Η Δημοκρατία πλήττεται ακαριαία

Του Απόστολου Αποστολίδη*


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



2 Ιουλίου 2018: Ο Υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε στους εκπροσώπους ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ πως αποφάσισε να εισηγηθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο για σκοπούς οικονομικής περισυλλογής να μην παραχωρήσει συνδικαλιστικό χρόνο στις τρεις οργανώσεις, να μειώσει το χρόνο του Υπεύθυνου Τμήματος, να περικόψει απαλλαγές για διοικητικά καθήκοντα και να διαφοροποιήσει τη μείωση διδακτικού χρόνου ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας των εκπαιδευτικών. 4 Ιουλίου 2018: Το Υπουργικό Συμβούλιο υιοθέτησε στο σύνολό τους τις εισηγήσεις του ΥΠΠ. Κατέστη πλέον κυβερνητική πολιτική προς εφαρμογή. Τι σημαίνει στην ουσία της αυτή η κυβερνητική ενέργεια; Απλά και απερίφραστα συνιστά καίριο πλήγμα κατά των δημοκρατικών θεσμοθετημένων διαδικασιών. Διαδικασίες που είναι νομικά κατοχυρωμένες εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και προνοούν τα εξής:

Η Κ.Δ. έχει υποχρέωση να παρέχει διευκολύνσεις για τη λειτουργία κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης. Οι διευκολύνσεις αυτές αφορούν επαρκή οικονομική αρωγή και πλαίσιο ανεξάρτητης ελεύθερης λειτουργίας τόσο προς όφελος των μελών της όσο και για θεσμική συμμετοχή στις διαδικασίες διαλόγου για διαμόρφωση εκπαιδευτικής πολιτικής αλλά και αναφορικά με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας. Για κάθε ζήτημα που αφορά τους εργασιακούς όρους και συνθήκες καθώς και ευρύτερα θέματα πολιτικής για τη δημόσια εκπαίδευση η κυβέρνηση οφείλει να τα θέσει σε διάλογο με τις οργανώσεις των εκπαιδευτικών. Ο διάλογος αυτός προνοείται να διεξάγεται ανάμεσα στις συνιστώσες του εργοδότη (κράτος) και των εργοδοτουμένων (συντεχνίες εκπαιδευτικών). Η επίσημη πλευρά μονομερώς αποφάσισε να μηδενίσει τις διευκολύνσεις που υποχρεούται να παρέχει και διαφοροποίησε εργασιακούς όρους και απλά τα ανακοίνωσε στις εκπαιδευτικές οργανώσεις. Καταστρατήγησε, δηλαδή, τα θέσμια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ούτε στο ελάχιστο δεν εφάρμοσε αυτά που ήταν υποχρεωμένη εκ του νόμου να πράξει.

Ταυτόχρονα παραβίασε τη Σύμβαση 135 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, την οποία το κράτος μας κύρωσε σε Νόμο το 1995.
Την ίδια στιγμή ενέπλεξε τους οργανωμένους γονείς σε μια διαδικασία που δεν προνοείται γι’ αυτούς επίσημα ρόλος. Αυτό συνετέλεσε στην πρόκληση περαιτέρω έντασης στην κρίση, αφού αποτέλεσε ακόμα μια ενέργεια υποβάθμισης του ρόλου των οργανώσεων των εκπαιδευτικών. Από την ακολουθία των γεγονότων μπορεί κάποιος να συμπεράνει πως η επίσημη πλευρά εκμεταλλεύεται στοιχεία ξένα προς τη σωστή λειτουργία των θεσμών των οργανωμένων γονιών για να χτίζει συμμαχίες υπεράσπισης της πολιτικής αποδυνάμωσης της συνδικαλιστικής παρουσίας των εκπαιδευτικών.

Επανερχόμενοι στο κρίσιμο ζήτημα, σε μια δεύτερη ματιά στην πρακτική που ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση, διαπιστώνεται πλήρης διάσταση από τα όσα διεθνείς υποχρεώσεις της τής επιβάλλουν: Το πλαίσιο Κοινωνικού Διαλόγου που η ΕΕ υιοθέτησε για τον τομέα της εκπαίδευσης το 2010, οι συστάσεις του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας για εφαρμογή του Κοινωνικού Διαλόγου ανάμεσα στον Εργοδότη-Κράτος και τους Εργαζόμενους-Εκπαιδευτικούς, η Διακήρυξη της UNESCO για το στάτους του εκπαιδευτικού παραγνωρίζονται παντελώς.

Συγκεκριμένα το πλαίσιο του Κοινωνικού Διαλόγου συστήνει όπως Εργοδότες και Εκπαιδευτικοί, ήτοι στην Κύπρο ΥΠΠ και ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ παρακάθονται σε διαπραγματεύσεις επί όλων των θεμάτων και εξαντλούν κάθε περιθώριο για εξεύρεση της κατά το δυνατόν συναινετικής λύσης, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι καταστάσεις έντασης. Νοείται φυσικά πως ξεκινούν θέτοντας προτάσεις και όχι ειλημμένες ήδη αποφάσεις, που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται από την πρώτη κιόλας μέρα.

Στα κείμενα δε του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας και της UNESCO, τα οποία η κυπριακή κυβέρνηση υιοθέτησε με την υπογραφή της, που αφορούν το ρόλο των εκπαιδευτικών σε κάθε αλλαγή που επιχειρείται από πλευράς των εκπαιδευτικών Αρχών, υπογραμμίζεται η κρίσιμη και πρωτεύουσα ευθύνη που αναλαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί για κάθε αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Λόγω ακριβώς αυτής της ευθύνης επιβάλλεται η Αρμόδια Αρχή να εμπλέκει επίσημα τους εκπαιδευτικούς στη διαδικασία διαλόγου, σεβόμενη τις θέσεις και απόψεις τους.
Εκ των πιο πάνω είναι ξεκάθαρο πως η κυπριακή κυβέρνηση είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη τόσο έναντι της εσωτερικής έννομης τάξης όσο και στις διεθνείς της υποχρεώσεις.
Άξιο απορίας είναι το γιατί να νιώθει τόσο σίγουρη και ασφαλής να παραβιάζει νόμους και συμβάσεις.

*Δάσκαλος, πρόεδρος ΑΚίΔΑ

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.