Συνέντευξη στην Ελένη Κωνσταντίνου

Ο προβληματισμός δεν λείπει ούτε και από τη νέα δουλειά των KollektivA «Μπαλάντα της Φυλακής». Συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο άλλη μια φορά παρακινούν και εμπνέουν. Μέσα από ένα ολοκληρωμένο θεματικό έργο μας πουρουσιάζουν μια ιστορία που διαδραματίζεται στις συμβολικού χαρακτήρα φυλακές του κόσμου. Θέτουν τα δικά τους ερωτήματα που στόχο έχουν να κινητοποιούσουν και να εμπνέσουν για δράση. Για δράση ενάντια σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Σε μια μεταβατική εποχή όπως ομολογούν που κραυγάζει από μόνη της για ριζοσπαστικές αλλαγές. Αλλωστε η κρίση ως μια γνήσια καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου συνεχίζει τον κύκλο της και οι μόνοι που μπορούν να τη σταματήσουν είναι οι εργαζόμενοι.

Ο Θανάσης Χουλιάρας μας μιλά για τη νέα τους δουλειά, τα επόμενα σχέδια τους με ηχογράφηση του άλμπουμ στα αγγλικά αφού αναμένεται να κυκλοφορήσει στο εξωτερικό αλλά και για την ανάγκη οι καλλιτέχνες να ευαισθητοποιούνται και να δραστηριοποιούνται στα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας.

 

Μέσα από τη μουσική σας, ακούγοντας και τον καινούργιο σας δίσκο, φαίνεται ότι συνεχίζετε την προσπάθεια να παρακινήσετε και να εμπνεύσετε…

Μας ενδιαφέρει να αφουγκραζόμαστε την εποχή που ζούμε. Η τεράστια πλειοψηφία των ανθρώπων σήμερα, όπως και εμείς, βιώνουν μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Για πολλούς τίθεται ακόμα και θέμα επιβίωσης. Στο διεθνές περιβάλλον της κρίσης οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί οξύνονται, οδηγούν σε επικίνδυνες εξελίξεις και τοποθετούν συνεχώς τη βαρβαρότητα στην ημερήσια διάταξη. Η ίδια η πραγματικότητα δεν μας επιτρέπει να την αγνοήσουμε. Με το καλλιτεχνικό μας έργο επιδιώκουμε να θέτουμε τα κατάλληλα ερωτήματα που κινητοποιούν. Θέλουμε η μουσική μας να εμπνέει για δράση.

Αλήθεια, αν και είναι μια συχνή φαντάζομαι ερώτηση αλλά έχει σημασία για τους αναγνώστες, γιατί επιλέξατε την “Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντινγκ” ως κορμό του νέου σας δίσκου;

Ο Oscar Wilde όντας μεγάλος δημιουργός και μία ισχυρή προσωπικότητα , εξέφρασε με πολύ παραστατικό και διεισδυτικό τρόπο την εποχή του, μια εποχή σε μεγάλη μετάβαση και διέβλεψε με εντυπωσιακή ακρίβεια πολλά από αυτά που είχαν πάρει τη σειρά τους στο ιστορικό συνεχές. Κατανοούσε το αναπόφευκτο της αλλαγής και της εξέλιξης, κάποιες φορές και με κριτική διάθεση. Στην «Μπαλάντα της Φυλακής του Ρέντινγκ» που κατά τη γνώμη μας είναι ένα από τα κορυφαία του έργα, αποτυπώνεται γλαφυρά και αριστοτεχνικά όλη η εμπειρία του και η «παρακαταθήκη» της επάνω του, από τον εγκλεισμό του στην ομώνυμη φυλακή. Οι εικόνες φρίκης και η ίδια του η ωρίμαση κάνουν τη γλώσσα του πιο σκληρή χωρίς όμως να χάνει την ευφυΐα και την ποιητικότητά της. Θεωρούμε ότι και σήμερα ζούμε σε μια ιδιαίτερα μεταβατική εποχή. Μια εποχή που κραυγάζει για σοβαρές και ριζοσπαστικές αλλαγές. Όσο όμως οι συνειδήσεις παραμένουν «φυλακισμένες» -στην καλύτερη περίπτωση και ανεξαρτήτως προθέσεων- σε διαχειριστικές λογικές εντός των τειχών, οι αλλαγές αυτές δε πρόκειται να συμβούν. Σ’ αυτή την εποχή λοιπόν των «φυλακισμένων συνειδήσεων» και εμπνεόμενοι από το έργο του Wilde αποφασίσαμε να αφηγηθούμε μια πρωτότυπη ιστορία ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης.

Στον δίσκο σας όπως φαίνεται επικρατεί η θεατρικότητα. Εχετε ασχοληθεί και στο παρελθόν με το πολιτικό μιούζικαλ με το Ταγκό της κρίσης, αλλά έχετε γράψει και μουσική για θέατρο. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς η συνύπαρξη θεάτρου και μουσικής-τραγουδιού;

Πάντα μας άρεσε να μπλέκουμε διάφορες μορφές τέχνης στην καλλιτεχνική μας δημιουργία, όχι αυνανιστικά και ως αυτοσκοπό, αλλά ως μια συνουσία διαφόρων ειδών φόρμας που θα οδηγήσει γενεσιουργά στην πιο ολοκληρωμένη αισθητική έκφραση των πραγμάτων που έχουμε στο μυαλό μας. Το θεατρικό στοιχείο πάντα συνόδευε παράπλευρα ή και λιγότερο παράπλευρα την καλλιτεχνική μας πορεία και σίγουρα θα το κάνει και στο μέλλον. Είναι βασικό συστατικό στοιχείο των KollektivA.

Να επανέλθουμε στην περσινή σας πρωτοβουλία με τη συλλογή «Μια απάντηση» που αφορούσε τραγούδια ενάντια στον φασισμό. Τώρα πια με την ολοκλήρωση αυτής της ιδέας πως την αξιολογείτε είστε ικανοποιημένοι από την ανταπόκριση των καλλιτεχνών αλλά και του κόσμου;

Ένα από τα στοιχήματα που σίγουρα κερδήθηκαν με τη συλλογή, ήταν να απαντηθεί καταφατικά και κατηγορηματικά το ερώτημα αν γίνεται πολιτικό τραγούδι στις μέρες μας και κατά πόσο οι μουσικοί και οι καλλιτέχνες γενικότερα, ευαισθητοποιούνται και δραστηριοποιούνται από τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας. Εξαρχής μας είχε χαροποιήσει η ποσότητα και η ποιότητα του υλικού που ήρθε στα χέρια μας ως αντίδραση στην πρωτοβουλία. Επίσης ιδιαίτερα θετική ήταν και η αντιπροσωπευτικότητα των καλλιτεχνών σε σχέση με τη ηλικία, τη δημοφιλία τους και τα διάφορα είδη και στυλ τραγουδιού που αυτοί υπηρετούν. Δυστυχώς τα πολύ τραγικά γεγονότα που ακολούθησαν ανέδειξαν την επικαιρότητα και ταυτόχρονα την ανάγκη για τέτοιες πρωτοβουλίες. Όπως είχαμε πει και τότε, προφανώς και μια συλλογή τραγουδιών δεν αρκεί για να τσακίσει το φασιστικό φαινόμενο. Έγινε μια αρχή, δόθηκε «Μια Απάντηση» αλλά με πρωτοβουλίες, οργάνωση και δράση έχουμε πολλές απαντήσεις ακόμα να δώσουμε.

Πριν από ένα χρόνο περίπου οπόταν και είχαμε μιλήσει ξανά είχατε δηλώσει πως διανύουμε μια εποχή βαθιάς κρίσης. Μήπως η κρίση αυτή έχει βαθύνει και άλλο ή είναι καλύτερα τα πράγματα;

Πέρα από κάθε αποπροσανατολιστική κουβέντα για ανακάμψεις που έρχονται και πρωτογενή πλεονάσματα που φυσικά οικοδομήθηκαν πάνω στις αιματηρές θυσίες του λαού, η κρίση ως μια γνήσια καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου (ναι ο κερατάς ο μουσάτος είχε δίκιο τελικά!), συνεχίζει τον κύκλο της. Είναι χαρακτηριστικές οι αρνητικές συνέπειες που βιώνει και ο κυπριακός λαός όλο το τελευταίο διάστημα. Η όποια αναιμική ανάκαμψη θα οδηγήσει σε νέα και βαθύτερη ύφεση που θα οξύνει τις αντιθέσεις και θα οδηγήσει σε λύσεις που δυστυχώς δεν συναντάμε πρώτη φορά στην -όχι και τόσο μακρινή- ιστορία. Φυσικά κάθε ιστορική στιγμή έχει τις ιδιαιτερότητές της που την καθιστούν μοναδική, αλλά ας μην προσποιούνται κάποιοι ότι πέφτουν από τα «ιστορικά» σύννεφα . Καθείς εφ’ ω ετάχθη βέβαια. Οι εργαζόμενοι από την μεριά τους πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους.

Τι να περιμένουμε στη συνέχεια από τους KollektivA;

Μετά την κυκλοφορία του δίσκου ξεκινήσαμε μια σειρά συναυλιών τόσο στην Αθήνα όσο και σε διάφορες πόλεις ανά την Ελλάδα που συνεχίζονται ακόμα πιο εντατικάαυτό το μήνα. Αυτό το διάστημα κάνουμε το βασικό μας σχεδιασμό για την επόμενη σεζόν με διάφορα πράγματα να είναι καθοδόν, μερικά εκ των οποίων είναι αρκετά πρωτότυπα και προκλητικά. Το σίγουρο είναι πως θα πραγματοποιήσουμε μια παραστασιακή και πιο θεατρικοποιημένη ζωντανή εκδοχή της Μπαλάντας της Φυλακής όπου θα συνδυάζει διάφορα μέσα και τεχνικές που θα υποστηρίζονται και από το χώρο που θα επιλεγεί για το εγχείρημα. Αυτή την περίοδο επίσης ηχογραφούμε το άλμπουμ στα αγγλικά καθώς υπάρχει σχεδιασμός και για ένα διεθνές release για την Μπαλάντα της Φυλακής κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Εννοείται ότι ανυπομονούμε να παίξουμε ζωντανά το καινούριο υλικό καθώς και το υπόλοιπο κομμάτι των “ Songs of Freedom” συναυλιών, επί κυπριακού εδάφους.