Με αφορμή/ Ορίζοντας

Την ώρα του παραμυθιού και της ιστορίας, ο χρόνος σταματά

Με αφορμή το Φεστιβάλ Παραμυθιού και Αφήγησης που διοργανώνει το Κέντρο Λόγου και Τεχνών Τεχνοδρόμιο και επιστρέφει για όγδοη φορά και δια ζώσης η Κατερίνα Βοσκαρίδου – Πάκκου που έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση μιλάει στον Ορίζοντα:
Που θα μας ταξιδέψει φέτος το Φεστιβάλ Παραμυθιού και Αφήγησης;

Φέτος το Φεστιβάλ Παραμυθιού μοιάζει πραγματικά να είναι ένα ταξίδι. Ξεκινώντας πρώτα απ’ όλα από το υπέροχο παραμυθοκάραβο που κοσμεί την αφίσα του φεστιβάλ, της ζωγράφου Σοφίας Δατσέρη από την Κρήτη, εμπνευσμένο από το πρώτο διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα στο βιβλίο «Λόγια της Πλώρης» καταλαβαίνει κανείς πως το ταξίδι αυτό θα είναι μυθικό, γεμάτο λόγια και εικόνες και εμπειρίες.


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



Θα κάνουμε δύο σταθμούς ένας θα είναι το αφιέρωμα στην επέτειο των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση με τον Στέλιο Πελασγό, τον Δημήτρη Β. Προύσαλη με τον μουσικό Φίλιππο Πλακιά και τη Δωρίτα Βοσκαρίδου και άλλος σταθμός το αφιέρωμα στην αφηγηματικότητα στην ποίηση μετ’ επιστροφής στην ποιητική της αφήγησης με τον Πάμπο Βοσκαρίδη και τη Δρ. Μαριάννα Παφίτη. Θα περάσουμε από ένα βιβλιοσταθμό για μικρούς φίλους με τις συγγραφείς Φυτούλα Βακανά και Τζιωρτζίνα Χαραλάμπους με τη συνοδεία της Άντριας-Μαρίας Κουννά. Στην πορεία αφηγείται η Σοφία Γεωργιάδη και η Σουζάνα Χειμωνίδου λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού ο Γιώργος Κολιάς τραγουδά παραμυθοτράγουδα. Και επειδή πρέπει να έχουμε και μπούσουλα, ιδιαίτερη αναφορά κάνω στα δύο εργαστήρια μας γιατί δεν είναι συχνά που έχουμε την ευκαιρία να έχουμε μαζί μας πρωτοπόρους δασκάλους που αξίζει κανείς να μαθητεύσει κοντά τους. Όλες οι πληροφορίες, το αναλυτικό πρόγραμμα και οι οδηγίες για κρατήσεις υπάρχουν στην ιστοσελίδα www.technodromio.org .

Το παραμύθι και η αφήγηση είναι η φωλιά μας,  είναι το καταφύγιό μας, είναι και το αντιστάθμισμα, αυτό που μας ρυθμίζει όταν ξεφεύγουμε

Γιατί επιστρέφουμε στις απαρχές, στην αφήγηση και στο παραμύθι;

Το παραμύθι και η αφήγηση είναι η φωλιά μας, εκεί νιώθουμε ασφάλεια και αναγνωρίζουμε τον πραγματικό μας εαυτό δηλαδή την πραγματική μας ταυτότητα, είναι το καταφύγιό μας, εκεί βρίσκουμε παρηγοριά και ξορκίζουμε τους φόβους, είναι και το αντιστάθμισμα, αυτό που μας ρυθμίζει όταν ξεφεύγουμε. Κυρίως αυτό το τελευταίο μπορεί κανείς να το αντιληφθεί όταν δει τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του χρόνου. Τρέχουμε, δεν προλαβαίνουμε, ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός. Όμως την ώρα του παραμυθιού και της ιστορίας, ο χρόνος σταματά. Ισχύει ο αφηγηματικός χρόνος κι ο παραμυθάς με την τέχνη του καταφέρνει να επαναφέρει τον ακροατή σε ρυθμούς ανθρώπινους που τόσο έχουμε ανάγκη.

Τι σε έκανε να ασχοληθείς με την αφήγηση, παραμύθι;

Τα τελευταία χρόνια νιώθω ότι μου έγινε μια αποκάλυψη νοημάτων για την οποία είμαι ευγνώμων. Σαν αφηγήτρια που μέρος της διαδικασίας της προετοιμασίας μου είναι ο οραματισμός και το πλάσιμο εικόνων, ένιωσα αυτό το νόημα να εικονοποιείται. Για μένα η αναζήτηση γύρω από τις τέχνες που ξεκίνησε από τα νεανικά χρόνια έμοιαζε μια περιήγηση στο δάσος. Κάποτε με τις αγωνίες τις, με την ανακάλυψη των θησαυρών, με τις παύσεις της για να ξαποστάσω. Το παραμύθι εμφανίστηκε μπροστά μου σαν ένα ξέφωτο. Είτε έφτανα εκεί από το δρόμο του θεάτρου το οποίο σπούδασα κι αγαπώ, είτε από το μονοπάτι της λογοτεχνίας που ήταν η απαρχή για μένα, είτε από τον κόσμο του λαϊκού πολιτισμού στον οποίο με μύησε η μητέρα μου με το «Πλουμιστό Ψωμί», όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν σε αυτό το ξέφωτο όπου έβρισκα τον αληθινό μου εαυτό. Όλη αυτή η διαδικασία έγινε ένα βιωματικό εργαστήρι που διδάσκεται στη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης και επιθυμώ να τη μοιραστώ με όσους αναζητούν την δική τους «προσωπική ιστορία».

Ο παραμυθάς καλό είναι να εισέρχεται πάντα με δέος στον κόσμο του παραμυθιού. Να σιγοπατά, να μην χτυπά τις πόρτες και να φωνασκεί

Θυμάσαι κάποιες ή κάποιους παραμυθάδες που σε επηρέασαν;

Η πρώτη παραμυθού στο νου μου θα είναι πάντα η προγιαγιά μου η Αναστασία που είχα την τύχη να μεγαλώνω κοντά της και βέβαια ότι αυτή μεταλαμπάδευσε στην γιαγιά Αγνή και στην μητέρα μου και αυτή σε μένα. Μια αλυσιδίτσα που δεν θα σπάσει ποτέ και ευελπιστώ να μεγαλώσει με τα δικά μου παιδιά.

Ύστερα ήταν η πρώτη επαφή με τους σύγχρονους παραμυθάδες από την Ελλάδα, τον Γιώργο Ευγενικό, τον Δημήτρη Β. Προύσαλη και προσφάτως τον Στέλιο Πελασγό. Τώρα αυτός ο ορίζοντας διευρύνεται με συνεργασίες με ξένους αφηγητές από την Ιταλία και τη Γαλλία που μου δίνει μεγάλο ενθουσιασμό.

Έχεις κάποιο αγαπημένο παραμύθι ή ιστορία που σου αρέσει να ακούς και να αφηγείσαι;

Καμιά φορά αυτά τα δύο δεν ταυτίζονται. Μπορεί να μας αρέσει αλλά να μη μας ταιριάζει να το πούμε. Μ’ αρέσει να ακούω τα Τζιτρολέμονα που ήταν το παραμύθι της προγιαγιας και άλλα μαγικά παραμύθια αλλά μ’ αρέσει να αφηγούμαι ιστορίες σοφίας και μύθους. Σε αυτό βοήθησε ο πατέρας μου που έχει ιδιαίτερη αγάπη για τη μυθολογία. Ξεχωριστή θέση στην προσωπική μου αναζήτηση έπαιξε ένας μύθος με αναφορά στην Κύπρο. Η ιστορία της Κύπριας Ερινόνης ή Ερινόνας που μεταμορφωμένη σε παγόνι με ακολουθεί πλέον στη δική μου πορεία.

Πως είναι η επιστροφή σε Φεστιβάλ δια ζωσής;

Ο παραμυθάς καλό είναι να εισέρχεται πάντα με δέος στον κόσμο του παραμυθιού. Να σιγοπατά, να μην χτυπά τις πόρτες και να φωνασκεί. Αυτό το δέος πολλαπλασιάζεται φέτος που οι ιστορίες θα καταφέρουν να μας φέρουν κοντά μετά από μακρύ διάστημα απομάκρυνσης από τον Άλλο και ουσιαστικά από τον Εαυτό μας μέσα από τη σχέση μας με τους άλλους. Προσδοκούμε αυτή την επανασύνδεση και περιμένουμε τον κόσμο να δώσει το παρόν του για να συντελεστεί η μαγεία αυτή.

252009729 10157945838867391 2876896799242667447 N

Αναλυτικό πρόγραμμα

και οδηγίες για κρατήσεις: www.technodromio.org .

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.