Καίγομαι, καίγομαι, ρίξε κι΄ άλλο χρήμα στη φωτιά

«Ονειρεύονται μια Κύπρο μοιρασμένη, για να μπορούν να απλώσουν ανενόχλητοι το παζάρι τους, διχασμένη για να μην ασχολείται κανένας μαζί τους, και καμένη για να μπορούν να την μπαζώσουν με τα βρώμικα χρήματα τους»



Του Τάσου Αναστάση

Αργά η γρήγορα θα τα καταφέρουν. Δεν θα αφήσουν φύλλο πάνω σε δέντρο, ρίζα μέσα σε γη, ζώο μέσα στο δάσος.

Θα ρίξουν τις διψασμένες για χρήμα γλώσσες τους μέσα σε οτιδήποτε παρθένο απέμεινε στο μαυρογέριμο τούτο τόπο και θα σαρώσουν ότι βρουν μπροστά τους.


Οι πυρκαγιές στο Ακάμα και στον κάθε Ακάμα που για χάρη του  κάποιοι ακονίζουν τα μαχαίρια, είναι βάλσαμο στα βρομισμένα σχέδια τους για «ανάπτυξη», για πλεονάσματα, για διαβατήρια και «επανεκκίνηση της οικονομίας».

Πρόσφορο έδαφος για τους πολέμιους της διαφύλαξης των δασικών πάρκων να χύσουν το μπετόν τους και να πουλήσουν καρβουνιασμένες μεζονέτες σε Μαλαισιανούς, σε δισεκατομυριούχους φοροφυγάδες, σε Καμποτζιανούς εμπόρους αίματος και σε διεθνείς σταρούμπες.

Την ώρα που ακόμα η γη του Ακάμα σιγοκαίει, κάποιων τους τρέχουν τα σάλια και ετοιμάζουν να κάψουν κι’ άλλα ώσπου να μην μείνει πράσινο φύλλο, ούτε για να θυμόμαστε την απόχρωση που είχε κάποτε η γη του χρυσοπράσινου φύλλου.

Γιατί αυτοί προτιμούν άλλη απόχρωση. Μια απόχρωση μαύρη όπως την όρεξη τους. Μια απόχρωση αρρωστημένη όπως ο νους τους.

Ονειρεύονται μια Κύπρο μοιρασμένη, για να μπορούν να απλώσουν ανενόχλητοι το παζάρι τους, διχασμένη για να μην ασχολείται κανένας μαζί τους, και καμένη για να μπορούν να την μπαζώσουν με τα βρώμικα χρήματα τους.

Μακάρι να μπορούσα να γράψω εδώ με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο πως δεν θα τα καταφέρετε.

Όλοι μας ξέρουμε όμως πως αργά η γρήγορα, όχι μόνο τον Ακάμα, αλλά πέτρα πάνω στην πέτρα δεν θα αφήσετε προκειμένου να καταφέρετε να βάλετε κι άλλο χρήμα στις τσέπες σας.

Έχοντας τις πλάτες και την αναλγησία του κράτους που για χρόνια τώρα, Σχέδιο Ανάπτυξης και διαφύλαξης ετοιμάζει και Σχέδιο Ανάπτυξης δεν βλέπουμε να εφαρμόζεται, θα καταφέρουν να καρβουνιάσουν το χρυσοπράσινο φύλλο και να το κάνουν πετρόχτιστο.

Την ίδια ώρα, η αστυνομία τον χαβά της.

Ούτε μισή κατάθεση, ούτε μισή σύλληψη, έτσι για τα μάθκια του κόσμου ρε. Έτσι για να στείλετε το μήνυμα πως δεν δρουν ανενόχλητοι, έτσι για να δικαιολογήσετε το μισθό σας ρε!
Έτσι για συμπαράσταση στους συναδέλφους σας τους πυροσβέστες που ρίχνονται μέρα παρά μέρα στις μάχες με τις φλόγες ακολουθώντας τον κάθε εγκληματία εμπρηστή.

Κάψετε τα όλα. Μην αφήσετε φύλλο. Χτίστε πάνω στις παραλίες και τις σπηλιές. Γκρεμίστε τα αρχαία και με τις κολώνες να κάνετε πισίνες. Ξηλώστε τα ψηφιδωτά με τα τρακτέρ και κάμετε τα πλακάκια στα μπάνια των πύργων που χτίζετε αβέρτα όπου βρείτε.

Όταν σας πιάσει όμως η φύση από το λαιμό, όταν σας τα γκρεμίζει όλα, όταν θα δείτε το γκρίζο σας να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, όταν δείτε πως τα λεφτά ολονών σας δεν καταφέρνουν να σας σώσουν, μπορείτε να τα ρίξετε κι΄αυτά στη φωτιά, να δείτε για πως φουντώνει.