Τριάντα χρόνια διαλόγου

18

Της

Μαρίας Φράγκου

 

Τριάντα χρόνια διαλόγου µεταξύ ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών πολιτικών κοµµάτων στην υπηρεσία της ειρήνης στην Κύπρο, τιτλοφόρησε η πρεσβεία της Σλοβακίας διεθνές συνέδριο που διοργάνωσε στη νεκρή ζώνη, µε την ευκαιρία των 30 χρόνων από την έναρξη των τακτικών συναντήσεων πολιτικών κοµµάτων των δύο κοινοτήτων της Κύπρου, υπό την αιγίδα της.
Πολλοί ήσαν αυτοί που είδαν µε καχυποψία την πρωτοβουλία της πρεσβείας της Τσεχοσλοβακίας, τότε, να φέρει κοντά ε/κ και τ/κ κόµµατα.

Η προκατάληψη και η καχυποψία συνεχίζεται, εν µέρει και σήµερα, αλλά δεν είναι πια το κύριο. Ευτυχώς. Το κύριο είναι ότι οι συναντήσεις αυτές αγκαλιάστηκαν από την πλειοψηφία του λαού µας. Ασφαλώς και δεν εκφράζονται όλα τα κόµµατα, στη µια και στην άλλη πλευρά του νησιού µας µε τον ίδιο τρόπο. Ούτε και διάκεινται µε την ίδια θέρµη απέναντι στις συναντήσεις αυτές.
Η πρωτοβουλία αυτή, ωστόσο, απέδειξε και επιβεβαίωσε πολλά και αυτονόητα. Η έντιµη διαµεσολάβηση της σλοβακικής πρεσβείας δεν επιβάλλει στους Κυπρίους τη λύση, βοηθά όµως στην κατανόηση και στη συνεργασία ανάµεσα στα ε/κ και τ/κ κόµµατα. Μόνο εµείς οι Κύπριοι θα αποφασίσουµε για το µέλλον µας, ασφαλώς, αλλά οι κοινές συναντήσεις στο Λήδρα Πάλλας των ε/κ και τ/κ κοµµάτων ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν τη διαπραγµάτευση ανάµεσα στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων. Κι όπως είπε και σε εκδήλωση για τη συµπλήρωση των 30 χρόνων από τις τακτικές συναντήσεις η Ειδική Αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο, Ελίζαµπεθ Σπέχαρ, τα κόµµατα «έχουν και ευθύνες», διερωτώµενη αν τα πολιτικά κόµµατα στην Κύπρο θα είναι µέρος της λύσης ή µέρος της διατήρησης του κυπριακού προβλήµατος.
Η συµµετοχή των κοµµάτων στις δικοινοτικές αυτές συναντήσεις έπρεπε να δώσει περισσότερη ώθηση στην κοινωνία για κοινές συνέργειες, κοινή δράση προς την κατεύθυνση του στόχου της λύσης και της επανένωσης. Σε µεγάλο βαθµό αυτό έχει επιτευχθεί, αλλά δεν καταλογίζεται στα κόµµατα στην ολότητά τους. Κάποια από αυτά, και στη µια και στην άλλη κοινότητα, διατηρούν τη ρητορική που διχάζει και την επιχειρηµατολογία που αποµακρύνει από το στόχο.

Το θετικό, ωστόσο, είναι πως όλο και περισσότεροι ενεργοί πολίτες γυρίζουν την πλάτη στη στάση αυτή των κοµµάτων τους και συµµετέχουν σε κοινές δράσεις. Κι αυτό, βέβαια, δεν αφορά κόµµατα όπως το ΑΚΕΛ που πρωταγωνιστούσε και πρωταγωνιστεί στα θέµατα επαναπροσέγγισης, συνεργασίας και συναδέλφωσης, Ε/κ και Τ/κ. Η κα Σπέχαρ άγγιξε ακόµα µια σηµαντική πτυχή, όταν διατύπωνε την εκτίµηση πως υπάρχει ακόµη πολλή ανεξερεύνητη δυναµική σε ό,τι αφορά την εµπλοκή της κοινωνίας των πολιτών στην πολιτική διαδικασία για λύση του προβλήµατος. Και είναι καιρός να ακουστούν περισσότερο -και ασφαλώς και περισσότερες- φωνές της λύσης και της επανένωσης, της συνεργασίας και της κατανόησης. Και να πρωτοστατήσουν και να εργαστούν και στη µια και στην άλλη πλευρά, γιατί τη λύση θα την φέρει, και ήδη την φέρνει, η κοινωνία.

 

Μας έχεις Like στο Facebook ;