Ισότιμες συνθήκες διαβίωσης για όλους

Του
Άντρου Γ. Καραγιάννη*

 

Ο διαχωρισµός µεταξύ αγροτικών και αστικών περιοχών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) δηµιουργεί αρκετές φορές ανισότητες όσον αφορά τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης οµάδων πολιτών. Αρκετές αγροτικές, αποµακρυσµένες από τα αστικά κέντρα περιοχές, βρίσκονται αντιµέτωπες µε τη φυγή νέων ανθρώπων και την παραµονή γηραιότερων πολιτών, δηµιουργώντας έτσι ένα αστικό-αγροτικό χάσµα.

Η γήρανση του πληθυσµού, κυρίως στα αγροτικά και ηµιαστικά κέντρα, βρίσκει τις τοπικές Αρχές αντιµέτωπες µε δηµογραφικές αλλαγές, οι οποίες δηµιουργούν περαιτέρω κοινωνικά προβλήµατα, όπως η αποξένωση των νέων κατοίκων από τον τόπο καταγωγής τους. Η Ε.Ε. καλείται µέσα από τη στρατηγική/πολιτική συνοχής να στηρίζει τις αγροτικές/υποανάπτυκτες περιοχές προωθώντας το όραµα για τις αγροτικές περιοχές στη βάση του άρθρου 174 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε., όπως αναφέρθηκε πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών (ΕΕτΠ).

Στην ΕΕτΠ γίνεται αρκετή συζήτηση για εγκαταλελειµµένες ή αποµονωµένες περιοχές. Σήµερα στην Ε.Ε., όπως επεσήµανε και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πάνω από το 50% των Ευρωπαίων πολιτών ζουν σε αγροτικές περιοχές.

Τα τελευταία τρία χρόνια σε αρκετές χώρες της Ε.Ε. παρατηρείται µια αυξητική τάση µετακίνησης από τις αγροτικές στις αστικές περιοχές λόγω επαγγελµατικών κυρίως προκλήσεων. Οι συνέπειες της εγκατάλειψης είναι ποικίλες, αφού παρατηρείται έλλειψη στέγης, αύξηση των ενοικίων, υπερπληρότητα των δηµοσίων και ιδιωτικών υποδοµών, ενώ ταυτόχρονα αρκετά αγροτικά κέντρα παραµένουν στάσιµα τόσο στην εξασφάλιση κρατικών κονδυλιών όσο και στην προώθηση νέων έργων ανάπτυξης ή συντήρησης των υφιστάµενων δηµοσίων/δηµοτικών υποδοµών.

Η Ε.Ε. φαίνεται ανήµπορη να αντιµετωπίσει την αυξανόµενη αστικοποίηση και την ερήµωση των αγροτικών περιοχών. Η Κίνα, αντίθετα, έχει παραχωρήσει στοχευµένα κίνητρα σε νέους επαγγελµατίες και νεαρά ζευγάρια για µόνιµη στέγαση και παραµονή τους στα αγροτικά κέντρα µέσω της παροχής µόνιµης εργασίας και στέγασης, κάτι που θα µπορούσε να εφαρµόσει και η Ε.Ε.

Η γήρανση του πληθυσµού, οι δηµογραφικές αλλαγές, η χαµηλή γονιµότητα και η εισοδηµατική ανισότητα αποτελούν σήµερα κάποια από τα σοβαρότερα προβλήµατα της Ε.Ε. που προκύπτουν από το χάσµα µεταξύ αγροτικών και αστικών περιοχών. Η τάση της αστικοποίησης δηµιουργεί επιπρόσθετα προβλήµατα στις τοπικές Αρχές, οι οποίες καλούνται να ελέγξουν την υπερσυγκέντρωση δηµογραφικών οµάδων σε υποβαθµισµένες περιοχές και την αποφυγή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισµού.

Τη στιγµή λοιπόν που οι αστικές περιοχές παρουσιάζουν αύξηση στον πληθυσµό τους, οι αγροτικές περιοχές γερνούν και χάνουν τους νέους επιστήµονες και εργαζόµενους, µε αποτέλεσµα την αύξηση των ατόµων τρίτης ηλικίας που χρήζουν περισσότερης κοινωνικής και κρατικής φροντίδας. Η φυγή των νέων ανθρώπων δηµιουργεί υποστελέχωση στις δηµόσιες/δηµοτικές υπηρεσίες µε αποτέλεσµα οι αγροτικές περιοχές να στερούνται της παροχής βασικής δηµόσιας φροντίδας και εξυπηρέτησης.

Για να παραµείνουν λοιπόν οι νέοι άνθρωποι στις αγροτικές περιοχές χρειάζονται στεγαστικά, επαγγελµατικά και άλλα κοινωνικά κίνητρα, όπως η δραστηριοποίησή τους στους αγροτικούς τοµείς και στον πρωτογενή τοµέα. Το κάθε κράτος – µέλος της Ε.Ε. θα πρέπει να καταγράψει τις ανάγκες του πληθυσµού σε συνεργασία µε τις τοπικές Αρχές, ούτως ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια να κατανέµονται ισότιµα στις αστικές και στις αγροτικές περιοχές.

Οι πολίτες σίγουρα αν νιώθουν τη στήριξη των τοπικών Αρχών και του κεντρικού κράτους, θα παραµείνουν στον τόπο καταγωγής τους, θα συµµετέχουν στα κοινωνικά δρώµενα και θα είναι χρήσιµοι για την τοπική κοινωνία, είτε κατοικούν σε πυκνοκατοικηµένες ή σε αραιοκατοικηµένες περιοχές.

* ∆ήµαρχος ∆ερύνειας

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.