Υποκριτική ευαισθησία και μνήμη χρυσόψαρου

31
A Turkish police armored vehicle patrols the town of Akcakale, Sanliurfa province, southeastern Turkey, at the border with Syria, Saturday, Oct. 12, 2019. The towns along Turkey's border with northeastern Syria have been on high alert after dozens of mortars fired from Kurdish-held Syria landed, killing several civilians. (AP Photo/Lefteris Pitarakis)

Της Άννας Μισιαούλη

Τις ευαίσθητες χορδές σχεδόν των πάντων άγγιξε η επίθεση της Τουρκίας κατά των Κούρδων της Συρίας. Και τα προφίλ στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης γέµισαν µε φωτογραφίες κατατρεγµένων και λόγια συµπαράστασης. Και δικαίως.
Ταυτόχρονα δεν είναι παρά να διερωτάται κανείς πού ήταν τόσος κόσµος και τόση ευαισθησία µια βδοµάδα πριν ή και περισσότερο, όταν συζητούνται θέµατα προσφύγων και αιτητών ασύλου.

Πολλοί από όλους αυτούς που σήµερα δακρύζουν στον πόνο είναι οι ίδιοι που µέχρι πριν από µερικές µέρες στο άκουσµα και µόνο της λέξης πρόσφυγας ή αιτητής ασύλου, αντί για ευαισθησία έβγαζαν οχετό.
Πού ήταν όλοι αυτοί όταν η Συρία δεν βοµβαρδιζόταν από την Τουρκία, αλλά από άλλες δυνάµεις. Όταν βοµβαρδιζόταν το Αφγανιστάν, ο Λίβανος; Κάθε φορά που ρουκέτες εκτοξεύονται κατά αµάχων στη Λωρίδα της Γάζας;

Το σκίτσο µε τον µικρό Αϊλάν να κείτεται µπρούµυτα νεκρός, κόσµησε πολλά προφίλ. ∆εν πήρε πολύ για να ξεχαστεί. Όπως ξεχασµένη ήταν η Αχέντ Ταµίµι, η τότε 16χρονη Παλαιστίνια, που φυλακίστηκε επειδή χαστούκισε Ισραηλινό στρατιώτη που µια ώρα νωρίτερα είχε πυροβολήσει µε πλαστική σφαίρα τον ξάδελφό της σε καταδροµική επιχείρηση του ισραηλινού στρατού.
Πολλοί από αυτούς που ευαισθητοποιήθηκαν αυτές τις µέρες είναι οι ίδιοι που έπνεαν τα µένεα όταν λήφθηκε απόφαση για να δηµιουργηθεί στο Ζύγι χώρος διαµονής για ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες και αιτητές ασύλου.

Είναι οι ίδιοι που «κράζουν» όποιον υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώµατα αυτών των ανθρώπων που τρέχουν να σωθούν από τα πυρά του πολέµου, από όποιον κι αν προέρχονται.
∆ιερωτώµαι αν οι ίδιοι άνθρωποι θα δείξουν την ίδια ευαισθησία τις επόµενες µέρες που θα καταφθάνουν σε βάρκες στις ακτές της Κύπρου, Σύροι και θα ζητούν άσυλο και ασφάλεια.

Ήδη ο Φίλιππο Γκράντι, Ύπατος Αρµοστής των Ηνωµένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, δήλωσε ότι η κλιµάκωση των συγκρούσεων στη βόρεια Συρία θέτει σε κίνδυνο πολλούς ανθρώπους και προσθέτει στον ανθρώπινο πόνο, αλλά και στο ενδεχόµενο νέων εκτοπισµών στην ήδη µεγαλύτερη κρίση εκτοπισµού στον κόσµο. Έκανε µάλιστα λόγο για εκατοντάδες χιλιάδες που βρίσκονται σε κίνδυνο τόσο από τη σύρραξη όσο και από τις καιρικές συνθήκες που επιδεινώνονται.

Τα τελευταία έξι χρόνια των ένοπλων συγκρούσεων στη Συρία µε 5,6 εκατοµµύρια πρόσφυγες και εκτοπισµένους, δηµιουργήθηκε η µεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσµο.

Η ευαισθησία και τα σχόλια συµπαράστασης δεν φθάνουν ούτε για να στεγάσουν ούτε για να θρέψουν.
Η αλληλεγγύη µπορεί να εκφραστεί ακριβώς τη στιγµή που οι βάρκες θα φθάνουν στην Κύπρο και η κυβέρνηση για µια ακόµα φορά θα αρχίζει τα δικά της για το µεταναστευτικό που διαψεύδονται από τους ίδιους τους αριθµούς. Για να δούµε τότε τις αντιδράσεις.