Η Άλασσα διεκδικεί τα δικαιώµατά της και θέση στο χάρτη – Δημιουργήθηκε Ομάδα Πρωτοβουλίας

Οµάδα Πρωτοβουλίας που δηµιουργήθηκε από ανθρώπους µε εµπειρία και όραµα έβαλε στόχο να πάρει η κοινότητα και οι κάτοικοι αυτό που τους αξίζει

Του Χρήστου Χαραλάµπους

Μισό σχεδόν αιώνα αφότου τα σπίτια γκρεµίστηκαν και οι µεγάλες εκτάσεις µε εσπεριδοειδή και άλλες καλλιέργειες ξεριζώθηκαν και ισοπεδώθηκαν για να κατασκευαστεί το µεγαλύτερο φράγµα της Κύπρου, η κοινότητα της Άλασσας αισθάνεται ακόµα αδικηµένη από το κράτος. Ενώ ο τόπος και οι κάτοικοι θυσιάστηκαν για να δοθεί η δυνατότητα άρδευσης και ύδρευσης όλης της Κύπρου, η ιστορική κοινότητα δεν πήρε ό,τι η πολιτεία όφειλε να της προσφέρει ως αντιστάθµισµα.

Η µετακίνηση της κοινότητας σε βορειότερο σηµείο και η εγκατάσταση των κατοίκων σε καινούργιες κατοικίες είναι το ελάχιστο που θα µπορούσε να προσφερθεί. Μεγάλες εκτάσεις περιουσίων, αν και θα µπορούσαν να αξιοποιηθούν από τους ιδιοκτήτες τους, παραµένουν ακόµα νεκρές µε διάφορα προσχήµατα, όπως η προστασία της ευρύτερης περιοχής που περιβάλλει το φράγµα του Κούρρη. Οι µέχρι σήµερα παραστάσεις και διεκδικήσεις της κοινότητας, όπως και οι κατά καιρούς υποσχέσεις εκ µέρους τους κράτους, δεν είχαν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσµα.

Ενώνοντας δυνάµεις διεκδικούν το καλύτερο για την περιοχή τους 

Με στόχο να αναδειχθεί η σηµασία της κοινότητας και να διεκδικήσει δυναµικά πλέον τη θέση που της αξίζει και τα δικαιώµατά της, ένας αριθµός νέων κυρίως ανθρώπων προχώρησαν στη δηµιουργία της Οµάδας Πρωτοβουλίας Άλασσας.

Ενεργό εµπλοκή στην όλη προσπάθεια έχει ο Σάββας Σάββα, ο οποίος µέσα από την πολυετή εµπειρία του είτε ως πρώην κοινοτάρχης είτε ως πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων Λεµεσού άφησε έντονο το στίγµα του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ταυτίζοντας το όνοµά του µε τις πρωτοποριακές ιδέες που προώθησε µέσα από τη δράση που ανέπτυξε υπηρετώντας από διάφορα πόστα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Να θυµίσουµε ότι κατάφερε να προωθήσει στην πράξη αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των τοπικών Αρχών πολύ πριν τη μεταρρύθµιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πετυχαίνοντας µέσα από σεµινάρια και άλλες πρωτοβουλίες να αλλάξει νοοτροπίες, συµβάλλοντας καθοριστικά στο να απαλλαγούν οι κοινοτάρχες από τη νοοτροπία του «µουχτάρη» και να κατανοήσουν τη σηµασία των δικαιωµάτων, των ευθυνών και των υποχρεώσεων που εµπεριέχει ο ρόλος του προέδρου µιας τοπικής Αρχής.

Σε αυτόν οφείλεται και η πρώτη συµπλεγµατοποίηση κοινοτήτων παγκύπρια (Σύµπλεγµα Κούρρη-Ξυλούρικου) µε τις κοινότητες Άλασσα, Μονάγρι, ∆ωρός, Συλίκου, Άγιος Γεώργιος και Λάνια, Απαισιά, Λιµνάτι, Καπηλειό, Άγιος Μάµας, Κορφή και Τριµίκλινη.

Με αυτή τη συµπλεγµατοποίηση οι κοινότητες λειτούργησαν σαν ένας µεγάλος αγροτικός δήµος, αφού είχαν µια έντονη κοινή δραστηριότητα σε όλους σχεδόν τους τοµείς, πετυχαίνοντας και την πιο ουσιαστική αντιµετώπιση από το κεντρικό κράτος, επιλύοντας προβλήµατα που κάθε κοινότητα από µόνη της δεν θα µπορούσε να καταφέρει.

Κανένα όφελος από τη δηµιουργία του φράγµατος

∆ηλώνοντας ερωτευµένος µε την Άλασσα, η οποία σέρνει πίσω της µια ιστορία χιλιετιών (εξου και ο αρχαιολογικός χώρος που υπάρχει στα βόρεια του φράγµατος του Κούρρη), ο Σάββας Σάββα, µιλώντας στη «Χαραυγή», αναφέρεται στις προσπάθειες που είχαν γίνει επί προεδρίας του για ανάδειξη του ιστορικού χώρου, ο οποίος, όπως τονίζει, αποτελούσε ένα µεγάλο περιφερειακό κέντρο που λειτουργούσε και ως σταθµός όπου ελέγχονταν όλα τα φορτία χαλκού που έφευγαν από την περιοχή του Τροόδους.

«Εδώ υπάρχει και το δεύτερο µεγαλύτερο ανάκτορο της ύστερης εποχής του χαλκού. Παρόλη όµως τη σηµασία του, ο αρχαιολογικός χώρος της Άλασσας έχει εγκαταλειφθεί, ερήµωσε, αλλά κανενός δεν ιδρώνει τα αυτί», όπως επισηµαίνει χαρακτηριστικά.

Του έχει µείνει όµως µεγάλο απωθηµένο το γεγονός ότι η κοινότητα της Άλασσας θυσιάστηκε για να δηµιουργηθεί το µεγαλύτερο φράγµα της Κύπρου, χωρίς η περιοχή και οι κάτοικοι να επωφεληθούν όπως θα έπρεπε.

«Φανταστείτε ότι από τον Κούρρη υδρεύεται και αρδεύεται όλη η Κύπρος, ενώ η Άλασσα δεν έχει πάρει σταγόνα ώστε να µπορεί να αξιοποιήσει κάποια έκταση, τη στιγµή που πριν τη µετακίνησή του το χωριό διέθετε εκατοντάδες στρέµµατα µε εσπεριδοειδή και άλλες καλλιέργειες».

Η ανάπτυξη µπορεί να συµβιώνει µε το φυσικό περιβάλλον

Αναφερόµενος στη δηµιουργία της Οµάδας Πρωτοβουλίας Άλασσας, επισηµαίνει ότι αυτό έγινε µετά από παρότρυνση κυρίως κάποιων νέων ανθρώπων και µε αποκλειστικό σκοπό «την ανάδειξη της σηµασίας της κοινότητας αλλά και τη διεκδίκηση, παράλληλα µε την τοπική Αρχή, όλων όσων δικαιούται η περιοχή και οι κάτοικοι».

Η αρχή αυτής της δραστηριοποίησης ξεκίνησε ήδη µε τη συλλογή υλικού µέσα από συνεντεύξεις και µαρτυρίες για τη συγγραφή ενός βιβλίου µε τίτλο «Άλασσα 100 χρόνια» κι αυτό επειδή το 1922 θεωρείται ορόσηµο στην έναρξη δηµιουργίας του πρώτου οικισµού µετά από εγκατάλειψη της περιοχής για πολλούς αιώνες.

Αναφερόµενος ειδικότερα στο φράγµα και στις απαγορεύσεις που αφορούν στην αξιοποίηση της ευρύτερης περιοχής, ο Σάββας Σάββα επισηµαίνει ότι «τότε που τέθηκαν τα µέτρα ίσως να µην είχαµε επαρκή γνώση του τι σηµαίνει να έχεις δίπλα σου ένα φράγµα.

Υπό το φόβο και τον πανικό του Τµήµατος Υδάτων, που δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί και να διασφαλίσει την ποιότητα νερού, προχώρησαν στην αρπαγή όλη της περιουσίας των κατοίκων και τη µετέτρεψαν σε Ζώνη Ζ3, όπου δεν επιτρέπεται κανενός είδους ανάπτυξη και αξιοποίηση. Όµως αυτό δεν µπορεί να συνεχιστεί.

Έχουν περάσει από τότε σχεδόν 40 χρόνια και όλοι εκείνοι που είχαν περιουσίες στην περιοχή και είδαν τα σπίτια τους να διαλύονται για να γίνει το φράγµα προς όφελος του δηµοσίου συµφέροντος παραµένουν καταδικασµένοι».

Καταθέτοντας τη δική του άποψη αλλά και της Οµάδας Πρωτοβουλίας, για το πώς θα µπορούσε να αξιοποιηθεί το φράγµα του Κούρρη και η γύρω περιοχή, υποδεικνύει ότι θα πρέπει το κράτος να αντιληφθεί ότι οι καιροί άλλαξαν, επισηµαίνοντας ότι σε όλη την Ευρώπη όπου υπάρχουν τεχνητές λίµνες και φράγµατα πλαισιώνονται από κάποιες αναπτύξεις που συνάδουν µε το φυσικό περιβάλλον και εξυπηρετούν τον κόσµο.

Το όραµα για την αξιοποίηση της περιοχής του Κούρρη

Ο Σάββας Σάββα, µιλώντας για την ανάγκη αξιοποίησης του φράγµατος Κούρρη, ανέφερε: «Εµείς είχαµε εισηγηθεί από το 2008 στο Τµήµα ∆ασών να δηµιουργηθεί ένα µεγάλο πάρκο µε ποδηλατόδροµους, παιδότοπους, αθλητικές εγκαταστάσεις και άλλες συναφείς υποδοµές που θα εξυπηρετούσαν όλη τη Λεµεσό, η οποία πάσχει από την έλλειψη τέτοιου είδους υποδοµών.

Το θέµα όµως προσέκρουσε στην ψυχρή άρνηση του Τµήµατος Υδάτων, µε αποτέλεσµα να παρουσιάζει σήµερα η περιοχή µια απαράδεκτη εικόνα, µε το ανεξέλεγκτο ψάρεµα, την απόρριψη κάθε είδους αποβλήτων µέσα στο φράγµα και στις όχθες και γενικότερα να µετατρέπεται η ευρύτερη περιοχή σε σκουπιδότοπο».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει για τους κωπηλάτες των διαφόρων οµίλων που χρησιµοποιούν το φράγµα χωρίς όµως τις αναγκαίες υποδοµές, µε αποτέλεσµα να αναγκάζονται να στεγάζουν τις ανάγκες τους σε πρόχειρα εµπορευµατοκιβώτια και να ταλαιπωρούνται αφάνταστα.

«Ούτε το Τµήµα Υδάτων ούτε καµιά άλλη αρµόδια Αρχή ενδιαφέρθηκε να βοηθήσει αυτούς τους αθλητές, αντίθετα βρίσκονται συνέχεια υπό δίωξη», αναφέρει, υποδεικνύοντας ότι «αν δεν αλλάξει κουλτούρα το Τµήµα Υδάτων, η Άλασσα και η ευρύτερη περιοχή θα µετατραπεί σε µια κατεστραµµένη  περιοχή. Αντίθετα, θα µπορούσε να εξελιχθεί σε έναν περιβαλλοντικό παράδεισο, όχι µόνο για την πόλη και την επαρχία της Λεµεσού, αλλά για όλη την Κύπρο».

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.