Γραμμές

Η Λογοτεχνικότητα του Τραύματος από την ομάδα Διαβάσεις

Η Ομάδα Συγγραφέων «Διαβάσεις» προγραμματίζει τη δεύτερη από σειρά τριών συναντήσεων, με συγγραφείς και εκδότες από συγκεκριμένο κάθε φορά ελληνικό εκδοτικό οίκο.

Η εκδήλωση: «Η Λογοτεχνικότητα του Τραύματος» θα πραγματοποιηθεί στις 15 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 19:00 στην αίθουσα συνεδρίων και διαλέξεων Διαλεκτική (Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αγλαντζιάς – παλιά Πλατεία Αγλαντζιάς).

Σε αυτή θα φιλοξενηθούν οι συγγραφείς Τζούλια Γκανάσου και Μάχη Τζαβέλλα, των εκδόσεων «Γκοβόστης» καθώς και ο ίδιος ο εκδότης Κωνσταντίνος Γκοβόστης. Με τους φιλοξενούμενους θα συνομιλήσει ο Χρίστος Τσιαήλης, υπό το συντονισμό της Κωνσταντίας Σωτηρίου και της Νάσιας Διονυσίου.

Η εν λόγω σειρά συναντήσεων αποσκοπεί στη συζήτηση ζητημάτων που αφορούν τη διαδικασία της γραφής, της έκδοσης και της ευρύτερης λογοτεχνικής διαδικασίας, καθώς και στην παρουσίαση του προσωπικού έργου των συμμετεχόντων δημιουργών σε σχέση με το ειδικό θέμα συζήτησης της βραδιάς.

Είσοδος ελεύθερη

Όσο παρατηρώ τη φωτογραφία τόσο μελαγχολώ. Στο βλέμμα της αποτυπώνεται κάτι σαν παράνοια, αλλά το περίεργο είναι ότι μέσα από αυτήν αισθάνομαι να αποκαλύπτεται η ζωή μου. Για μια στιγμή φοβάμαι ότι μπορεί να είμαι άρρωστη κι εγώ· ότι μπορεί να έχω κολλήσει την αρρώστια της και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω. Άλλο αν τώρα πια είναι αργά και μοιάζει να μην έχει νόημα τίποτα απολύτως, αφού όσο και αν την κατηγορήσω δεν θα πετύχω τίποτα· ούτε το θολό της βλέμμα μπορεί να αλλάξει ούτε και η ζωή μου που δεν μπορεί παρά να επηρεάστηκε από το κοίταγμά της. Νιώθω άβολα. Όλα μου φαίνονται ανούσια, ψυχρά και αδιάφορα. Το μόνο που πραγματικά επιθυμώ είναι να βρεθώ στο σπίτι μόνη, έχοντας αφήσει πίσω τις υποχρεώσεις τής κάθε μέρας. Νιώθω όλο και περισσότερο να αδειάζω από καλά συναισθήματα και να παίρνουν τη θέση τους η ψυχρότητα και η παγωνιά· η παγωνιά που πάντα διέκρινα στο βλέμμα της και που τώρα αισθάνομαι το χρόνο να επιστρέφει και τις περασμένες στιγμές να περιστρέφονται γύρω από τα μάτια της, όπως όταν την κοιτούσα αναζητώντας την αποδοχή και εισπράττοντας την αποδοκιμασία ή την αμφισβήτηση, σαν να μη με πίστευε ποτέ.

Απόσπασμα από το Φτερά Παγωνιού της Μάχης Τζαβέλλα

Όταν τα ποντίκια βγήκαν από τα κλουβιά, τη θέση τους πήραν οι μαϊμούδες. Όταν οι πίθηκοι ολοκλήρωσαν το έργο τους, τα λογικά πρόβατα άρχισαν να πρωταγωνιστούν. Ήταν και ο άντρας μου ένα από εκείνα. Είχε αποκτήσει εξαιρετικά οξεία όσφρηση κερδίζοντας ταυτόχρονα αρκετές παρατάσεις χρόνου. Εγώ ήμουν ο μελετητής της πορείας του. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι είχε απολέσει γιατί η ουσία δεν είναι αυτή. Μπορεί να μεταμορφωνόταν σε κάτι καινούργιο, αλλά ήταν ακόμη εν ζωή. Όλοι δεν αλλάζουμε εν τέλει; Ο άντρας μου είχε απαιτήσει αυτόν τον αγώνα με ένα επίμονο βλέμμα ικεσίας που επέλεγε από την αρχή. Η ματιά του είχε σφραγιστεί εντός με μια κοτρόνα που έκλεινε μέσα όλο το μέγεθος της γενναίας προσπάθειας. Σε λίγο θα αποκαλύψω τι έκανα με όσα ανακάλυψα. Έφτασε η ώρα. Πρόκειται για το αντίτιμο της πηγαίας εξέλιξης: ένας υποφέρει – πολλοί θεραπεύονται, ένας θυσιάζεται – πολλοί επιβιώνουν. Εμπίπτει στους νόμους του αλτρουισμού, του εθελοντισμού, της υπέροχης κοινωνίας των πολιτών όπου όλοι είναι ένα και ένας είναι όλοι.

Απόσπασμα από το Γονυπετείς της Τζούλιας Γκανάσου