Του
Πανίκου Δημητριάδη*

Τα σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας γύρω από το πρόγραμμα πολιτογράφησης «επενδυτών» τις τελευταίες μέρες δίνουν την εντύπωση ότι το πρόγραμμα λειτουργούσε ως μέθοδος ξεπλύματος διεφθαρμένων, αν όχι και ατόμων συνδεδεμένων με τη διεθνή τρομοκρατία. Ενδεχομένως η Κύπρος να έχει παραβιάσει και διεθνείς συμφωνίες για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, της διαφθοράς και της διεθνούς τρομοκρατίας. Και όλα αυτά τα δεινά προς τι; Για να συνεχίζει να διατηρείται στην εξουσία μια μικρή ελίτ, η οποία προκάλεσε και την κρίση του 2012-13;

Προσπάθησα τα τελευταία δύο χρόνια να είμαι διπλωματικός, έδωσα πολλές συνεντεύξεις προειδοποιώντας ότι η Κύπρος δεν έχει ακόμη αντλήσει τα διδάγματα από την κρίση του 2012-13. Τα έγραψα με λεπτομέρεια στο βιβλίο που δημοσίευσα το 2017. Σήμερα θα είμαι πιο ωμός, θα μιλήσω χωρίς περιστροφές, γιατί με ανησυχεί πολύ το μέλλον της Κύπρου. Σίγουρα έγιναν βελτιώσεις στο ρυθμιστικό και εποπτικό πλαίσιο του τραπεζικού συστήματος. Αυτά είναι όμως η κορυφή του παγόβουνου. Την κρίση δεν την προκάλεσε το τραπεζικό σύστημα από μόνο του, αν και κάποιοι τραπεζίτες έχουν μεγάλη ευθύνη γι’ αυτήν. Την κρίση την προκάλεσε η εισροή βρόμικου χρήματος την περίοδο 2005-11, η οποία πολλαπλασίασε τους οικονομικούς και πολιτικούς κινδύνους για τη χώρα. Ποιοι ήταν πίσω από την εισροή βρόμικου χρήματος στο τραπεζικό σύστημα; Δεν είναι οι ίδιοι μεσάζοντες που πουλούν τα «χρυσά» διαβατήρια σήμερα; Με άλλα λόγια παρέμεινε στην εξουσία η ελίτ που προκάλεσε την κρίση του 2012-13, η οποία με έντεχνο επικοινωνιακό τρόπο τότε πέρασε τις πολιτικές ευθύνες στον μ. Δημήτρη Χριστόφια. Είπαν στον κόσμο ότι παρέλαβαν καμένη γη. Τα δημόσια ταμεία ήταν άδεια. Δεν είπαν όμως ποτέ τον πραγματικό λόγο που το κράτος δεν μπορούσε να δανεισθεί στις διεθνείς αγορές, ενώ το δημόσιο χρέος της Κύπρου ήταν χαμηλότερο από αυτό της Γερμανίας. Ο οποίος δεν ήταν άλλος από το διπλασιασμό του μεγέθους του τραπεζικού συστήματος την περίοδο 2005-11 και την έκθεση των δύο μεγάλων τραπεζών στην Ελλάδα, χώρα σε βαθιά κρίση και μεγάλο κίνδυνο να φύγει από το Ευρώ.

Οι χαλαρώσεις στο σχέδιο πολιτογράφησης επενδυτών έγιναν από την παρούσα κυβέρνηση το 2013 και 2014. Η εισροή πολλών δις βρόμικου κυρίως χρήματος, τα οποία κατέληξαν σε ντιβέλοπερς και μεσάζοντες, και όχι στα δημόσια ταμεία δεν είναι επίτευγμα για τη χώρα. Είναι φυσικά επίτευγμα για τα μέλη της ελίτ αυτής γιατί συνέχισαν να πλουτίζουν σε βάρος των πολλών και παρέμειναν στην εξουσία με την επανεκλογή του κ. Αναστασιάδη στις αρχές του 2018. Ο αρχιεπίσκοπος ο οποίος είναι στον πυρήνα αυτής της ελίτ -να μην ξεχνάμε ότι ως μεγαλομέτοχος διόριζε κάποτε τα ΔΣ και εκτελεστικούς τραπεζών- μας έχει δώσει μια καλή γεύση από τη διαπλοκή και τη διαφθορά με την οποία λειτουργούσε το σχέδιο.
Τα λάθη που έγιναν δεν ήταν λάθη και ούτε επανορθώνονται χωρίς την παραίτηση της κυβέρνησης, της οποίας η διεθνής αξιοπιστία έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Ο ίδιος ο ΠτΔ, λόγω της ομιλίας που έκανε στο Ευρωκοινοβούλιο στις αρχές του χρόνου, για δήθεν στοχοποίηση της χώρας από την Κομισιόν, παραμένει εκτεθειμένος, γιατί η ομιλία που έδωσε τότε φαντάζει πλέον ως προσπάθεια παραπλάνησης της ΕΕ. Μια χώρα χωρίς αξιοπιστία μόνο πίσω μπορεί να πάει.

Ακόμη κι αν παραιτηθούν σήμερα, πιστεύω ότι δεν είναι αρκετό για να καθαρίσει η εικόνα της χώρας. Μια νέα κυβέρνηση όχι μόνο δεν μπορεί να συνεχίσει να προστατεύει αυτή την ελίτ, αλλά και πρέπει να πείσει διεθνώς ότι η Κύπρος είναι μια ευνομούμενη χώρα, η οποία όχι μόνο δεν διευκολύνει τη διαφθορά αλλά δεν την ανέχεται, από όπου κι αν προέρχεται. Ούτε ο αρχιεπίσκοπος, ούτε οι υπουργοί, ούτε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να είναι υπεράνω του Συντάγματος και των νόμων χώρας-μέλους της ΕΕ. Συλλογικά το Υπουργικό σχεδίασε ένα πρόγραμμα, με το οποίο κατάφεραν να ελκύουν και να προστατεύουν τους πλέον διεφθαρμένους του πλανήτη. Οι ίδιοι ενέκριναν και τις αιτήσεις συλλογικά, με οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Εν γνώσει τους ο Μαλαισιανός κυκλοφορούσε με κυπριακό διαβατήριο και δεν πληροφόρησαν την Ιντερπόλ, η οποία προσπαθούσε να τον συλλάβει. Ο αρχιεπίσκοπος δεν επιστρέφει τα κλεμμένα στο λαό της Μαλαισίας, γιατί δεν θα του τα ζητήσει ο απατεώνας που τα έκλεψε (!). Αυτά όλα δεν είναι διαφθορά και κλεπταποδοχή; Μας κοροϊδεύουν από πάνω διορίζοντας μια Ερευνητική Επιτροπή, η οποία δεν είναι σε θέση να διερευνήσει τους ίδιους, γιατί και πάλι ελπίζουν να ξεχασθεί το θέμα με τα συνήθη επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Ιδού η Ρόδος.

 

*Πρώην Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας