Η σπουδαιότερη χώρα στον κόσμο (μπορεί και όχι)



Του Τάσου Αναστάση

Για εφτά δεκαετίες, επιδόθηκαν σε μια ανελέητη προπαγάνδα υπεροχής στην οποία διαφήμιζαν τη χώρα τους ως τη γη των ελεύθερων, όπου τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα και η υπεροχή τους είναι αδιαμφισβήτητη.

Για εφτά δεκαετίες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ στήνουν πραξικοπήματα, παρακινούν σκηνικά αστάθειας σε ξένες χώρες και «βαφτίζουν δικτατορίες» καθόλα δημοκρατικές χώρες με την ίδια ευκολία που πουλάνε όπλα στο λαό τους.


Βάφτισαν δικτάτορες σε ΕΣΣΔ, Κούβα, Βενεζουέλα, Παναμά, Χιλή, Λιβυη, Ιρακ και η λίστα είναι ατέλειωτη.

Χαρακτήριζαν δικτατορία κάθε καθεστώς το οποίο δεν στήριζε τις άνομες πράξεις τους και δεν κατέβαζε τα παντελόνια στις άρρωστες ορέξεις τους. Κατάφεραν να στρέψουν λαούς ενάντια στους ηγέτες τους χρησιμοποιώντας βρώμικα όπλα και άλλοτε σιδερένια.

Μιλούσαν τόσο πολλά χρόνια για την εξωτερική απειλή κάνοντας πλύση εγκεφάλου στους πολίτες τους έτσι ώστε να μην βλέπουν την εσωτερική απειλή.

Για ένατη μέρα εκατομμύρια Αμερικανοί και μη, βρίσκονται στους δρόμους των ΗΠΑ εκφράζοντας την αγανάκτηση τους για το θεσμικό, βαθύ ρατσισμό του αμερικανικού συστήματος που δολοφονεί οτιδήποτε ύποπτο χωρίς δισταγμό.

Οι Αμερικανοί αστυνομικοί, δεν έπνιξαν τον George Floyd. Έπνιξαν ακόμη ένα George Floyd, ακόμη ένα αφροαμερικανό πολίτη επειδή ήταν…ύποπτος.

Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο, για ένα μεμονωμένο περιστατικό.  Δεν πρόκειται για τέσσερις κακούς μπάτσους, δεν πρόκειται για ένα ανθρώπινο λάθος.

Πρόκειται για μια ρητορική ρατσισμού  που επεκτείνεται σε μία ολόκληρη χώρα. Μια χώρα που ακόμη ανέχεται να κυματίζουν οι ακροδεξιές σημαίες της Ομοσπονδίας στο Νότο. Ένα σύμβολο βίας και μίσους ενάντια στους αφροαμερικανούς οι οποίοι πάλεψαν για την ελευθερία τους στον εμφύλιο πόλεμο.

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που οι μαύροι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιούν τις ίδιες τουαλέτες με τους λευκούς στα εστιατόρια ή από τότε που οι μαύροι έπρεπε να παραχωρούν τις θέσεις τους στα λεωφορεία σε λευκούς.

Ακόμα και στους «πολέμους ελευθερίας» που διεξήγαγαν οι ΗΠΑ για να κρατήσουν τους κακούς κομμουνιστές όσο πιο μακριά γίνεται, έστελναν τους μαύρους να σκοτωθούν πρώτοι.

Στο Βιετνάμ δημιούργησαν τους περιβόητους μαύρους λόχους, όπου αφροαμερικανοι στέλνονταν στην πρώτη γραμμή να σκοτωθούν για ένα λόφο τον οποίο στο τέλος της ημέρας τον εγκατέλειπαν για να επαναλάβουν την επόμενη μέρα το ίδιο αιματοβαμμένο επεισόδιο σε έναν άλλο λόφο.

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που μαύροι οδηγούνταν σε ισόβια ή στην ηλεκτρική καρέκλα, με συνοπτικές διαδικασίες για εγκλήματα που δεν έκαναν ποτέ, με ελλειπή στοιχεία μόνο και μόνο γιατί ταίριαζαν με το «προφίλ του δράστη».

Δεν είναι αποτέλεσμα μιας Κυβέρνησης ή ενός  Προέδρου. Το πρόβλημα δεν έχει το ονοματεπώνυμο ενός ανθρώπου.

Πρόκειται για έναν πολυετή, ανελέητο πόλεμο του καπιταλισμού ενάντια στα φτωχά στρώματα της αμερικανικής κοινωνίας και των μεταναστών της.

Η εκλογή του «δικτάτορα» Τραμπ, ήρθε να συμπληρώσει το ακροδεξιό παζλ μιας κοινωνίας η οποία λαχταρούσε το ένδοξο παρελθόν των ΗΠΑ, με τους πολέμους, τη κατάκτηση του διαστήματος και την οικονομική ευρωστία της άρχουσας τάξης.

Οι πολιτικές του δικτάτορα Τραμπ και του συστήματος που εξυπηρετεί, είχαν ως αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε λίγες εβδομάδες καραντίνας λόγω κορωνοϊού, δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί στην ανεργία και τη φτώχια και περισσότεροι από 100.000 άτομα, στο θάνατο.

Είναι το αποτέλεσμα του καπιταλισμού που απουσιάζει από τις…δικτατορικές χώρες τις οποίες δαχτυλοδείχνουν οι ΗΠΑ με τα τσιράκια τους σε κάθε ευκαιρία. Είναι η επιτυχία ενός συστήματος που έχει ως βασική αρχή την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Είναι η κατάρρευση του αφηγήματος που θέλει τις ΗΠΑ να είναι η καλύτερη χώρα στον κόσμο. Είναι όμως η καλύτερη χώρα; Βεβαίως όχι.

Είναι η χώρα όπου η ιατροφαρμακευτική βοήθεια κοστίζει σε πολλές περιπτώσεις όσο και ένα σπίτι.

Είναι η χώρα όπου η ανώτερη εκπαίδευση σημαίνει διπλά και τριπλά δάνεια τα οποία κάποιος θα χρειαστεί να πληρώνει όλη του τη ζωή.

Είναι η χώρα όπου η βία και οι μαζικές δολοφονίες έχουν γίνει καθημερινή συνήθεια.

Είναι η χώρα όπου πωλούνται περισσότερα όπλα κάθε ώρα, παρά βιβλία.

Οι ΗΠΑ σημαίνουν πάρα πολλά πράγματα για τον σκεπτόμενο άνθρωπο. Πολλά, εκτός ελευθερία.

…Και την άκουσα να λέει πως είναι καιρός να τους δώσει [στους νέγρους] κάποιος ένα καλό μάθημα, ότι έχουν παραπάρει τα μυαλά τους αέρα, και σε λιγάκι θ’ αρχίσουν να νομίζουν ότι μπορούν να μας παντρεύονται κιόλας. Τζεμ, πώς γίνεται να μισούν τον Χίτλερ και από την άλλη να ‘ναι τόσο κακοί με τους δικούς μας ανθρώπους, εδώ, στον ίδιο μας τον τόπο;

-Χάρπερ Λη «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια»

Follow Tasos Anastasi on Twitter