßíùóç ôùí ôåëéêþí áðïôåëåóìÜôùí ôïõ ðñþôïõ ãýñïõ ôùí ðñïåäñéêþí åêëïãþí, ðïõ ôïí ïäçãïýí óôï äåýôåñï ãýñï, Ëåõêùóßá 28 Éáíïõáñßïõ 2018. ÊÕÐÅ/ÁÐÅ ÌÐÅ/ÊÁÔÉÁ ×ÑÉÓÔÏÄÏÕËÏÕ

Της
Νίκης Κουλέρµου

Από τη µια δεν έχουν ιδέα τι µεταφέρει η κα Λουτ στον ΓΓ του ΟΗΕ και από την
άλλη προϊδεάζουν ότι η κα Λουτ θα συνεχίσει και β’ γύρο διαβουλεύσεων µε τους
εµπλεκόµενους για να διαπιστώσει αν υπάρχει πολιτική βούληση… µπλα… µπλα…
Τα πράγµατα είναι τραγικά. Αν υπήρχε πολιτική βούληση, δεν θα υπήρχε το ναυάγιο
του Κραν Μοντανά. Και ένα χρόνο µετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά, αν υπήρχε
βούληση, θα βοούσε… Ένα χρόνο µετά, η ιστορική ευκαιρία χάθηκε και δεν ξέρει
κανείς αν θα υπάρξει ξανά η συγκυρία για να ασχοληθεί ξανά ο ΓΓ του ΟΗΕ, τόσο
επισταµένα όσο στο Κραν Μοντανά µε το Κυπριακό.

Τα πράγµατα είναι τραγικά γιατί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία φαίνεται η
κυβέρνηση να επενδύει όλες τις ελπίδες της αν και εφόσον η Τουρκία
προσανατολιστεί ξανά προς την ένταξή της, γιατί και κει ο πονοκέφαλός τους είναι
άλλος. Τους ενδιαφέρει το µεταναστευτικό όσο τίποτε άλλο. Το µεταναστευτικό πάει
να ρίξει την κυβέρνηση στη Γερµανία και να στείλει την Ουγγαρία ξανά στις αγκάλες
της Ρωσίας!

Η Τουρκία παίζει στα δάκτυλα του ενός χεριού την Ευρωπαϊκή Ένωση ακριβώς γιατί
είναι η πιο µεγάλη διέξοδος των προσφύγων από τη Συρία και δεν µπορεί να δεχθεί
πιέσεις στο Κυπριακό. Αν θα ζητήσει οικονοµική στήριξη από τη Γερµανία, δεν
σηµαίνει ότι η Γερµανία θα ζητήσει ως αντάλλαγµα να υποχωρήσει η Τουρκία στο
µείζον ζήτηµα των εγγυήσεων στο Κυπριακό. Γιατί το µεταναστευτικό καίει τη
Γερµανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ περισσότερο από ό,τι το Κυπριακό.
Έτσι πώς µπορούν να βάλουν το Κυπριακό πάνω από όποιο άλλο ζήτηµα που τους
αφορά άµεσα και από το οποίο κρίνεται η πολιτική τους επιβίωση;

Τα λέµε αυτά γιατί διακρίνουµε υπερβάλλοντα ζήλο της κυπριακής κυβέρνησης στην
ανάδειξη των γεωπολιτικών πλεονεκτηµάτων της Κύπρου ως µέλους της ΕΕ, και
«προσφορά» τους προς τους Ευρωπαίους εταίρους για να µας δώσουν λίγη
προσοχή…
Σ’ αυτό το πλαίσιο δεν είναι τυχαίες ούτε οι «ενισχυµένες διευκολύνσεις» προς τη
Γαλλία, ούτε το ενδιαφέρον της Ολλανδίας και της Γερµανίας να εµπλακούν σε
τριµερείς συνεργασίες µε το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Όλες οι χώρες χωριστά
ενδιαφέρονται να έχουν παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ενδιαφέρονται να
χρησιµοποιούν την Κύπρο για να εξυπηρετούνται τα δικά τους συµφέροντα σε
οποιονδήποτε τοµέα -άµυνα, ασφάλεια, ενέργεια, οικονοµία. Ιδιαίτερα σ’ αυτή τη
συγκυρία που η Τουρκία αντιµετωπίζει κρίσιµα προβλήµατα στην Οικονοµία και έχει
µε την πολιτική Ερντογάν αποµονωθεί από τη Δύση. Έστω και αν αυτό το φαινόµενο
της αποµόνωσης είναι πρόσκαιρο, οι χώρες της Ευρώπης ψάχνουν ζωτικούς χώρους
για επέκταση -οικονοµική, ενεργειακή κ.ο.κ. Αν τους είµαστε χρήσιµοι τώρα µε το
Κυπριακό άλυτο, γιατί να συγκρουστούν µε την Τουρκία των 80 εκατ. για να
βοηθήσουν στην επίλυση του Κυπριακού;

Είναι κάποιες εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον, σκέψεις και προβληµατισµοί που
ρίχνουν στα τάρταρα την όποια ελπίδα να σπάσει το αδιέξοδο και να µπούµε σε
συνοµιλίες µε επιτυχή κατάληξη. Σ’ αυτές τις εξελίξεις εντάσσονται και τα µηνύµατα
του Συµβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας ότι στις προσπάθειες που θα πλήττουν τα
συµφέροντα και τα δικαιώµατα της «τδβκ» αλλά και της «Τουρκίας», θα
υπερασπίζονται τα δικαιώµατα αυτά, κάνοντας χρήση «όλων των µέσων».

Εννοούν
ασφαλώς τα «δικαιώµατα» στους υδρογονάνθρακες… Και το «οφθαλµόν αντί
οφθαλµού» στην περίπτωση των γεωτρήσεων.