Ξηλώθηκαν τα πάντα



Του Μιχάλη Μιχαήλ

Ο λαός έδωσε εντολή στον Νίκο Αναστασιάδη να κυβερνήσει τη χώρα για ακόμα μια πενταετία.

Η πενταετία αυτή θα είναι πολύ πιο δύσκολη από την προηγούμενη, αφού αυτή την πενταετία η κυβέρνηση θα κάνει όλα όσα δεν έκανε την προηγούμενη πενταετία.

Θα εντείνει τις προσπάθειές της για ιδιωτικοποίηση ημικρατικών οργανισμών, αλλά και υπηρεσιών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δυστυχώς οι κυβερνώντες με την προπαγάνδα που ασκούν και την απαξίωση των τομέων αυτών, κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να πείσουν τον κόσμο ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι αναγκαίες. Και σε αυτό βοήθησαν δυστυχώς και κάποια σκάνδαλα τα οποία οι κυβερνώντες αξιοποίησαν κατάλληλα.

Αποκορύφωμα όλων μέχρι στιγμής είναι η ιδιωτικοποίηση του Συνεργατισμού τον οποίο με διάφορα τεχνάσματα και κινήσεις που έπιαναν εξ απροόπτου τις πολιτικές δυνάμεις, κατάφεραν αυτό που επιδίωκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Ανησυχία προκαλούν και οι ενέργειες της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τον τομέα της Υγείας. Παρά τα όσα δηλώνονται δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη τι θα γίνει οριστικά για το ΓεΣΥ.

Χθες οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Λεμεσού πραγματοποίησαν απεργία. Οι εκπρόσωποί τους είπαν κάτι σημαντικό. Ότι με τις καταστάσεις που επικρατούν στα νοσοκομεία, ούτε η αυτονόμηση θα μπορέσει να σταθεί, ούτε και το ΓεΣΥ. Την ίδια ώρα η ΠΑΣΥΚΙ επαναλαμβάνει το χάος στα νοσοκομεία και ότι οι κυβερνώντες θεωρούν πως όλα τα προβλήματα θα λυθούν ως διά μαγείας με την αυτονόμηση.

Χειρότερα είναι τα πράγματα με τις εργασιακές σχέσεις. Η κυβέρνηση με δικές της ενέργειες εδώ και πέντε χρόνια έχει φέρει τα πάνω κάτω, δίνοντας στους εργοδότες όλα τα εφόδια για να ξηλώσουν τις εργασιακές σχέσεις. Με την ανοχή της κυβέρνησης και του Υπουργείου Εργασίας έπαψαν να λειτουργούν οι συλλογικές συμβάσεις, προωθούνται τα ιδιωτικά συμβόλαια και οι εξευτελιστικοί μισθοί.

Τελευταίο παράδειγμα η προσπάθεια εισαγωγής ξένου εργατικού δυναμικού για τα ξενοδοχεία, αφού οι ξενοδόχοι δίνουν εξευτελιστικούς μισθούς ώστε να αποκλείονται οι Κύπριοι εργαζόμενοι. Με την ανοχή του Υπουργείου Εργασίας δεν εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις, ενώ δεν καταβάλλεται ιδιαίτερη προσπάθεια από πλευράς κυβέρνησης για να εφαρμοστούν οι συμβάσεις.

Κανένας δεν μπορεί να πει πού μπορεί να καταλήξει όλη αυτή η προσπάθεια της κυβέρνησης. Και το δυστύχημα είναι πως έχουν καταφέρει να απαξιώσουν και το συνδικαλιστικό κίνημα με αποτέλεσμα η μη συμμετοχή του κόσμου να αποτρέπει την πραγματοποίηση εκδηλώσεων διαμαρτυρίας.

Όμως μία είναι η οδός. Η αντίδραση.