Τρία χρόνια στο περίμενε…

26

Του Τάσου Περδίου

«Μας προξενεί κατάπληξη το γεγονός ότι εταιρείες που δεν έχουν καμία σχέση με τη Λάρνακα έχουν κινηθεί νομικά εναντίον της διαδικασίας για την κατακύρωση του λιμανιού Λάρνακας με την άτοπη πρόφαση για να μην πάθει η Λάρνακα ό,τι έπαθε η Λεμεσός. Εφόσον θεωρούν παράνομες και καταχρηστικές τις χρεώσεις στο λιμάνι Λεμεσού, γιατί δεν έχουν προβεί σε σχετικές προσφυγές και γιατί δεν έχουν κινηθεί νομικά εναντίον της συμφωνίας παραχώρησης του λιμανιού Λεμεσού; Με δυσαρέσκεια παρατηρούμε ότι παρά τη σημαντικότητα του έργου αυτού, που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις που πρόκειται να γίνουν στη χώρα μας προσφέροντας μεγάλα οφέλη στη λιμενική βιομηχανία, στον τουρισμό, στις κατασκευές και άλλους τομείς, και παρά τις συνεχείς διαπραγματεύσεις, ακόμη δεν έχει ληφθεί η τελική απόφαση».
Τα λόγια ανήκουν στον πρόεδρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λάρνακας, Σταύρο Σταύρου, και λέχθηκαν στο πλαίσιο της ομιλίας του στη Γενική Συνέλευση του ΕΒΕΛ την περασμένη Τετάρτη 9 Οκτωβρίου.

Εάν λοιπόν ανησυχούν μεγαλέμποροι και μεγαλοβιομήχανοι, όχι επειδή τους έπιασε ξαφνική κρίση συνείδησης για την πόλη αλλά για τα δικά τους συμφέροντα, καταγγέλλοντας μηχανορραφίες από άλλους μεγαλέμπορους και μεγαλοβιομήχανους άλλων πόλεων, καταλαβαίνει και ο πιο αφελής ότι το θέμα είναι σοβαρό και χρήζει της ανάλογης προσοχής. Εάν δε συνυπολογίσει κανείς ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι στην ουσία το πολιτικό κουταβάκι των μεγάλων επιχειρηματιών, αντιλαμβάνεται ότι δεν το έχει σε τίποτα να τουμπάρει και αυτή την προσπάθεια επειδή έτσι προτάσσουν τα συμφέροντα κάποιων άλλων επιχειρηματιών. Έχει γραφτεί ξανά. Αυτοί οι οποίοι δεν θέλουν την ενιαία ανάπτυξη του λιμανιού και της μαρίνας της Λάρνακας και είναι κυρίως μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται με τη λειτουργία του λιμανιού της Λεμεσού, είχαν το θράσος να παίρνουν απευθείας τηλέφωνο πολιτικούς αρχηγούς για να τους επηρεάσουν.

Να θυμίσουμε ότι αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε με προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος από το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων στις 23 Νοεμβρίου 2016. Σε πέντε εβδομάδες συμπληρώνονται τρία χρόνια και ακόμα περιμένουμε. Να θυμίσουμε επίσης ότι στις 23 Απριλίου του 2019 το Υπουργείο ανακοίνωσε ξαφνικά ακύρωση εκείνου του διαγωνισμού και έναρξη απευθείας διαπραγμάτευσης με τη μοναδική κοινοπραξία που διεκδικεί το έργο. Σε δέκα μέρες συμπληρώνονται έξι μήνες από την έναρξη της απευθείας διαπραγμάτευσης. Τι κάνουν εδώ και έξι μήνες; Χρειάζεται όντως τόσος χρόνος για να κλείσει μια διαπραγμάτευση που είναι υποτίθεται εδώ και πολύ καιρό στο τελικό στάδιο; Ή μήπως, για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να «πουλήσει» τη Λάρνακα;