Μια ενδιαφέρουσα έκθεση για το λόμπι των ιδιωτικών νοσοκομείων στη διαμόρφωση της πολιτικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας υγείας

Του Τάσου Περδίου

Οι βαρύγδουπες εξαγγελίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων ώστε να μπορέσουν τα κράτη-μέλη να ξοδέψουν όσα χρήματα χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν την κρίση του κορονοϊού, αποτελούν άλλο ένα κεφάλαιο στο ρεσιτάλ υποκρισίας της, ο μύθος της οποίας ως ένωσης συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών έχει καταρρεύσει αυτές τις μέρες.

Είναι ρεσιτάλ υποκρισίας επειδή η εκατόμβη νεκρών στην Ιταλία και στην Ισπανία φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της κυρίαρχης πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια πολιτική που απεχθάνεται τον έλεγχο του δημοσίου σε οποιαδήποτε δραστηριότητα και προωθεί εμπράκτως την πλήρη επικράτηση του ιδιωτικού τομέα ακόμα και στον τομέα της Υγείας. Οι χιλιάδες των νεκρών οφείλονται στην κατάρρευση των δημοσίων συστημάτων υγείας, εξαιτίας των περικοπών δισεκατομμυρίων από τις δαπάνες για τη δημόσια υγεία που οφείλονται στην πολιτική της λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων που αποτέλεσε το λάβαρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια έκθεση της ερευνήτριας Rachel Tansey για το Παρατηρητήριο της Εταιρικής Ευρώπης -Corporate Europe Observatory- είναι πολύ αποκαλυπτική για το ρόλο της ΕΕ στην υπονόμευση του δημοσίου τομέα της Υγείας. H μελέτη δημοσιεύτηκε στις 2 Ιουνίου 2017 και σήμερα, σχεδόν τρία χρόνια μετά, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Φέρει τον τίτλο “The creeping privatisation on healthcare – Η υφέρπουσα ιδιωτικοποίηση της Υγείας” και καταπιάνεται με λεπτομέρεια με τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που είναι κυρίαρχη στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν άφησε να της ξεφύγει ούτε η Υγεία, η οποία αντικρίζεται ως δεξαμενή κέρδους.

 

Λόμπι από την πανίσχυρη Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων

 

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι όσα κατέγραψε η συγγραφέας για τον παρασκηνιακό ρόλο του πανίσχυρου λόμπι των ιδιωτικών νοσοκομείων της Ευρώπης μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων EUPH στη διαμόρφωση πολιτικής, η οποία προωθεί την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας.

Η Tansey γράφει συγκεκριμένα:

«Χωρίς αμφιβολία, το να έχεις ένα γραφείο μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από το αρχηγείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο κτίριο Berlaymont βοηθά τον οργανισμό άσκησης πίεσης (λόμπι) -European Union of Private Hospitals- στην αποστολή του να προωθήσει τα ιδιωτικά νοσοκομεία στην Ευρώπη και μια ‘‘εσωτερική αγορά’’ στον τομέα της Υγείας.

Πολύ ωφέλιμη ήταν και η φερόμενη δαπάνη 200.000-300.000 ευρώ του λόμπι το 2015, όπως και η παρουσία του σε πολλές συμβουλευτικές δομές της Κομισιόν, καθώς και οι τακτικές προσκλήσεις σε σεμινάρια και συνέδρια της Κομισιόν. Έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν αποκαλύπτουν ότι η Διεύθυνση Υγείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έστειλε επίσημους στη Μαδρίτη και στο Μονακό για τις συναντήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων το 2015 και το 2016 αντίστοιχα και στο Μιλάνο το 2015 σ’ ένα συνέδριο για το ρόλο των ιδιωτικών νοσοκομείων στον “εκσυγχρονισμό” της δημόσιας υγείας.  Και δεν είναι μόνο αυτό».

 

«Άδικος ανταγωνισμός για τα ιδιωτικά νοσοκομεία»!

Σύμφωνα με την έκθεση, η οπτική γωνία από την οποία αντικρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση την υγεία των ανθρώπων είναι ότι η στήριξη των δημοσίων νοσοκομείων με δημόσιο χρήμα δημιουργεί άδικο ανταγωνισμό για τα ιδιωτικά νοσοκομεία και πρέπει να διορθωθεί! Γράφει η συγγραφέας:

«Τον Νοέμβριο του 2016, η Ένωση των Ιδιωτικών Νοσοκομείων συναντήθηκε με τον Επίτροπο Υγείας Andriukaitis για να συζητήσει την “κινητικότητα ασθενών”, τον “εκσυγχρονισμό των συστημάτων υγείας και τη “βιωσιμότητα της δημόσιας υγείας”. Μια φιλική ρητορική για την εμπορευματοποίηση και την υιοθέτηση όρων για περισσότερο ιδιωτικό τομέα.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων περιέγραψε το ενδιαφέρον και το σεβασμό του Επιτρόπου Υγείας της Ε.Ε. και η συνάντηση επιβεβαίωσε ότι η φωνή της Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων είναι σημαντική.  Τα πρακτικά της συνάντησης δείχνουν την έμφαση του Επιτρόπου Υγείας στην ανάγκη συνεργασίας και στην ανάγκη να εξεταστεί πώς η συνεργασία του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα μπορεί να ‘‘εκλογικευτεί ώστε ν’ αντιμετωπιστεί ο άδικος ανταγωνισμός’’. Σε αυτό το πλαίσιο, ο άδικος ανταγωνισμός σημαίνει να μην επιτρέπεις στον δημόσιο τομέα Υγείας να λαμβάνει δημόσιο χρήμα εάν δεν βάλουν το χέρι τους σε αυτό και οι ιδιωτικές εταιρείες»!

 

«Φωνή που ηχεί και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο»

Η ερευνήτρια σημειώνει ότι η φωνή της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων είναι τόσο ισχυρή που ακούγεται όχι μόνο στους διαδρόμους της Κομισιόν, αλλά και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Τον Μάρτιο του 2017, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων παρουσίασε το όραμά της σε ένα συνέδριο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαβεβαιώνοντας τους ευρωβουλευτές ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία στην Ευρώπη προωθούν την ελευθερία επιλογής των ασθενών που δημιουργεί δίκαιο ανταγωνισμό στην Υγεία ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, συμβάλλει στη βιωσιμότητα των εθνικών συστημάτων υγείας! Επίσης, η Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων ζήτησε περισσότερη εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα στην εφαρμογή της Οδηγίας για τη διασυνοριακή υγεία.

Γράφοντας στο περιοδικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2016, η ΕΕΙΝ σημείωσε τη μακρόχρονη συνεργασία της με τους διαμορφωτές πολιτικών με τους οποίους εργάζεται πάνω σε νέους κανόνες χρηματοδότησης και την ενσωμάτωση μεταρρυθμίσεων στη δημόσια και ιδιωτική ασφάλιση. Τόνισε επίσης τη δουλειά της σε εθνικό επίπεδο με υπουργεία τα οποία συνδέονται με τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της Υγείας. Μια ενοχλητική ένδειξη για την ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιδιωτικών Νοσοκομείων σε εθνικό επίπεδο δόθηκε από μια είδηση στην ιστοσελίδα της Ένωσης για το μέλος της από τη Γερμανία. Η Γερμανική Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών κινεί αγωγή σε ένα περιφερειακό συμβούλιο για την επιχορήγηση ενός τοπικού δημοσίου νοσοκομείου. Το παράπονο της Γερμανικής Ένωσης Ιδιωτικών Κλινικών ήταν ότι η επιχορήγηση μόνο τοπικών δημοτικών κλινικών με λεφτά των φορολογουμένων είναι άδικη και δημιουργεί διακρίσεις εναντίον π.χ. άλλων γειτονικών νοσοκομείων τα οποία λειτουργούν υπό ιδιωτικές εταιρείες. Για να το θέσουμε απλά, δεν θα δίνεται δημόσιο χρήμα για δημόσια νοσοκομεία εκτός εάν δίδεται επίσης σε ιδιωτικά νοσοκομεία. Η εφαρμογή των αρχών της Ε.Ε. που διέπουν την εσωτερική αγορά, όπως η μη διάκριση, στον τομέα της Υγείας υποστηρίζει αυτό τον ισχυρισμό».

 

 

Η Υγεία δεν είναι προς πώληση

Το συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι ο συνδυασμός πιέσεων σε επίπεδο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκάλεσε τη σταδιακή επικράτηση του μοντέλου της ιδιωτικής υγείας σε όλη την Ευρώπη. «Αυτές οι πιέσεις έρχονται από την εμπορευματοποίηση, την πολιτική εμπορίου, τις συνεργασίες δημοσίου-ιδιωτικού τομέα και την οικονομική διακυβέρνηση. Για να αποφευχθεί ένα σύστημα που βάζει τα κέρδη πάνω από τους ασθενείς και τον ανταγωνισμό, πάνω από τη συνεργασία εις βάρος της φροντίδας των ασθενών, υπάρχει πιεστική ανάγκη για δημόσιες εκστρατείες για διαφύλαξη της υγείας ως παγκόσμιου και καθολικού αγαθού και όχι ως ενός προϊόντος από το οποίο βγάζουν κέρδη οι επιχειρήσεις. Τα καλά νέα είναι ότι η αντίσταση έχει ήδη αρχίσει. Στις 7 Απριλίου 2017 το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση και Εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας πραγματοποίησε τη δεύτερη Ευρωπαϊκή Μέρα Δράσης. Συμπίπτοντας με την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, κινητοποιήσεις από την Ινδία μέχρι τη Βραζιλία και από τις Βρυξέλλες μέχρι τη Βαρκελώνη διέδωσαν το μήνυμα ότι η υγεία μας δεν είναι προς πώληση και ότι η υγεία είναι για όλους και όχι μόνο γι’ αυτούς που μπορούν να πληρώσουν. Προς στήριξη αυτών των μηνυμάτων υπάρχουν πιο συγκεκριμένα αιτήματα: Τέλος στις πολιτικές λιτότητας, δημόσια και συλλογική χρηματοδότηση της Υγείας, μεγάλες επενδύσεις στη δημόσια υγεία και ούτε ένα ευρώ από δημόσιο χρήμα στον ιδιωτικό εμπορικό τομέα Υγείας.

Επίσης, η διασφάλιση ότι η Υγεία προστατεύεται από τους κανόνες της αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι άλλη μια σημαντική απαίτηση. Κάποιοι προτείνουν συγκεκριμένες αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη, ούτως ώστε να εξαιρεθεί η Υγεία και άλλες δημόσιες υπηρεσίες από την πολιτική της απελευθέρωσης της Ε.Ε.

Οι συνδικαλιστικές ενώσεις τονίζουν την ανάγκη να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια σε συμφωνίες εμπορίου που προωθούν την εμπορευματοποίηση της Υγείας. Στο τέλος της ημέρας, είναι στο συμφέρον όλων μας να αντιμετωπίσουμε τα συμφέροντα και την ιδεολογία που σταδιακά επιχειρεί να μεταφέρει τη δημόσια υγεία σε ιδιωτικά και κερδοσκοπικά χέρια».