Καταγγελία οικογένειας ατόμου που διέμενε για περισσότερο από 30 χρόνια στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας



Μετά το νοσοκομείο, πού;

 

Τρόφιμος του Νοσοκομείου Αθαλάσσας για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Νεαρό παιδί μπήκε, τώρα είναι μεσήλικας πια. Το ψυχιατρικό νοσοκομείο έγινε το σπίτι του. Επτά ιδρύματα άλλαξε τα τελευταία έξι χρόνια. Δεν κατάφερε να προσαρμοστεί σε κανένα. Ήταν ακατάλληλα γι’ αυτόν; Δεν μπορούσε το ίδιο το άτομο να προσαρμοστεί; Απαντήσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο ένα κράτος ανάπηρο και ανίκανο να υπερασπιστεί τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων. Ένα κράτος που δεν διαθέτει τις κατάλληλες δομές για να τα στηρίξει και ένα σύστημα υγείας που «διώχνει» ασθενείς με τη δικαιολογία της έλλειψης κλινών. Το άτομο αυτό νοσηλεύεται το τελευταίο διάστημα στο Νοσοκομείο Λευκωσίας με σοβαρό πρόβλημα στην υγεία του. Χθες «απολύθηκε» από το νοσοκομείο. Υπέγραψαν οι γιατροί για την απόλυσή του με οδηγίες να μεταφερθεί σε ένα ίδρυμα -το οποίο όμως δεν μπορεί να του προσφέρει καν τη στοιχειώδη φροντίδα που χρειάζεται, σύμφωνα με την καταγγελία που ήρθε ενώπιον της «Χ». Η οικογένεια αντέδρασε. Και μη έχοντας άλλο τρόπο να διαμαρτυρηθεί απευθύνθηκε στα ΜΜΕ. Για να καταγγείλει πράγματα ανήκουστα και καταστάσεις απαράδεκτες. «Τον διώχνουν από το νοσοκομείο, τον στέλνουν σε γηροκομείο», λέει στη «Χ» συγγενής του ατόμου που για ευνόητους λόγους διατηρεί την ανωνυμία του. «Επικοινώνησα με τη στέγη αυτή. Και ανέφερα τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, την ιστορία αυτού του ανθρώπου. Μου είπε δεν μπορώ να τον δεχτώ, αν δεν έχω την υπογραφή της οικογένειας».
Ο κύριος Π. περιέγραψε τον Γολγοθά που ανεβαίνει εδώ και μερικούς μήνες αυτός και η οικογένειά του. Ενα πρόβλημα υγείας οδήγησε τον δικό του άνθρωπο από το Νοσοκομείο Αθαλάσσας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στην Εντατική, αρχικά. Αργότερα στο Παθολογικό με τραχειοστομία. Τώρα του ζητούν από το νοσοκομείο να υπογράψει για το εξιτήριο «επειδή δεν μπορούν να του προσφέρουν κάτι άλλο οι γιατροί». «Να πάει σε κέντρο αποκατάστασης». Χωρίς καμία οδηγία για το ποιο κέντρο είναι κατάλληλο για την περίπτωση του δικού του ανθρώπου. Με τις λίγες γνώσεις που έχει και απ’ αυτά που διαπίστωσε ιδίοις όμμασι επισκεπτόμενος διάφορα κέντρα αποκατάστασης, όπως καταγγέλλει, «δεν βρήκα κάποιο χώρο που να είμαι σίγουρος ότι μπορεί να προσφέρει αποθεραπεία στον συγγενή μου». «Τα πλείστα δεν είναι κέντρα αποκατάστασης αλλά γηροκομεία», αναφέρει. Αυτά τα οποία είναι και λειτουργούν ως κέντρα αποκατάστασης είναι πανάκριβα. «Το κόστος είναι τεράστιο, όμως το κράτος για την αποθεραπεία ασθενούς δεν πληρώνει περισσότερα από 1.200 ευρώ εξ όσων έχω πληροφορηθεί», λέει. «Να πάω πού το δικό μου άνθρωπο;» διερωτάται και υπογραμμίζει τις πιέσεις που δέχεται από το νοσοκομείο για το εξιτήριο του ασθενούς. «Να τον πάω όμως, πού;» ερωτά, ξανά. Το όλο θέμα μεταφέρθηκε και σε βουλευτές αλλά και στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα, μέσω επιστολής του κυρίου Π.

 

35 χρόνια στο ψυχιατρείο
Το άτομο αυτό βρίσκεται από το 1983 στο ψυχιατρείο. «Κανονικά», λέει ο κ. Π., θα έπρεπε να είχε αποϊδρυματοποιηθεί… Έγιναν, ομολογεί, προσπάθειες επί τούτου. Μεταφέρθηκε τα τελευταία χρόνια (από το 2012 και έπειτα) σε επτά διαφορετικές Στέγες. Επέστρεφε όμως πάντα στο ψυχιατρείο. Το γιατί δεν έχει απαντηθεί επακριβώς. Ο κ. Π. θεωρεί ότι ο χώρος του ψυχιατρείου, ίσως, να του προσφέρει μια ασφάλεια. Όμως δεν διστάζει να πει ότι οι πλείστες Στέγες, τουλάχιστον με τα όσα έχουν δει τα μάτια του, δεν ήταν κατάλληλες για την περίπτωση αυτού του ατόμου. Θυμάται έντονα πως σε μια από αυτές τις Στέγες βρέθηκε έξω στο δρόμο, ενώ σε κάποια άλλη είχε ανέβει στην ταράτσα… Να σημειωθεί, επισημαίνει, ότι κάθε φορά που το άτομο μεταφέρετο σε κάποια Στέγη δεν ειδοποιείτο η οικογένεια. «Πήγαιναν οι γονείς του, που έφυγαν πριν ένα περίπου χρόνο, να τον επισκεφτούν στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας και εκεί πληροφορούνταν ότι βρίσκεται σε κάποια Στέγη στη Λεμεσό, στη Λάρνακα, στη Λευκωσία», λέει ο κ. Π. «Συνέβη και σε εμάς. Να τον επισκεφτούμε σε Στέγη και να πληροφορηθούμε ότι επέστρεψε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας». Υπενθυμίζεται ότι κατά παράβαση των δικαιωμάτων τους, 8 άτομα διαμένουν μόνιμα, ελλείψει κρατικών στεγών, στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας, μάλιστα κάτω από απαράδεκτες συνθήκες. Συνθήκες και καταστάσεις που λειτουργούν αρνητικά στην κατάσταση της υγείας τους, επιβαρύνοντας την ψυχολογική τους κατάσταση. Η πολυθεματική ομάδα του Νοσοκομείου Αθαλάσσας προχώρησε σε αξιολόγηση του κάθε ατόμου ξεχωριστά και όλοι κρίθηκε ότι μπορούν να ενταχθούν στην κοινότητα. Η αξιολόγηση των ατόμων βρίσκεται εδώ και καιρό σε όλα τα αρμόδια Τμήματα, συμπεριλαμβανομένου του Τμήματος Ενσωμάτωσης.
Μαρίνα Κουμάστα
Γηροκομεία βαπτίζονται Κέντρα Αποκατάστασης

Η τραγική ιστορία του ατόμου που βλέπει το φως της δημοσιότητας και η οποία βεβαίως δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν, φέρνει στην επιφάνεια ένα ακόμη πρόβλημα, το οποίο παρά τις δεσμεύσεις των αρμοδίων δεν έχει τεθεί σε τροχιά υλοποίησης. Πρόκειται για την ετοιμασία ρυθμιστικού πλαισίου που να διέπει τη λειτουργία των κέντρων αποκατάστασης. Το όλο θέμα επανέφερε στο τραπέζι προσφάτως ο πρόεδρος της ΚΥΣΟΑ, Χριστάκης Νικολαΐδης, λέγοντας ότι ένα χρόνο μετά τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας (Απρίλιο 2017) για την ετοιμασία νομοθεσίας, τίποτα το ουσιαστικό έχει γίνει με αποτέλεσμα να συνεχίζει η ανεξέλεγκτη κατάσταση με μακροχρόνιους ασθενείς, ενήλικες και παιδιά με εκ γενετής ή επίκτητες αναπηρίες να καταλήγουν σε στέγες ή και γηροκομεία. Στην Κύπρο, εκτός από την πτέρυγα παραπληγικών του Νοσοκομείου Λευκωσίας και του Μελάθρου Αγωνιστών στην Παλώδια, δεν υπάρχουν άλλα εξειδικευμένα κέντρα αποκατάστασης. Χωρίς νομοθεσία η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, με γηροκομεία να βαπτίζονται ως κέντρα αποκατάστασης και να λειτουργούν χωρίς τους απαραίτητους ελέγχους.

 

Ακατάλληλο ψυγείο στο χώρο του Νοσ. Αθαλάσσας

Μπορεί να έχει τεθεί σε τροχιά υλοποίησης η κτιριακή αναβάθμιση του Νοσοκομείου Αθαλάσσας, τα προβλήματα ωστόσο για τους ψυχικά ασθενείς είναι πολλά, καθημερινά, πολλές φορές επικίνδυνα για την υγεία τους. Συγγενής ατόμου που βρίσκεται στο νοσοκομείο κατήγγειλε ότι στο καθιστικό του θαλάμου υπάρχει μεταλλικό ψυγείο νερού το οποίο χρονολογείται. Η λεκάνη του παρουσιάζει μια αποκρουστική εικόνα. Είναι φθαρμένη, με στάσιμο νερό το οποίο έχει δημιουργήσει σκουριά. Το θέμα καταγγέλθηκε τον Ιούλιο του 2017 στη διευθύντρια των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Το ψυγείο μέχρι σήμερα είναι εκεί. «Αν αυτό συνέβαινε στο γραφείο κάποιου υπουργού, θα γινόταν αντικατάσταση;» διερωτήθηκε η εν λόγω γυναίκα και ανέφερε ότι το όλο θέμα καταγγέλθηκε και σε βουλευτές της Επιτροπής Υγείας. Στο μεταξύ, με δύο επιστολές του ο βουλευτής των Οικολόγων, Γιώργος Περδίκης κατήγγειλε το όλο θέμα σε όλους τους αρμόδιους για να λάβει τη διαβεβαίωση ότι θα αντικατασταθεί… Παρά τις διαβεβαιώσεις όμως, το ψυγείο παραμένει στο χώρο του ψυχιατρικού