Υπόσχεση στον Παπαλάζαρο



Της Νίκης Κουλέρμου

«Η ιστορία αυτού του τόπου έχει γραφτεί με το αίμα των παιδιών μας», είπε ο Παπαλάζαρος από το βήμα της αντικατοχικής εκδήλωσης του ΑΚΕΛ. Αυτό είναι ήδη μια τραγική ιστορική αλήθεια. Όπως ήταν όλη του η ζωή. Γεμάτη αλήθειες ιστορικές. Χαραγμένες μια-μια στο πρόσωπό του, ομιλούσες με το σπινθηροβόλο και συνάμα πράο του βλέμμα. Ποτισμένες με το θάρρος για την προάσπιση του δικαίου, της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Αλήθειες που δεν μπορούν ποτέ να κρυφτούν, κάτω από κανένα σχήμα ή πρόσχημα… Κανείς δεν μπορεί να τις διαστρεβλώσει. Ο Παπαλάζαρος σαν βράχος αλύγιστος προασπίστηκε τη θυσία των παιδιών της Αγαθονίκης, της κάθε Αγαθονίκης της Κύπρου. Με τη γροθιά υψωμένη απαιτούσε να διατηρηθεί άσβεστη η αλήθεια και να τιμηθεί η θυσία των παιδιών της Κύπρου με έργα και όχι λόγια υποκρισίας. Στους πολιτικούς αγώνες της Αριστεράς και της Δημοκρατίας ήταν παρών, μέχρι που το επέτρεπαν οι δυνάμεις του. Καθοδηγούσε τη νέα γενιά, παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, υιούς και θυγατέρες με τα νάματα και τις αξίες της αγάπης, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Έτοιμος να συγχωρήσει και τον προδότη της πατρίδας αν ο ίδιος το μετανοούσε. Ασυμβίβαστος εραστής της καλοσύνης και του πατριωτισμού.

Λέχθηκε ότι ήταν ο μοναδικός αριστερός παπάς, το χέρι του οποίου θα φιλούσαν και άθεοι… Ήταν ο μοναδικός παπάς στον οποίο έστελλα χαιρετίσματα με την κόρη του Μαρία και ζητούσα να κάνει μια δέηση για τους αδικημένους, να μνημονεύσει μαζί με τα ονόματα των παιδιών του και τα ονόματα όλων των ηρωικών παλικαριών που χάθηκαν τον μαύρο Ιούλη του 1973 και του 1974, να σταματήσει το κακό…

Όλη η Κύπρος υποκλίνεται σ’ αυτή την εμβληματική μορφή που αξιώθηκε, παρά τα βάσανα και τις κακουχίες της ζωής να μεγαλώσει εννιά παιδιά. Παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα περήφανα για τον Παπαλάζαρο, τον πατέρα των ηρώων Κυριάκου και Σωτήρη. Παιδιά που νιώθουν σήμερα βαριά την κληρονομιά να συνεχίσουν τους αγώνες του για δικαίωση της πατρίδας για εκπλήρωση του χρέους, να βρουν ανάπαυση οι νεκροί μας. Και είμαστε χιλιάδες αυτοί που θα συνεχίσουν το έργο και τους αγώνες του. Χιλιάδες οι εμπνευσμένοι και οι γαλουχημένοι με το παράδειγμα του πατριώτη Παπαλάζαρου που κατατάχθηκε εθελοντής στον αγγλικό στρατό, κατά του χιτλεροφασισμού, που συμμετείχε ο ίδιος στην Αντίσταση κατά του πραξικοπήματος και δεν λιποψύχησε από το κυνήγι του φασισμού και της ΕΟΚΑ Β’.

Από τη δύναμη της καρδιάς και της ψυχής του, που τον κράτησαν ανίκητο σημαιοφόρο του δίκαιου και της ανθρωπιάς, αντλούμε δύναμη και υποσχόμαστε πάνω από το σεπτό λείψανό του ότι δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα αν δεν δικαιώσουμε τις θυσίες των παλικαριών της Κύπρου, αν δεν δούμε λεύτερη την Κύπρο, επανενωμένη από την Πάφο μέχρι τον Απόστολο Αντρέα.

Αποχαιρετούμε τον Παπαλάζαρο, κλίνοντας το γόνυ στην αθάνατη μορφή του, με μια υπόσχεση: Συνεχίζουμε τους αγώνες του μέχρι να πέσει μια για πάντα το τείχος της διαίρεσης, της προδοσίας και της ντροπής, μέχρι να μυρίσουν οι τάφοι των νεκρών ηρώων μας, ελευθερία. Μέχρι τη δικαίωση της θυσίας των παιδιών του κυπριακού λαού.