Η ίδρυση του ΑΚΕΛ στις 14 Απριλίου 1941 άλλαξε τον ρου της ιστορίας 

Τι δηλώνουν στη «Χαραυγή» τέσσερα στελέχη-βετεράνοι του ΑΚΕΛ για την επέτειο των 80 χρόνων     

Ως μία φωτεινή σελίδα στη νεότερη ιστορία της Κύπρου χαρακτηρίζουν την επέτειο της ίδρυσης του ΑΚΕΛ στις 14 Απριλίου 1941 –καθώς την ερχόμενη Τετάρτη συμπληρώνονται 80 χρόνια ζωής και δράσης ΑΚΕΛ τέσσερις βετεράνοι του κόμματος, οι οποίοι άφησαν τη σφραγίδα τους στην ιστορία του ΑΚΕΛ και του Λαϊκού Κινήματος. 

Κάνοντας ο καθένας με τον δικό του τρόπο την ιστορική αναδρομή, αναφέρουν τι ήταν αυτό που ξεχώρισαν μέσα από την πλούσια σε αγώνες δράση, σε όλους τους τομείς, του κόμματος στα 80 αυτά χρόνια. Αναφέρονται στις πολύ δύσκολες συνθήκες δράσης και στην πολεμική που δέχθηκε και συνεχίζει να δέχεται το ΑΚΕΛ, αλλά στέκει όρθιο, όπως επισημαίνουν, χάρη στις βαθιές ρίζες που διαθέτει, χάρη στη σωστή ανθρώπινη ιδεολογία του που είναι ταγμένο να υπηρετεί τον εργαζόμενο και τον απλό άνθρωπο. 

 

Χριστόφορος Τζιωνής: Σημαδιακή η περίοδος της παρανομίας 

«Το ΑΚΕΛ για μένα είναι μια ολόκληρη ζωή, αφού από τον καιρό που ήμουν παιδί είχα αναμειχθεί στο Κίνημα», μας είπε ο Χριστόφορος Τζιωνής που υπηρέτησε το κόμμα από διάφορα πόστα της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας 

Η ανάμειξή του με το Λαϊκό Κίνημα ξεκίνησε από την ηλικία των 16 ετών στο χωριό του την Κοντέα και με επιρροές από το οικογενειακό περιβάλλον λόγω της συγγένειας με τον Τεύκρο Ανθία. 

Σημαντική στιγμή στην προσωπική του ζωή θεωρεί το 1947 οπότε και έγινε μέλος του κόμματος. «Από εκείνη τη στιγμή η ζωή μου συνδέθηκε με το κόμμα», δήλωσε χαρακτηριστικά στη «Χαραυγή». 

Ο Χρ. Τζιωνής έζησε τις εναλλαγές στην ηγεσία του κόμματος από τον Πλουτή Σέρβα στον Φιφή Ιωάννου και από τον Φιφή στον Εζεκία Παπαϊωάννου. «Ιστορικές στιγμές», λέει ο ίδιος. 

Εκείνο όμως που ξεχωρίζει ήταν η περίοδος της ΕΟΚΑ όταν τον Δεκέμβριο του 1955 οι Βρετανοί κήρυξαν παράνομο το ΑΚΕΛ. Μια παρανομία, η οποία κράτησε μέχρι το 1959. 

Εκείνη την περίοδο, θυμάται, του έγινε επίσημα η πρόταση για να εργαστεί επαγγελματικά αρχικά στην ΠΕΟ και λίγο αργότερα στο ΑΚΕΛ. 

Αποδέχθηκε και του ανατέθηκε το δύσκολο καθήκον του γραμματέα Πόλης και Προαστίων της Λευκωσίας. Παράλληλα, εκτελούσε και χρέη άτυπου γ.γ. της παράνομης οργάνωσης της νεολαίας και του ανατέθηκε η αποστολή της αναδιοργάνωσης της νεολαίας σε παγκύπριο επίπεδο. 

Κι εδώ θυμάται συντρόφους οι οποίοι δεν είναι πια στη ζωή και συνεργάστηκε μαζί τους στο δύσκολο έργο του, όπως ο Γ. Κατσουρίδης, ο Αντωνόπουλος, ο Μεσαρίτης, ο Λουκής Αλετράς και άλλοι. 

 

Ζητήσαμε από τον Χριστόφορο Τζιωνή να στείλει ένα μήνυμα στα μέλη και στελέχη του κόμματος και στη νέα γενιά. Σημείωσε ότι υπάρχουν νέοι που υπηρετούν με αφοσίωση το κόμμα και το κίνημα, αλλά δεν είναι εύκολο, όπως είπε, να μπουν στο νόημα και να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο εργάζονταν οι κομμουνιστές εκείνες τις εποχές. 

Δώσαμε μια ολόκληρη ζωή και δεν ζητήσαμε να πάρουμε οτιδήποτε. Μόνο δίναμε. Κι αυτό δημιουργούσε πολλαπλάσια ικανοποίηση για την προσφορά, σημείωσε χαρακτηριστικά. 

 

Δώνης Χριστοφίνης: Παγκόσμια εκτίμηση για το ρόλο του ΑΚΕΛ 

Τη σημαντική συνεισφορά του ΑΚΕΛ στον αγώνα του λαού μας, αλλά και του παγκόσμιου κομουνιστικού κινήματος σημείωσε ο Δώνης Χριστοφίνης, ο οποίος διετέλεσε γ.γ. της ΕΔΟΝ και στη συνέχεια υπηρέτησε από διάφορα πόστα, έχοντας την ευθύνη και για τις διεθνείς σχέσεις. 

Θεωρεί δε ως τη μέγιστη προσφορά του ΑΚΕΛ στον τόπο, την ίδια την ύπαρξη του κόμματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.  

Με έκδηλη τη συγκίνηση στη φωνή του, ο Δ. Χριστοφίνης είπε στη «Χαραυγή» ότι με την ευκαιρία των 80 χρόνων του κόμματος έρχονται στο μυαλό του όλα εκείνα τα ονόματα που παρέλασαν μέσα από τις γραμμές του ΑΚΕΛ, αλλά και τα μεγάλα ονόματα ανθρώπων του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, αλλά και του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης με τους οποίους συνεργάστηκε το κόμμα. 

«Έρχεται στο μυαλό μου ο Εζεκίας Παπαϊωάννου που με την ατσάλινη πίστη και ανεπανάληπτη ιδιοτέλειά του στερέωσε το ΑΚΕΛ και μπόρεσε να προχωρήσει στον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, αδελφωμένο, ειρηνικό», ανέφερε χαρακτηριστικά. Απότινε φόρο τιμής και στον Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος λοιδορήθηκε και αυτός όπως ο Παπαϊωάννου, αλλά δικαιώθηκε κι αυτός στη συνείδηση του κόσμου. 

Στο μυαλό του έρχονται οι χιλιάδες των απλών ανθρώπων του λαού, άνδρες, γυναίκες, νέοι που με τους αγώνες του και την αφοσίωσή τους στα ιδανικά του κόμματος πάλεψαν για να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο. 

Ο Δ. Χριστοφίνης σημειώνει το ανεξίτηλο πέρασμα από τις γραμμές του ΑΚΕΛ ανθρώπων του Πνεύματος και του Πολιτισμού, όπως οι Τεύκρος Ανθίας και Θεοδόσης Πιερίδηςο Λιασίδης κι άλλοι πολλοί, παλαιότεροι και νεότεροι. 

Αναφερόμενος στη διεθνή δράση του ΑΚΕΛ τονίζει τους δεσμούς φιλίας και συντροφικότητας που οικοδομήθηκαν με μορφές όπως του Ινδού Ρόμες Σάντρα που διετέλεσε πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης και της Βουλγάρας Κιράνοβα της Επιτροπής Αλληλεγγύης προς την Κύπρο, τους αδελφούς Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο, τον Τσε Γκεβάρατον Πάπλο Νερούδα, τον Γιάννη Ρίτσο κι άλλες προσωπικότητες. 

Σημείωσε κι αυτός με τη σειρά του τα δύσκολα χρόνια της παρανομίας του ΑΚΕΛ την περίοδο της ΕΟΚΑ σημειώνοντας ότι το κόμμα στάθηκε όρθιο και αντιμετώπισε τις συκοφαντίες, την καταδίωξη και κάθε είδους πολεμική χωρίς να υποκύψει. Όπως δεν υπέκυψε μπροστά στα όπλα της ΕΟΚΑ Β και τα τανκς της χούντας. 

Χαιρέτισε τη σημερινή ηγεσία του ΑΚΕΛ η οποία, όπως είπε, προσπαθεί επάξια να εκπροσωπήσει την ιδεολογία του κόμματος και της εργατικής τάξης μέσα στις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί. 

Απευθυνόμενος προς τους νέους έστειλε μήνυμα συνέχισης του αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, υπογραμμίζοντας ότι εκείνο που έχει σημασία είναι η προσφορά και όχι τα ανταλλάγματα που θα πάρει κάποιος από τη συνεισφορά του. 

Θύμισε επίσης το ρόλο που διαδραματίζει η οικογένεια, φέροντας ως παράδειγμα τη μητέρα του, τη Μαρία Μαρκουλή Χριστοφίνη που με μόρφωση της Β’ Δημοτικού έγινε μέλος της Κ.Ε. του Κ.Κ.Κ. και καθοδήγησε επάξια τα παιδιά της. 

  

Χαμπής Γενεθλίου: Το ΑΚΕΛ είναι η δύναμη του κάθε εργαζόμενου 

Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου για την επέτειο των 80 χρόνων του ΑΚΕΛ είναι ένα φως, λέει με συγκίνηση ο βετεράνος του ΑΚΕΛ Χαμπής Γενεθλίου, ο οποίος επίσης υπηρέτησε το κόμμα από διάφορα πόστα. 

«Το ΑΚΕΛ είναι ένα άστρο που φωτίζει τον ουρανό και τη γη ως ο συνεχιστής του Κ.Κ.Κ.», είπε στη «Χαραυγή» για να σημειώσει με έμφαση ότι «το ΑΚΕΛ, τα στελέχη και τα μέλη του άλλαξαν τον ρου της ιστορίας της εργατικής τάξης και των αγροτών της Κύπρου». 

Ως πιο σημαντική στιγμή στην 80χρονη πορεία του ΑΚΕΛ ο Χ. Γενεθλίου θεωρεί την τρομακτική δεκαετία του ’40, όπως την χαρακτήρισε, κατά την οποία δοκιμάστηκε η δύναμη και η αντοχή της εργατικής τάξης. 

Ήταν η δεκαετία που έβαλε το θεμέλιο για την αναγνώριση των οργανώσεων των εργαζομένων και της ΠΕΟ που συνέβαλε σημαντικά και στην ελληνοτουρκική φιλία μέσα από τους κοινούς αγώνες. 

Τονίζοντας ότι εκείνη η δεκαετία είναι ανεξίτηλα δεμένη με τη δράση των Κύπριων κομμουνιστών και των εργατικών αγώνων, υπέδειξε ότι εκείνοι οι αγώνες συντάραξαν την Κύπρο με αποκορύφωμα την απεργία των μεταλλωρύχων του 1948. 

«Θυμούμαι τότε, εγώ ήμουν παιδί, ήρθαν μεταλλωρύχοι στην Κισσόνεργα, στο χωριό μου, και γύριζαν από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν ό,τι μπορούσε να δώσει ο καθένας για στήριξη των απεργών», λέει με συγκίνηση. 

Και υπενθυμίζει πως τα δικαιώματα των εργαζομένων όπως το 8ωρο, οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις, τα Ταμεία Προνοίας κι άλλα ωφελήματα καθιερώθηκαν με τον αγώνα του ΑΚΕΛ, της ΠΕΟ και του Λαϊκού Κινήματος.  

Απευθυνόμενους στους νέους ο Χ. Γενεθλίου τούς καλεί να μάθουν και να διδαχθούν από την ιστορία του ΑΚΕΛ και του Λαϊκού Κινήματος και να έχουν ως πυξίδα τους αυτούς τους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο. 

  

Λουκής Αλετράς: Προσφορά χωρίς ανταλλάγματα 

Το ΑΚΕΛ ενδυναμώθηκε μέσα από τους αγώνες οι οποίοι δίνονταν χωρίς να υπερισχύει το προσωπικό συμφέρον, τόνισε από την πλευρά του ο Λουκής Αλετράς, ο οποίος ανδρώθηκε στο ΑΚΕΛ και παραμένει πιστός μέχρι τώρα που διάγει την 90ή δεκαετία της ζωής του. 

Θυμάται ότι έγινε μέλος του κόμματος στα 17 του χρόνια και ότι ξεκίνησε μαζί με 13 άλλους συντρόφους από την τοπική οργάνωση της Αγλαντζιάς. Χωρίς να μπαίνει ενώπιόν μας κανένα προσωπικό συμφέρον, τόνισε, εργαστήκαμε και μεγαλώσαμε το κόμμα. Με θυσίες και αγώνες για το καλό των εργαζομένων. 

Ανάμεσα στα πολλά που ξεχωρίζει ο Λουκής Αλετράς είναι η περίοδος της παρανομίας του κόμματος την τετραετία 1955-59. Θυμάται το βράδυ της σύλληψης και τα όσα προηγήθηκαν, αλλά και όσα ακολούθησαν. 

Περιγράφει το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου που συνελήφθη από τους Βρετανούς ενώ βρισκόταν στο σπίτι του Εζεκία Παπαϊωάννου. Είχαν πληροφορία, σημειώνει, ότι οι Βρετανοί θα έκαναν έρευνες στα σπίτια και στα οικήματα του κόμματος, αλλά όχι ότι θα γίνονταν συλλήψεις. 

Ως αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη περίπου 140 στελεχών και μελών του κόμματος τα οποία μεταφέρθηκαν στα κρατητήρια. 

Θυμάται χαρακτηριστικά πως όταν απέδρασε από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ο Εζ. Παπαϊωάννου, οι Βρετανοί άφησαν ελεύθερο τον ίδιο για να τον παρακολουθήσουν και να φτάσουν μέσω του στον καταζητούμενο γ.γ. του ΑΚΕΛ και να τον συλλάβουν, πράγμα όμως που δεν έγινε. 

Σημαντικό είναι το μήνυμα που στέλνει ο Λ. Αλετράς μέσω της «Χαραυγής» προς την ηγεσία του κόμματος: «Στα 80 χρόνια το κόμμα δυνάμωσε αρκετά αριθμητικά. Και τονίζω το αριθμητικά διότι κακά τα ψέματα, σήμερα το κόμμα δεν είναι τόσο σφιχτοδεμένο όσο θα έπρεπε να ήταν. Η ηγεσία του κόμματος πρέπει να κάνει αρκετή δουλειά προς αυτή την κατεύθυνση. Καλύτερα να μείνουμε λιγότεροι και τα υγιή στελέχη. Χρειάζεται λοιπόν να σφιχτοδέσουμε το κόμμα και αυτό πρέπει να ξεκινήσει από την ηγεσία. Από πάνω μέχρι κάτω, όχι αντίστροφα». 

 

 

  

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.