Του Δρος  Σοφόκλη Γ. Σοφόκλη

Κατά τις τελευταίες μέρες στην περιοχή της επαρχίας Ιντλίμπ της Συρίας η κατάσταση έχει οξυνθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Στη διάρκεια ανταλλαγής πυρών έχασαν τη ζωή τους αρκετοί Τούρκοι και Σύροι στρατιώτες και καταστράφηκαν άρματα μάχης και τεθωρακισμένα και των δύο πλευρών. Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας έχει ονομάσει επίσημα και για πρώτη φορά τον στρατό της Συρίας ως «εχθρικό».

Οι τρομοκρατικές ομάδες, τις οποίες η Δύση ονομάζει «αντάρτες», που υποστηρίζονται, εξοπλίζονται και εφοδιάζονται από την Τουρκία, κάποιες αραβικές, αλλά και άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, καταβάλλουν προσπάθειες να «σπάσουν» την αμυντική γραμμή του συριακού στρατού και να επανακαταλάβουν κάποιες περιοχές, που η Συρία απελευθέρωσε κατά τις τελευταίες μέρες και βδομάδες. Ο συριακός κυβερνητικός στρατός απάντησε, καταφέροντας σοβαρά κτυπήματα κατά των τρομοκρατών, που αποτελούν τα υπολείμματα του «Ισλαμικού Κράτους» και οι οποίοι προστατεύονται από τον τουρκικό στρατό. Κατά τη διάρκεια των μαχών μεταξύ των τρομοκρατών και του συριακού στρατού, έχασαν τη ζωή τους και Τούρκοι στρατιωτικοί, οι οποίοι βρίσκονταν μεταξύ των τρομοκρατών.


Ο Τούρκος Πρόεδρος κάλεσε έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας. Η συνεδρίαση διήρκεσε γύρω στις έξι ώρες. Ως αποτέλεσμα είχαν ληφθεί σκληρές αποφάσεις: Ο συριακός στρατός έχει ονομασθεί «εχθρικός» και επιπρόσθετα ανακοινώθηκε ότι η Τουρκία  «εγκαταλείπει προηγούμενες αποφάσεις της για παρεμπόδιση της ελεύθερης διακίνησης προσφύγων προς την Ευρώπη».

Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις και υπολογισμούς, αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην Τουρκία μεταξύ 3,5 και 4 εκατομμυρίων προσφύγων από τη Συρία. Η Άγκυρα απειλεί την Ευρώπη με νέο κύμα προσφύγων, που θα εγκαταλείψουν την επαρχία Ιντλίμπ.

Όλα αυτά φέρνουν στη μνήμη μας αυτό που έγινε το 2015, όταν οι Τούρκοι κατάρριψαν το ρωσικό πολεμικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος και σκότωσαν εν ψυχρώ και χωρίς κανένα λόγο τους δύο πιλότους του στον εναέριο χώρο της Συρίας. Τώρα, όπως και τότε, η Άγκυρα αποτάθηκε στο ΝΑΤΟ, ζητώντας τη βοήθεια των συμμάχων της, προβάλλοντας το άρθρο 5 του Καταστατικού Χάρτη της Ατλαντικής Συμμαχίας. Όμως, όπως και τότε, έτσι και σήμερα, κανένας δεν έχει επιτεθεί κατά της Τουρκίας. Η Ιντλίμπ δεν βρίσκεται σε τουρκικό έδαφος, ως εκ τούτου κανένας δεν έχει επιτεθεί κατά του εδάφους της Τουρκίας. Αντίθετα, τα τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται παράνομα εντός του εδάφους μιας άλλης χώρας, της Συρίας.

Φυσικά η κατάσταση στην περιοχή έχει ενταθεί στο έπακρο ως αποτέλεσμα των ενεργειών της Τουρκίας, η οποία υποστηρίζει πλέον ανοικτά τους τρομοκράτες. Εννοείται, ότι οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας θα την υποστηρίξουν λεκτικά και θα εκμεταλλευτούν τη δημιουργηθείσα ένταση για να δηλώσουν ακόμη μια φορά ότι «το αιματηρό καθεστώς του Άσαντ πρέπει να τιμωρηθεί».

Φαίνεται όμως απίθανο ΝΑΤΟ και ΗΠΑ να αποτολμήσουν κάτι πιο σοβαρό προς υποστήριξη του συμμάχου τους, με τον οποίο κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις.

Το ερώτημα και το δίλημμα που βρίσκεται ενώπιον του Ερντογάν είναι αν θα οδηγήσει τη χώρα του σε ένα μεγάλο πόλεμο κατά της Συρίας. Ο Τούρκος Πρόεδρος με τις προκλητικές συμπεριφορές του και την υπέρμετρη υπεροψία του έχει οδηγήσει την Τουρκία σε ένα δύσκολο αδιέξοδο, χωρίς ούτε ο ίδιος να συνειδητοποιεί πού θα καταλήξει όλη αυτή η ιστορία.

Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν απευθύνεται προς τον Πρόεδρο Πούτιν, εξηγώντας τη θέση του, αλλά την ίδια στιγμή απειλώντας ότι η Συρία και η Ρωσία, που την υποστηρίζει, θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις «αν δεν σταματήσουν τον Άσαντ».

Η λογική της ειρηνικής επίλυσης διαφορών επιβάλλει τη χρησιμοποίηση μέχρι τέλους όλων των δυνατοτήτων που δημιουργούν τα πολλαπλά κανάλια ρωσο-τουρκικού διαλόγου που υπάρχουν σήμερα μεταξύ των δυο χωρών. Όπως έχει επαναληφθεί αρκετές φορές κατά τις τελευταίες μέρες από ρωσικής πλευράς, οι δυο πλευρές μπορούν να χρησιμοποιήσουν (και το κάνουν) τα υφιστάμενα κανάλια σε διπλωματικό, πολιτικό, αλλά και στρατιωτικό επίπεδο, για να βρεθεί ακόμη μια φορά η καλύτερη δυνατή διέξοδος από το σημερινό αδιέξοδο, χωρίς να μετεξελιχθεί η σημερινή εξαιρετικά τεταμένη κατάσταση σε ένα μεγάλο και καταστροφικό πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, ο οποίος, χωρίς αμφιβολία εύκολα να μπορούσε να μετατραπεί σε μια ευρύτερη πολεμική σύγκρουση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, με την εμπλοκή και άλλων χωρών, όχι μόνο της εύφλεκτης αυτής περιοχής του πλανήτη μας.

 

 

 

 

\